HIDING THE VAMPIRE'S TWINS

Naalimpungatan ako ng hindi ko maramdaman ang isang katawan sa aking bandang gilid, Luminga linga ako para tignan kung nasaan si Ivy ngunit wala ito sa aking tabi. "Ivy anak?" Bumaba ako sa higaan para tignan kung saan si Ivy, Hinanap ko ito pero hindi ko pa din ito natatagpuan.... Ngunit laking gulat ko ng makitang ko ang kaninang malinis ay nagkalat ang mga stock ng dugo. Nakita ko sa isang sulok ang anak ko na umiinom ng dugo ngunit kalauna'y sinusuka nya naman ito. "Ivy!?" Nilapitan ko sya, Umiiyak. "M-ma, b-blood." Naiiyak nitong sabi. Nanghihina ito, Ngunit bakit ayaw tanggapin ng katawan nya ang dugo kanina? Sinugatan ko ang aking palapulsuhan at ihinarap ito sakanyang bibig, "Anak, Here drink mama's blood," Kinakabahan kong ani. Napapikit ako ng maramdaman ko ang mga pangil nito sa aking balat, Napamulat ako ng marinig kong inuubo nya mula ang aking dugo.. "M-ma your blood taste bad..." Naiiyak na ani ni Ivy. Naguguluhan man ako'y pinatulog at nilinisan ko muna sya, Pinanood kong yakapin ni Ivy si Ivo. I sighed, Sana pagdating ng panahon ay hindi nila kayo kunin sa'kin. Kung alam nyo lang mga anak. "Kanina kapa tulala, Ate." Napatingin ako kay Natti na kandong kandong si Ivy. *Flashback* "Bloodlust?" Tumango ito, "Nazzani, Darating ang panahon na kakailanganin ni Ivo at Ivy ang dugo ng ama," "At kung hindi ko man ho ito maibigay ano ang mangyayari?" Kinakabahan kong tanong. "Maaaring mamatay sila, Nazzani. Unti unting manghihina ang mga anak mo't mamamatay." Mahinahon nitong sagot saakin "May ibang paraan para hindi maranasan ng mga anak ko ang bloodlust?" Sana'y meron. Bumuntong hininga ito, "Hija, minsan sa mga babaeng bampirang nanganganak at mahina ito, Kaylangan nya ng dugo ng asawa para lumakas, At kung hung hindi ka nakainom ng dugo ng iyong asawa ay maaring ma bloodlust ang iyong mga anak, Dahil hindi itp naibigay nung sila'y lumalabas.." Saad nito. "Araw-araw bang kailangan, Nana Eva?" Naiiyak kong tanong. "Taon-taon, Nazzani. Kung hindi mo ito maibibigay sa kanilang ika apat kaarawan ay manghihina sila hangga't mamatay sila Nazzani..." Nag pakawala ito ng malalim na buntong hininga. "Maraming salamat, Nana Eva." Tumango ito at tumayo para yakapin ako. "Nazzani, lagi akong narito para sainyo ng mga anak mo," Mahinanon nitong sambit. Tumango lang ako dito, At tuluyan ng umalis. *Flashback ends* Noong nanganak ako kay Ivy At Ivo ay tanging kapangyarihan ko ang tumulong sakin kaya'y nakaya ko. At hindi dugo ni Kyre. "Ate." Napalingon ako kay Natti. "H-ha?Bakit?" Bumalik na rin ako sa wisyo. She sighed, "Ate, Malapit na ang kaarawan nina Ivy, Bisita naman tayo kay Ate Hastrea, Miss kona si Kea.." Nagsusumamong mata ang iginawid ni Natti sa'kin. Hastrea Yari, Sya ang aming isa pang kapatid. Matagal na syang itinago ni Ina, Dahil sya ang itinagong ginto, Kambal kami ngunit walang nakakaalam, Hindi man kami mag kamukha ay parehas kami ng lakas at kapangyarihan. Matagal na namin sysng pinag mamasdan sa kapangyarihan ni Ina, Dahil noong pinagbubuntis kami ni Ina. Nagpakita ang isang mahiwagabg kapangyarihan na syang nag sasabing ilipat sa ibang sinapupunan si Hastrea. Dahil may itinakdang malakas na bampira para sakanya, Kaya kailangan ilipat ni Ina si Hastrea sa mga Huxley. Pinigilan rin ni Ina ang kapangyarihan nito, At