Chapter 1

1022 Words
Dalawa nalang sila ng kanyang ama ang magkatuwang sa buhay.Kaya ng malaman niyang sinisingil na ang kanyang ama ng pinagkaka-utangan nito.Agad siya naghanap ng trabaho para makatulong sa ama.Ngunit ilang araw na ang kanyang paghahanap ng trabaho wala parin siyang na hanap. Nagkaroon siya ng dengue,kinakailangan nila malaking pera para maipagamot siya.Akala nila noong una lagnat lang,Hindi sila nag patingin sa doctor.Ngunit mga ilang araw hindi parin siya gumagaling at lalo panglumala ang sakit niya.Doon na naisip ng kanyang ama dalhin siya sa hospital para ipatingin siya.Nalaman nilang meron siyang dengue.Kaya nagsimula na sa pangungutang ang kanyang ama para lang maipagamot siya.Hindi sapat ang kinikita ng kanyang ama sa kanilang restaurant.Kahit sabihin ng ibang kakilala nila na mayaman sila ang sagot niya lang naman ay"Pareho lang tayong mahirap." Gumaling siya sa dengue at nakalabas sa hospital.Sapag labas niya nalaman niyang wala na ang tanging pinagkakakitaan ng kanyang ama na bumubuhay sa kanila.May dumating pang isang lalaki na naniningil sa kanyang ama.Akala niya ito ang pinagkaka-utangan ng kanyang ama,yon pala inutusan lang ito nasingilin sila sa inutang. Kaya walang nagawa ang kanyang ama kundi ibenta ang kanilang bahay.Kahit naibenta na nila ang kanilang bahay hindi parin sapat ang pera na binayad ng bumili nang kanilang bahay sa utang ng kanyang ama.Walang tumulong sakanilang mag-ama na kamag-anak nila.Hindi nga niya alam kong bakit ganoon ang pakikitungo ng kanilang kamag-anak. "Isang linggo ang maibibigay kong palugit sa pagtira ninyo dito." "Opo pasinsya na po,Wala pakase kaming nahanap na mauupahan"Sabe niya sa nagmamay-ari na ng kanilang bahay. Mabuti nalang hindi agad sila pinaalis ng bumili sa kanilang bahay. "Sige alis naako" "Salamat po ulit"Pasasalamat niya dito at hinatid palabas ng gate. "kaylangan ko natalaga makahanap ng trabaho." Agad siyang bumalik sa loob ng kanilang bahay at nag ayos para maghanap ulit ng trabaho. "Good morning ma'am mag-apply po sana ako bilang cashier " "Good morning too ma'am sad to say full na po kami." Pare pareho lahat ng sinasabe nang pinag-aapplyan niya. Napabuntong hininga nalang siya habang naglalakad pauwi.Dahil maggagabe na ngunit nakaramdam siya ng kaba habang naglalakad pauwi. Pagkabukas niya ng pintuan tumambad sa kanyang mga mata ang amang nakagapos ang mga kamay at paa. Agad niya itong pinuntahan para pakawalan ito sa pagkakagapos.Pero bago pasiya makalapit may dalawang lalaking matangkad ang humarang sa kanya at hinawakan ang kanyang mga braso. "Let's go"Malamig na boses ng lalaki ang kanyang narinig sa likuran niya. Akala niya nag-iisa nalang ang kanyang ama sa kanilang bahay.Pero nagkamali siya.Hindi niya nakita kanina sa pagbukas niya ng pintuan ang dalawang tao sa gilid ng pintuan.Tanging nakita niya lang ay ang ama niya na nakagapos. "Bitawan ninyo ako"Sabe niya sa mga ito.Habang hinihila siya ng dalawang lalaki. "Anong gagawin mo?"Takot na tanong niya dito ng makitang may nilabas ito sa bulsa na panyo. "Ang ingay mo kaya papatulogin kita muna"Sabi nito sa malamig na boses. "Pakawal- Hindi na niya natuloy ang sasabihin dahil tinakpan na nito ng panyo ang kanyang ilong na ramdam niya ng antok. Nagising siya sa madilim na kwarto,nakita niya ang lalaki naka-upo