" คุณพ่อ.... คุณพ่อขา " หญิงสาวเดินตามผู้เป็นพ่อเข้าไปในบ้าน
หลังจากออกจากห้างคุณพ่อสั่งลุงแช่มให้ไปส่งพี่พิมที่บริษัทและท่านก็บอกให้ลุงแช่มขับรถพาเราสองคนกลับบ้าน ไหนคุณพ่อบอกมีงานต้องรีบกลับแล้วนี่อะไร? ระหว่างทางที่นั่งรถออกจากบริษัทเราสองคนพ่อลูกไม่ได้คุยอะไรกันเลย สีหน้าของท่านดูเครียดและเป็นกังวลมากฉันเลยขอนั่งเงียบๆก่อนกะว่าถึงบ้านแล้วค่อยให้คุณแม่ช่วยพูด ระหว่างที่นั่งอยู่เงียบๆนั้น ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อส่งข้อความไปหาใครอีกคนที่อาจเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้
แต่ !!! ... คุณพ่อที่นั่งอยู่ข้างๆกลับคว้าโทรศัพท์จากมือของฉันไปใส่ในกระเป๋าเสื้อสูทของท่าน ทำเอาฉันอ้าปากค้างพูดไม่ออกเพราะท่านบอกเพียงแค่ว่า กลับถึงบ้านค่อยคุยกัน
" คุณพ่อ ... คุณพ่อขา ขอโทรศัพท์ลดาคืนเถอะนะคะ " ฉันเดินตามท่านเข้ามาในบ้านพร้อมกับเอ่ยอ้อนวอนเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ขึ้นเป็นสิบๆสายและไหนจะข้อความผ่านไลน์ที่ดังเด
