Final
Gözlerimi açtığımda beyaz ışık gözlerimi kamaştırdı. Burnuma keskin bir antiseptik kokusu doldu. Yanımda makinelerin ritmik “bip bip” sesleri vardı. Göz kapaklarımı araladıkça anladım… bir hastanedeydim. Boğazım kuruydu, nefes almakta zorlanıyordum. Etrafıma bakındım; serumlar, cihazlar… ve başımda bandajlar. Bir hemşire hemen yanıma eğildi: “Şükürler olsun… nihayet uyandınız,” dedi gözleri dolarak. Zorlukla fısıldadım: “Ne… oldu?” Hemşire derin bir nefes aldı. “Üç gün önce bir kaza geçirdiniz. Miğfer başınıza düşmüş ağır bir darbe almışsınız. O günden beri yoğun bakımdaydınız. Ama artık tehlikeyi atlattınız.” Sözleri beynimde yankılanırken kalbim hızla çarpmaya başladı. Bir anda Halit’in yüzü geldi gözlerimin önüne. Onun gülüşü, bana verdiği ceket, sahildeki o öpücük… Gözlerimden
Great novels start here
- Writer
