Pagkatapak na pagkatapak ng mga paa ko sa buhangin ay nakaramdam agad ako ng magkahalong lungkot at saya.
Humarurot paalis ang sinakyan kong jeep at naiwan akong waring nag iisa sa isa sa pinakamalapit na beach sa Maynila.
Naisipan kong sadyain ang lugar na ito a day before my flight to Hyilla. Tsaka lang ako nakasigurado na hindi talaga ako napeke ng dumating ang papeles ko sa mismong embassy ng Hyilla sa Pilipinas.
Sa halip na ipadala sa akin ay inimbitahan akong personal na kunin iyon sa tanggapan nila at nang makarating nga ako ay laking gulat ko ng isang maliit na salo-salo ang sinurpresa ng resident ambassador at ng staff nila para sa akin.
Wala pang one hour tinagal ang celebration dahil sa lunch break lang nila sinangat pero nalaman ko na talagang welcome na welcome