tunay lamang na pag-mamahal ang makakagising sa kapangyarihan. Ngunit hindi, Sinaktan lang ang kapatid ko! Okay lang sana kung sinaktan ngunit pinatay pa sya! Mas masahol sila sa Hayop! Buntis pa sya noong mga panahon na iyon. *Flashback* Hindi na ako nakapag pigil ng makitang pinahihirapan nila ang aking kambal. "Ate Nazz, Save her!! Hindi sya pwedeng mamatay!" Hagulgol ni Natti. Alam kong buntis rin ako ngayon, Ngunit hindi ko pwedeng hayaan ang kapatid ko! Gamit ang golden Phoenix ay bumaba ako kung saan ngayon ginaganap ang pag paslang sa aking kambal. Ang aking katawan ay nagniningning sa Ginto, Ang aking mga kamay na nakalahad sa hangin. Ang golden Phoenix na ngayon ay ganoon rin. Ang kulay puti kong buhok ay nagniningning. Ang aking mga mata na nagkulay ginto. "KAMAHALAN! ANG GINTONG IBON!" Sigaw ng isang kawal. "MGA LAPASTANGAN! MGA HAYOP KAYO!" ibinaba ko ang aking katawan sa lupa at ngayon ay hawak ang aking gintong espada. "SINO ANG WALANG HIYANG NAGPAPATAY SA KANYA!!" Itinuro ko ang katawan ni Hastrea na pilit ginagamot ng aking kapangyarihan. "Ako— Hindi pa nya natatapos ang kanyang sasabihin ay pinugutan kona ito ng ulo. Narinig ko ang pag singhap ng mga tao. "Patayin sya!!!" Sigaw ng lahat. Inangat ko ang aking katawan at ni Hastrea. Isinakay ko ito sa aking ibon at tinignan ang mga taong naroroon. "KYVERXTON LAXRIUS LEVINE! LUMABAS KA!!YOU SON OF A b***h!" sigaw ko, umiiyak dahil nakita ko ang sanggol na dala dala ng aking kapatid, Inilipat ko ito sa aking pangangalaga. "HINAYAAN NAMIN KAYONG MALIITIN SI HASTREA, HINAYAAN KO KAYONG SAKTAN SYA! NGUNIT ANG PATAYIN SYA AY HINDING HINDI," SA ISANG IGLAP AY NAG IBA ANG IHIP NG HANGIN. Kyre. Pinalitan ko ang aking kasuotan at bumaba muli, Ang katawan ko'y hubo't hubad. Ngunit natakpan ito ng ginto. Gintong mismo na nakadikit na talaga sa aming katawan. Sa isang iglap ay pinakawalan ko ang aking kapangyarihan. Pinagsuka ko ng dugo ang lahat ng nanakit sa aking kapatid, "Isinusumpa ko! Ang syang pumaslang sa aking kapatid! Ay mapupunta sa gintong piitan at mapapahirapan araw araw, Hangga't hindi sya nagigising!!" Alam ko ang sitwasyon ni Hastrea, May lason silang ginamit o nilagay sa espadang isinaksak sakanyang dibdib! Hindi na sila naawa sa batang dinadala nya! Nag aagaw buhay sya ngunit nasaan ang lalaking iyon!? Sa isang iglap, Napakadaming nag suka ng dugo.. "Sya ang anak ni Vamila!" Gulat na sabi ng isang Babaylan. "Impossible! Pinatay na si Vamila pati ang anak nito!" Rinig kong sabi naman ng isang matabang konsehal na naka upo. Pinatay? O inanakan? “Tandaan nyo ito, Babalik ako!” Sigaw ko, At agad na nilisan ang lugar. *End of flashback.* BUMALIK na ako sa tagong lugar namin ni ina, Ito ay nasa gitna ng gubat walang nakaka alam nito, May mga tao rin dito mga alalay namin, Masukal ang papasok ngunit kubg may kapangyarihan ay hindi ka kailangan mag hirap dumaan sa masukal na daan. Ito ay napapaligiran ng mga napakalaking mga bato. Pagpasok ay may batis, maraming halaman At may Tatlong kwebang kwarto, Ito ay maayos. At dahil sa kapangyarihan namin ay hindi mararamdaman ng kahit sino na may nakatira dito. At dahil malayo rin ito sa mga kaharian ng nga bampira at ibang nilalang. Apat na taon na ang lumpas. Ngunit hindi parin gumigising si Hastrea, Malusog at malaki na ang anak nya. Ngunit