sa sofa. "You awake,"Tumayo ito at lumapit sakanya."I need you to sign this"Hawak nito ang isang papel naikina kunot noo ni Florina. Binigay ng lalaki sa kanya ang hawak na papel namay kasamang ball pen. "Permahan mo yan" Tiningnan niya ang papel at nagulat siya sa nabasa. "Kasal?"Gulat na tanong niya "Yes,At lahat ng utang ng iyong ama ay mababayaran." "Pinagluluko mo ba ako" "No,kaya permahan mo na dahil ang oras ko ay binibili."Bumalik ito sa sofa. "Pero kong ayaw mo?Pwede naman buhay ng iyong ama ang kukunin ko."Sumandal ito sa sofa. Hindi na siya nag-isip pa,agad niya ito penermahan,nang marinig ang sinabe ng lalaki. "Good girl"Sabe nito ng makitang penermahan na niya."You are now my wife."Pagkatapos sabihin nito ay lumabas na ito sa kwarto. Naiwan siya sa madilim na kwarto maya-maya ay na-isipan niyang tumayo para lumabas ng kwarto.Pero nabigo siya dahil kahit anong pilit niya buksan ang pintuan ayaw nito bumukas. Sa huli bumalik nalang saya sa kama at doon umiyak ng tahimik. "Anong mangyari saakin dito?Ikukulong ba nila ako dito habang buhay?Si papa ayos na ba siya?pinakawalan na basiya sa pagkagapos?"Nag-aalalang isip niya. Ilang oras din ang kanyang iyak at Pag-alala sa kanyang ama.Kaya hindi niya namalayan nakatulog siya. Sa pagtulog niya bumukas ang pintuan ng kwarto,Pumasok ang lalaki at inayos ang kanyang pagkakahiga. "I'm sorry"Bulong nito. Inalis nito ang ilang hibla ng buhok na humaharang sa kanyang mukha at ang luhang hindi panaaalis.Pagkatapos kinumutan siya nito at tumabi sa pagtulog. Nagising si Florina sa sinag ng araw na galing sa bintana na ngayon ay naka bukas. "Good morning ma'am"Bati sa kanya ng isang katulong ng makitang gising na siya. "Good morning"Bati din niya dito habang inaalis ang nga muta sa mga mata. "Pinapasabe pala ni sir kapagnagutom ka pwede kang magluto doon sa kusina"Mataray na sabe nito "Okay,salamat" Sabe niya saka ngumiti. Kahit alam naman niyang plastic ito.Kaya magpakaplastic din siya dito. Tumalikod na ito at lumabas ng kwarto.Kaya tumayo na din siya para lumabas nang makapagluto siya dahil kagabe pasiya walang kain. "Anong oras nakaya?"Bulong niya habang pababa ng hagdan. Hindi niya alam kong saan ang kusina kaya naglakad lakad siya para hanapin kong saan ang kusina.Sa paghahanap niya ng kusina nakita niya ang pintuan. "Siguro ito ang pintuan palabas ng malaking bahay nato?" Lumapit siya sa pintuan at binuksan.Pero sa pagbukas niya Hindi niya inaasahang mamangha siya sa nakita.Maraming mga bulaklak ang na roon at may mga butterfly's din na iba't ibang kulay. Lumapit siya doon at pumasok.Hindi na siya nakapag-isip dahil sa pagkamangha niya.Simula pagkabata niya hanggang sa nagdalaga.kahit napagkakamalan siya minsan na tomboy ng iba.Mahilig parin siya sa mga bulaklak at paruparo.Hindi naman talaga siya tomboy na inaakala nilang nagkakagusto sa mga babae dahil narin sa pagsuot niya ng mga maluluwag at nalalaking mga damit o baka,dahil rin sa ni isang mga lalaking nagtangkang manligaw sakanya wala ni isa siyang sinagot.Babae siya,wala lang talaga sa isip o pangarap niyang mag-asawa.Ang tanging pangarap lang naman niya ay mapalago ang kanilang restaurant ngunit dahil sa kanya nawala ang kanilang restaurant na tanging bumubuhay sakanila ng kanyang ama.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD