เปลือกตาที่กำลังปิดลงเมื่อนึกถึงร่างโปรงในชุดล่อแหลม ผิวขาวเนียน ใบหน้าหล่อสวยจนต้องมองซ้ำๆราวกับตกอยู่ในห้วงรัก คลั่งหนักจนหาทางออกไม่เจอ มือขวาล้วงลำกายที่ปวดหนึบออกมานอกกางเกงชั้นในให้มันได้หายใจหลังจากที่ดุนดันอยู่ข้างในมานานหลายนาที ห้วงความคิดนึกถึงเพียงร่างเปลือยเปล่าของคนรักก่อนจะสาวลำกายขึ้นลงเหมือนเช่นทุกคืน ความต้องการของเขามีมากจนต้องจัดการตัวเองไว้ ร่างของขอบฟ้าวนเวียนอยู่ในหัวทั้งในยามหลับและยามตื่น แต่แล้วจู่ๆคนที่เขากำลังครางเรียกชื่อเสียงพร่าก็มายืนอยู่ตรงปลายโซฟา หลังจากที่ขอบฟ้าเข้าไปด้านในสักพักก็ออกมาพร้อมผ้าห่มผืนหนา แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอ้าปากค้างหน้าแดงจัดทำตัวไม่ถูก
"ขะ..ขะ..ข้างนอกมันหนาวกูก็เลยเอาผ้าห่มมาให้" ขอบฟ้าบอกเสียงสั่นพยายามเบนสายตาไปอีกทาง
"เออ...งั้นกูไปนะ" ขอบฟ้ารีบหันหลังกลับแต่ถูกมือหนาอีกข้างคว้าข้อมือไว้ก่อน
"กูไปนอนในห้องด้วยได้ไหม"
อีกฝ่าย