wala parin syang malay. KASALUKUYAN kaming naglalakad patungo sa kweba kung saan namin inilagay sa Hastrea at nagpapagaling. "Lola!" Sabay na bati ng mga anak ko kay Ina, Niyakap sila ni Ina at hinagkan. "Kea, Ligo tayo sa batis!" Aya ni Ivy kay Kea. Kea Yaviatrix. I named her daughter, Kea. "Natti bantayan mo silang tatlo anak," Ani Ina kay Natti. Nang wala na silang tatlo ay umupo ako sa tabi ni Ina. Tinitigan lang namin si Hastrea na payapang nakatulog. Kaarawan na namin sa susunod na buwan, Ang sabi ni Ina ay kaarawan namin ngunit hindi namin alam kung kailan, Sa ika bente sinko naba namin o sa ika bente sais? Walang may alam, Nag hintay kami. Bawat kaarawan namin ay ihinaganda namin na baka magising sya. "Ako ang naawa kay Yavi, Anak.... Lumalaki na sya ngunit ang kanyang Ina, Hindi parin gising." Malungkot na saad ni Ina. "Nadatnan ko itong umiiyak sa tabi ng kanyang Ina, Tinatanong kung kailan ito gigising..." Tuluyan ng umiyak si Ina. "Ina, Bakit di nalang natin gamitin ang kapangyarihan natin upang gumising sya?" Kung iyon ang kaylangan, Hando kong ibuwis ang kapangyarihan ko para sa kapatid. "Anak, Ang limang Levûen ang gumawa ng lason, Mahirap itong alisin...." Hayop sila! Noon tinitingala ko ang mga Levûen dahil magaling silang manggagamot ngunit bakit sila ang dahilan kung bakit ganito ka Trea? Nataimik na kami ni Ina. Naalala ko nanaman ang Bloodlust na nalalapit nang mangyari sa mga anak ko. “Bloodlust, Nazzani?” Nabigla akong napatingin kay Ina, Pano nya nalaman? Tumawa ito ng mahina, "Anak, Ang lakas ng pag-iisip mo, Dinig na dinig ko." Tumawa ulit ito. "Ina, Anong gagawin ko?" Mahinang tanong ko, At hinagod ang medyo puting buhok ni Trea, Parehas kami ng kulay ng buhok ngunit mas Maputi ang akin. "Kailangan ng dugo ng Ama nila," Nagpaka wala ito ng malalim na hininga, "Patawad Nazzani. Ngunit ikaw lang ang mahihirapan kung gagamit ka ng kapangyarihan para maibsan ito, Tandaan mo. Isang Levine ang Ama ng mga apo ko..." “Ina....” "Harapin mo iyan, Anak. Tandaan mo kaya mo ito, Ikaw ang nag-iisang Nazzani Nivéra... Hindi man nila alam ang iyong tunay na katauhan, Iparamdam mo kung paano kalabanin ang Nivéra, Gawin mo ito para sa kapatid at mga anak mo..." Ngumiti ako kay Ina. “Ivy, Ivo!” Tawag ko sakanilang dalawa. Wala pang minuto ay nandito na ang dalawang pinakamamahal ko, “Ano ho iyon, Mama?” Ivy. Huminga ako ng malalim.. "Aalis si Mama.." Hinawakan ko ang Pisngi nilang dalawa. "Bakit ka aalis, Mama?" Naiiyak na sabi ni Ivo. Ipinaliwanag ko sakanila ng sobrang tagal dahil ayaw talaga nila akong pakawalan, Binilin ko nalamang sila kay Ina at Natti, Nang matapos mag handa ng kagamitan ay hinanap ko si Kea, Kailangan ko itong maka usap. Hindi ko alam kung bakit hindi ito nakakaranas ng Bloodlust gayong hindi ito pisikal na pinanganak ng aking kapatid. Dahil inilagay ko ito sa puno at doon binuhay hanggang lumaki. "Kea Yaviatrix?" Tawag ko dito. "Tita Zani!" Niyakap nya ako. "Aalis ako Kea, H'wag mo itong sasabihin sa Lola na kinausap kita ha?Hintayin mong magising ang iyong Ina, Huwag ka ring mawalan ng pag-asa. Hintayin mo ang iyong Ina... Mahal na mahal ka nya Kea— Hindi ko naituloy ang aking sinasabi ng bigla itong sumuka ng Dugo.. "Kea!” Nataranta ako ng tuloy tuloy ang pag agos ng luha nya. "Tita ilang araw na tong nang yayari