UNO

889 Words
Nothing's permanent in this world. Kahit ang bagay na pinakahindi mo inaasahang mawala ay pweding maglaho na parang isang panaginip lang. Ang mga taong akala mong kaya kang intindihin sa oras na napapalibutan ka ng mga komplikadong bagay ay ang una pang saiyo'y manghuhusga kaysa maunawaan ka. __________________________________________________ "I FAILED BEING A MAN AND SHE'S MY KARMA" by GRAYZIEmind All Rights Reserved. April 2021 Contradiction: This is work of fiction and all the characters in this story have no existence whatsoever outside the imagination of the author and have no relation having the same names. Well also not distantly inspired by any individual known or unknown to the author, and all the incidents are merely inventions. WARNING!:⚠ •YOU CAN CRITICIZED MY WORKS, BUT YOU CAN'T JUDGE ME AS A WRITER BY MY ERRORS. •PLAGIARISM IS A CRIME! daw, pero kung gusto mo talagang kopyahin bahala ka happy ka diyan? barilin kita eh, choz. •Pweding maadik sa story pero please lang huwag sa author, hakhakz. _________________________________________________ ENJOY READING BEYBZ!(๑•̀ㅂ•́)و✧ Caliv's PoV, "I-I'm p-pregnant kuya Caliv *sob*.... I'm sure it's yours." Humahagolhol na sabi ni Gail na nakapagpaguho ng mundo ko. Isang buhay na pweding mong matawag na perpekto.... That was Caliv's life. Puno ng karangyaan at wala ang salitang imposible. Siya ang masasabing papangarapin ng lahat... mayaman, matalino, gwapo at disiplinado. Subalit ang tadhana ay di namimili ng paglalaruan... at ng dahil sa isang pagkakamali magbabago ang lahat. Pagkakamaling maglulugmok sakanya sa pinaka masalamuot na kapalaran ng buhay. No way! It's can't be real. "Gail naman, baka nagkakamali kalang." Marahas kong sigaw sa kanya. "Alam mo namang kapatid lang ang turing ko sayo at yung nangyari nung gabing iyon hindi ko iyon sinasadya." Kapatid ang turing ko kay Gail dahil nasa almost nine years ang gap namin. Dahil sa isang business trip ng parents namin nagkakilala kami at dumalas iyon, dahil wala akong ibang kapatid napalapit ako sakanya. Pero ang lahat ng iyon ay nagbago nung mismong engagement party namin ng fiance ko (yes, I already have fiancée when that damnable night happened) sa sobrang kalasingan namin ng gabing yun wala na akong maalala sa mga ginawa ko nagising nalang akong nasa isang hotel kasama si Gail. "Ba't ako, do you even think sinadya kong umabot sa ganito? Na tinake advantage ko yung kalasingan mo nung gabing iyon? Kuya Caliv wala akong idea sa relationship dahil alam mong tutok ako sa pag-aaral at mas lalong wala akong idea na maging ina." "Pero Gail engaged nako and everything are ready for our wedding at si Valerie, hindi ko gugustuhing masaktan siya." Frustrated na talagang sabi ko. "Eh, anong gagawin ko? Kakayanin ba ng konsensya mong ipa-abort ko itong batamg toh? Kasi ako kaya ko, siguro napakasama kong tao pero mas nangingibabaw sakin ngayon ang matinding takot at emosyon, remember that I'm too young to cary this child." Seryoso nitong saad. "Your insane Gail. Parehas tayong apektado dito pero mag-isip ka naman ng matinong sulosyon kasi buhay parin ng tao ang pinag-uusapan natin." Saway ko sakanya. "At ano sa tingin mo ang magandang solusyon sa pagkakataong ito? Nababaliw na ako dahil anumang panahon mula ngayon malulunod na ako sa kahihiyan. "Ikaw hindi na sayo malaking kawalan ang nangyayari kasi marami ka ng achievements as buhay, pero ako kuya Caliv... napakarami ko pang pangarap at ayoko pang magkaroon ng responsibilidad na hindi ko maaring tanggihan." Napahagulhol na naman. Kung dati ay palagi akong may maipapayo sakanya para patahanin siya sa pag-iyak, ngayon ay tila umurong and dila ko at wala mn lang akong masabing makapagpapagaan ng nararamdaman niya, kasi ako lang naman ang dahilan kung bakit siya sobrang nahihirapan sa sitwasyon niya ngayon. 'Kahit sibrang hirap kailangan kong gawin ang pinakatama.' "Gail listen to me, pananagutan kita at hihiwalayan ko na si Valerie. Haharap ako as parents mo and everything will be okay." "Sa tingin mo ba ganun lang kasimple iyon? Ang pamilya ko, si Mom at so Dad siguro sila matatanggap nila. Pero ang ate ko sobrang madi-disappoint siya sakin at hindi ko gustong mangyari yun, alam mong mas nirerespeto ko si ate Lhur kaysa sa mga magulang namin dahil siya ang pinakamahalagang tao sa buhay ko at sobra siyang masasaktan kapag malaman niya and kahihitang ginawa ko." "Eh, anong gusto mong gawin ko alangan itago kita sa lahat para di nila malamang buntis ka." "Oo itago mo ako at itutuloy niyo parin ang kasal ni ate Valerie. Walang pweding magsakripisyo pwedi ko parin namang ituloy ang pag-aaral after kong manganak. Pero sa ngayon wala pa akong lakas ng loob na humarap sa pamilya ko. "Hindi pweding ikaw lang ang magdidisisyon, paano ka? Sa tingin mo ba kakayanin kong magpakasal habang ikaw dinadala ang anak ko. No." "Alam mong palagi akong nakikinig saiyo kuya Caliv kaya sana sa pagkakataong ito ako naman ang pakinggan mo." "Pero Gail..." Pagsusumamo ko sakanya. "Huwag mo na akong alalahanin I'll be okay." Nakapagtataka ang biglang pagbabago ng reaksyon niya dahil ang kaninang parang batang umiiyak na kapatid ko ay biglang nablangko ang hitsura at mukhang disidido na sa gagawin niya. "Gail you don't need to do this." Nginitian niya ako ng tipid at tumayo na sa kinauupuan niya saka umalis ng opisina ko. 'Anong gagawin ko? Mababaliw na ako.' . . . . . . .
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD