ความจริงที่ไม่รู้2/2

1564 Words

“คนโปรด” ขอบฟ้าเรียกชื่อน้องชาย เมื่อเห็นว่าร่างที่นอนนิ่งเริ่มขยับเปลือกตาตื่น ชายหนุ่มมองด้วยสายตาเป็นห่วง เมื่อร่างที่นอนนิ่งมาสองวันนิ่วหน้ายกมือบางขึ้นจับตรงบริเวณหน้าผากของตัวเองด้วยความเจ็บ ปากบางแห้งผากใบหน้าหล่อที่เคยขาวใสบัดนี้ซีดเซียวแต่ยังคงความหล่อไว้ไม่สร่าง “พี่ขอบฟ้า” คนโปรดค่อยๆมองไปรอบห้อง ก่อนจะมองใบหน้าของพี่ชายและส่งยิ้มให้ตนเบาๆ “เป็นไงบ้าง” ขอบฟ้าถามด้วยน้ำเสียงห่วงใยพร้อมกับสัมผัสที่ส่งไปให้ทำให้คนเจ็บมีกำลังใจต่อสู้กับความเจ็บปวด ขอบฟ้าเองก็ดีใจมากที่น้องชายฟื้นขึ้นมาสักที หวั่นใจว่าจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้ “ผมหิวน้ำ” ลำคอแห้งผากราวกับหลงทางอยู่กลางทะเลทรายมานานนับเดือน “ผมจัดการให้เองครับ” ก้าวซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของน้องชาย อาสาเดินเข้ามาหยิบแก้วน้ำพร้อมหลอดส่งให้เพื่อนรัก เพราะเห็นว่าขอบฟ้าเองก็ยังดูอ่อนเพลีย ส่วนดอกแก้วฺเพื่อนสาวคนสนิท และปีเตอร์ ที่เป็นพ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD