"K-kuya?! Asan kanaa?"pagsigaw Kong tawag sakanya,natatakot nako kanina pa ako lakad ng lakad Pero di ko malaman Kong saan ang Tamang Daan pauwi sa mansion."kuyaa please,natatakot nakoo"halos mangiyak nako sa Kaba lalo't na napakaraming halaman dito.
"Please someone help me..."napaupo nalang ako dahil sa pagod sa paglalakad.hindi ko na mapigilan ang aking sarili na di maiyak."please..."
"Shaira!a-are you ok?"inangat ko ang aking mukha patingin Kay kuya.sa wakas at nakita nya ko.hindi ko magawang makasagot basta agad ko syang niyakap ng mahigpit
"You meanie!why did you left me!"naiinis at iyak Kong Sambit habang marahang hinahampas ang kanyang dibdib.
"Shh,I'm here now so stop crying"malambing nyang bulong saaking taynga,nahimasmasan ako dahil dun.
"Hey are ok now?"tanong nyang may Pag aalala.
"Yeah,sa susunod wag mo na ko hahayaang umalis mag isa!"
"Oo na,ikaw kasi yang makulet.halika na "pagaaya nya ibinigay nya ang kanyang kamay bilang support sa Pag tayo ko ngunit hindi ko na talaga Kayang tumayo at maglakad pa."are you tired?"tumango ako bilang tugon.
"Ok,pumasan ka sa likod ko" ani nya na ikinagulat ko."h-huh?wag na kuyaa you don't need to-" hindi ko na natuloy ang aking sasabihin ng itinayo nya ko at ipinasan sakanyang likod.
"Kuya,ok lang naman ako eh"
"May ok bang hindi makatayo?"sarkastiko nyang Sabat.hindi nako nagsalita pa.hinayaan ko na syang pasanin ako papauwi sa mansion.
[Mansion]
"Oh Jaycee!Shaira anong nangyare?!"tanong ni mama ng makita nyang nakapasan ako Kay kuya."a-ahh wala po ito ma" ani ko at tinapik ang braso ni kuya para ibaba ako.ramdam ko padin ang p*******t ng aking paa.
"Pwede ba namang wala?ano bang nangyare?"hindi ko Alam kung ano ang isasagot ko."Jaycee may ginawa kaba sakapatid mo?"tanong na seryoso ni mama.
"Hindi po ma!w-wala pong ginawa si kuya.tinulungan nya pa nga ako eh nadulas po kasi ako Alam nyo naman po na lampa ako"pagdadahilan ko sabay napakagat labi dahil sa Kaba.
"Hmm Yun ba talaga?"
"Opo ma"sagot kong nakangiti."ok good,oh sige na pumasok na kayo sa loob at tsaka nandito ang tito lourence nyo."ani ni mama.kaagad na kaming pumasok sa loob.inalalayan ako ni kuya dahil Alam nyang masakit ang aking paa.
"Ayan napala ang mga anak ko eh"bungad na Sambit ni papa.lumapit kami Kay papa at nagmano ganun din Kay tito lourence.
"Aba apaka gwapa pala ng anak mo pare"nakangiting ani ni tito lourence habang nakatingin saakin."oh teka,si Jc ba ito,aba binata napala anoh"ani nya ulit.inakap nya si kuya.
"Hello po tito lourence"pagbati ni kuya,sabay bigay ng ngiti.nagtaka nalamang kami ng biglang humalakhak si tito lourence na animo'y baliw.
"HAHAHA naalala mo paba nung bata kapalang?yung Sundot kulangot akala mo kulangot kaya nagiiyak ka." Nanlaki ang mata ko dahil saaking nalaman,hindi ko napigilang di tumawa." HAHAH nakakatawa ka ng mga panahon na iyon"halakhak pa nito at ngayon ay ganun din si papa na di natin napigilang tumawa.
"Seryoso kuya?"halakhak kong tanong.sinamaan nya lang ako ng Tingin dahilan para napatigil ako sa pagtawa.
"Nako pare,Tama na muna ang pang aasar sa anak ko"ani ni mama.
"HAHAHA pasyensya na mare,natuwa lang ako sa binata nyo"ani ni tito sabay pisil sa pisngi ni kuya.samantalang si kuya ay namumula ang mukha sa inis.
"Oh sige na mga anak,kumain na kayo dun Alam Kong gutom na kayo"ani ni mama.kaagad na umalis si kuya kaya sumunod nadin ako ng matapos akong magpapaalam Kay tito na kakain lang kami.
Natatawa ako saaking isipan dahil saaking nalaman,sa wakas may pang asar narin ako Kay kuya whahahahha..