saakin, Hindi ko alam bakit. Kahit uminom ako ng dugk tita hindi masarap..." Sabi nito sa maliit na boses. BLOODLUST. Akala ko'y mga anak kolang ngunit hindi, Dalawang buwan nalang ay kaarawan na nito ngunit bakit ang aga? Si Ivy at Ivo ay Isang buwan lang.. Pinatulog ko muna ang nanghihina nitong katawan bago nilisan ang Lugar namin. Gamit ang kapangyarihan, Nasa harap na ko ng kaharian ngayon. Magpapanggap akong alipin o katulong dito at pag nagkaroon ng pagkakataon na na mag isa ito ay gagawin ko ang aking plano, Kukuha ako ng dugo sakanya. O kaya'y magpapanggap akong mangkukulam at sasabihing kailangan ko ng dugo nito para sa maka gawa ng isang kapangyarihan... What the f**k are you thinking Nazzani!? Walang pagpapanggap, Kilala nya ako, O baka hindi na? *Flashback* "You're just his bedwarmer!" Nanginginig sa galit si Tahara, "Isa ka lamang hamak na bampira!" Do you even know what are you talking about Tahara? I could kill Tahara right now, Pero Hindi. Dahil ayaw iyon ni Ina, Nais nya muna kaming mag sama ni Hastrea bago tuluyang gamitin ang kapangyarihan dahil baka raw manghina ang isa saamin sapagkat buhay padin ang gintong tali sa amin ni Hastrea. “Kyre! Mahal mo'ko sabi mo!” Naiiyak kong sigaw. “Tahara's right you're just my bedwarmer.” Tinawag nya ang gwardya, "Alisin sya sa palasyo,” Madiing sabi nito. "Kyre!— Ano ba bitiwan nyo ako! Tangina!!" Sumigaw ako, Nagpakawala ang malakas na pwersa at pinugutan ang kaninang dalawang gwardya saakin. Umiyak ako, Hindi dahil nakapatay ako. Dahil nagningning ang gintong lubid namin ni Hastrea, Pwede syang manghina! Ayokong maging rason kung bakit sya nanghihina.. “H-hastrea," Lumiwanag ang aking mga mata, At nasilayan ko.... Ang pananakit ng mga kawal sa kapatid ko sa labas ng palasyong ito. "Nazzani! Get out!" Hindi ko pinansin si Kyre at dirediretsong kinuha ang espada ng kawal kanina. Nagsilabasan ang mga kawal, Handa na upang pugutan o kagatin ako. "Aaaa!" Rinig kong sigaw ni Hastrea. “T-trea use your power, i can handle!" sinubukan kong kausapin sya sa isip ko. At oo, Ginawa nya. Naramdaman ko ang isang matulis na bagay sa aking dibdib. Tiningala ko ang nagmamay-ari ng espada. “K-kyverxton?" Naguguluhan kong tanong, Lumabas ang dugo sa aking bibig ng may sumaksak sa aking likuran, Sabay nilang tinanggal ang mga espada sa aking nanghihinang katawan. “Nazzani Iven Aloncinni," Dinig kong sabi ni Kyverxton, "Anong mahika ang iyong ginamit upang makawala ang isang mahinang Huxley?" Nakawala si Trea! That's what I can do right now Trea. Sumuka ako ng dugo. Ngumiti ng mapait kay Kyre at Kyver, Na syang minahal naming magkapatid. Naglaho ako sa lugar na iyon *End of flashback* Agad akong pumasok sa Kaharian ng walang nakakaalam ,Dahil sa kapangyarihan ko. Walang makakakilala saakin, Dahil puno nan ng ginto ang aking mukha ng sumugod ako Dito. At sng arae na pinatay ang aking kapatid. Alam nila'y patay na ako. Ngunit hindi. Ang Nazzani Iven Aloncinni ang patay hindi Ang Nazzani Ivren Nivéra. Pumasok ako kung saan ginaganap ang mga pagpupulong, Naita ko agad ang mag kakapatid dito. Kyre, Nath, Beu at Flavius. Wala ang ama ni Kea. “What the f**k! Bakit may nakapasok dito." Dinig ko si Flavius, Malayo palang ay ramdam na nila ako huh? "Who are you?" That voice, Kyre. Pumunta ako, Nakita ko ang gulat sa mga mata nila, O