Herkes tuhaf tuhaf birbirine bakarken kendimi tutamadım ve kıkırdadım. Bütün gözler bana dönünce dudaklarımı birbirine bastırıp bakışlarımı yere sabitledim. Birkaç dakika geçse de kimse konuşmuyordu. Daha fazla dayanamadım ve yavaş yavaş Tarkan'ın yanına gittim. Resmen elektirik direği ile ciddi düşünüyor gibiydi. Bacaklarını ve kollarını sıkıca kenetlemişti. Beni fark etmemişti. Zaten sadece önüne bakıyordu. Kolunu elimle bir kere dürttüm. Hâlâ bana bakmıyordu. Bu kez kollarını tutup sarstım. Aynı zamanda adını bağararak söylemiştim.
"Tarkan!"
Uykudan uyanırmış gibi silkelenip bana baktı. Daha sonra ne yaptığını fark etmiş gibi elektrik direğine yüzünü buruşturup baktı. Ellerini çözüp sonunda elektrik direğine sarılmayı bıraktı.
"Efendim Biricik?"
"Ne bu haliniz?"
Diğerlerine de baka
