“Marianne.”
Napalunok naman ako ng aking laway, at mabilis na lumingon sa kaniya. “What?”
Matapos ang nangyari sa amin nang gabing ‘yon, we became close. As in literal na kaming close. Para bang magkasintahan na talaga kami? Wala na ‘yong hiya na nararamdaman ko, at parang naging komportable na rin ako sa tuwing nasa paligid ko si Damian.
Iisang plato na lang ang gamit namin kung kumakain kami. Minsan sinusubuan ko rin siya kapag busy siya sa trabaho niya, dahil nakikita kong panay siya tipa sa kaniyang laptop. Kung minsan naman ay lalabas siya para magsindi ng sigarilyo, at ang dahilan na naman kung bakit naninigarilyo siya ay malamang, sa stress na naman.
Kapag nanonood naman siya, at katatapos ko lang maligo. Uupo ako sa kaniyang kandungan, at magkaroroon kami ng cuddle. Kaya kung i
