ซ่า!!!
ซ่า!!!!
ซ่า!!!!
เสียงเม็ดฝนกระหน่ำกระทบลงมาราวกับห่าฝน ดั่งน้ำหลากสาดกระเซ็นเข้ามาจนตัวเปียกปอน เสียงฝนยังคงตกอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งวันจนพลบค่ำไม่มีทีท่าว่าจะหยุดทุกอย่างเริ่มคืบคลานเข้าสู่ความมืดมิด
เปรี้ยง!!!
เสียงฟ้าร้องตามมาเป็นระลอกจนร่างสูงถึงกับตัวสั่นเทา ลมกรรโชกแรงเรื่อยๆตลอดทั้งวันจนต้นไม้พัดโบกเกิดเสียงดังเอี๊ยดอาดคล้ายจะโค่นล้มลงทับสิ่งมีชีวิตเล็กๆอย่างเช่นเขา ขอบฟ้าหันไปมองเส้นทางกลับไปยังบ้านพัก แต่ก็ไม่เห็นอะไรเลยนอกเสียจากหยาดฝนที่โปรยปรายมีเพียงเสียงแรงลมกิ่งไม้ใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมา
“เชี้ยเอ้ย!! ไม่น่าเลยกู”
นัยน์ตาคมไหวระริกด้วยความหวาดกลัว เมื่อความมืดมิดเริ่มคืบคลานที่เข้ามาครอบคลุมผืนป่าใหญ่กลางเกาะร้างที่รับรู้ว่ามีเพียงหนึ่งชีวิตที่ยังคงอยู่คือตัวเขา ชายหนุ่มเพียงแค่ต้องการเดินออกมาเดินสำรวจผืนป่าใกล้บริเวณที่พักแก้เบื่อเท่านั้นไม่ได้คิดจะหลบหนีไปไหน เพ
