“Hindi ka pumasok?” bungad sa akin ni Cessalie pagkasagot ko ng kaniyang tawag.
Mahina lang naman ang kaniyang boses. Halatang nasa trabaho, at hindi ipinapahalatang may kausap siya sa cellphone.
Kaya naman natawa ako nang mahina, at niyakap nang mahigpit ang aking unan. Kanina pa ako nakahiga sa kama. Hindi ko kasi binalak pumasok ngayon, dahil baka mamaya ay makita ko na naman si Damian.
Pilit ko nga siyang iniiwasan, pero pinagtatagpo kami ng tadhana. Ang tanging problema ko lang ay kapag pilit akong umiiwas. Ibig sabihin lang kasi no’n ay hindi na ako pumapasok sa trabaho. Paano na lang ang daily expenses ko? Damn!
“Hindi. May sakit ako,” rason ko kahit na wala naman talaga akong sakit.
Ayaw ko lang talagang makita si Damian talaga sa company, dahil kahit ang lawak ng company na ‘
