"Abi yeter! Bırak beni, Yusuf orada kaldı. Allah aşkına bırak beni!"
Sinem dakikalardır son gaz araba süren Kutup'a, dönüp Yusuf'u almaları için yalvarıyordu. Nikah saatleri geride kalmıştı, ama umurunda değildi Sinem'in.
Gözlerinin önünde kalan son görüntü, maskeli bir adamın Yusuf'a yumruk atıyor oluşuydu.
Elinin tersiyle göz yaşlarını silerek, Kutup'un kolunu sıkıca kavradı.
"Beni hemen bu arabadan indir!"
Kutup, ağlamaktan kan çanağı olmuş olan gözlere baktığında sessizce küfretti.
Kolunun üzerindeki ince parmakları, sıkıca kavrayarak, mırıldandı. Yoksa bu sessizliğin sonunda Sinem, çıldıracaktı.
"Sinem, beni Masal yengem gönderdi."
Sinem, Kutup'un söylediklerine anlamaz bir ifadeyle bakarken, örgüsünden firar eden saç tutamlarını yüzünden geriye doğru iterek, koltuğunda dikleş
