Hastanenin o bilindik kokusu artık beni bunaltacak dereceye gelmişti. Yanımdaki adamın soluk alışverişleri beni sakinleştirirken son on saattir olanları düşünüyordum.
Her şey çok güzeldi. Bundan bile kötü bir şey olacağını kestirmem gerekiyordu. Anlamlandıramıyordum. Bir insan nasıl canına kıyardı? Her şeyi geçtim insan neden yaratandan korkmazdı?
Düşünceler beni ele geçirirken derince nefes aldım. Ama bunun yetmeyeceğini anlayınca yavaşça ayaklandım. Yanımda başını ellerinin arasına almış Kayahan'ın dikkatini çekmiştim. Soran gözlerle bana bakınca kırık bir sesle açıklama ihtiyacı duydum.
"Biraz hava alacağım."
"Ben de geleyim."
Yalnız gidip tek başıma düşünmek istiyordum. Olanları olacakları.
"Tek gitsem?"
Başımı yana yatırıp ısrar etmemesini dileyerek ona baktım. Sıkıntıyla başın
