Panay ang hagulhol ni Ze habang nakatingin sa screen ng cellphone niya. Tinawagan niya si Bhil habang panay pa rin ang iyak niya. Dis oras na ng gabi ngunit hindi siya makatulog kayanang makita niyang online si Bhil ay hindi na siya nagdalawang-isip pang kausapin ito.
"Ze, sinaktan ka ba ng mga nanang mo?" nag-aalala na tanong ni Bhil.
"Hindi, Bhil. Hindi ko kaya…Hindi ko kayang i-uninstall ang ang F2Reads app. Ang sakit sa puso. Hindi ko kaya talaga," iyak ni Ze.
Natapik ni Bhil ang noo niya. Alalang-alala kasi siya kay Ze kaya natakot siya nang marinig na umiiyak ang kaibigan niya.
"Ako, Ze, literal na masakit talaga ang puso ko. Walang hiya ka, akala ko kung napaano ka na," sabi ni Bhil. "Ang laki ng problema mo. Kasing laki ng utak ng monggo."
"Bhil, feeling ko kasi ay mamamata
