หลังจากนั้นก็ไม่ลืมที่จะส่งข้อความถึงพี่วาฬจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง และส่งข้อความถึงน้องชายทั้งที่อยากจะโทรหาใจแทบขาด เพราะมัวแต่ยุ่งๆอยู่จึงขาดการติดต่อกับคนโปรดไปหลายวัน แต่ครั้นจะโทรหาตอนนี้ก็กลัวว่าจะเป็นการรบกวนน้องชาย ป่านนี้คงเข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว
ผมเงี่ยหูฟังเสียงด้านนอกคิดว่าร่างสูงน่าจะกลับไปแล้ว เพราะไม่ได้ยินเสียงเดินหรือเสียงกุกกักดังอีกเลย ในใจรู้สึกโล่งขณะเดียวกันก็หวิวๆชอบกล นึกแปลกใจว่าทำไมเขาถึงมีอิทธิพลกับความรู้สึกของผมนักนะ เมื่อคิดว่าอีกคนไม่อยู่แล้วจึงตัดสินใจเปิดประตูออกไปรู้สึกกระหายน้ำแต่เพราะมีคนตัวโตวุ่นวายด้านนอกจึงไม่อยากออกมาจากห้องนอน ไม่อยากเปิดโอกาสให้อีกคนได้แทะเล็มอีก ไม่เข้าใจจริงๆว่าเขาจะมาสนใจผมทำไม ไม่ได้รูปร่างอ้อนแอ้นน่ารักอย่างออกัสสักหน่อย การที่เขาเข้ามาคอยดูแลเทคแคร์ก็รู้สึกดีนะแต่แค่ไม่ชิน ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับผมมาก่อน หรือไม่ก็อาจเพราะผมไม่ยอ
