“B-bakit naman diyan?” nauutal na tanong ko sa kaniya.
Hindi pa ako nakalalapit sa kaniyang desk, pero ramdam ko na kaagad ang hiya. Sa dinami-dami naman kasing puwedeng upuan, bakit naman sa kaniyang kandungan pa? Hindi ba niya naisip na puwede namang sabihin sa secretary niya na kumuha ng upuan para sa akin?
“Nasisiraan ka ba nang bait?” dagdag ko pa, dahil hindi man lang siya nagre-react.
Talagang nakatingin pa rin siya sa akin ngayon, at walang ibang ginagawa kung hindi ay ang panoorin lang akong magsalita.
Napalunok naman ako nang mapansin ko ang pagbigat ng kaniyang awra. Hindi ko alam kung nainis ba siya sa itinanong ko, pero ramdam ko ang mabigat na bagay na para bang may nakadagan sa aking dibdib.
Napalunok naman ako, at napailing na lamang. Alam ko ang kaniyang gusto. Panigu
