Hindi Nalimot Na Damdamin

CHAPTER TEN

BIGLA ay pumintig ang ulo ni Camille nang marinig ang mga changes na gusto ipabago ni Mark sa ginawa nila. She and the team worked hard for it. Halos wala na nga siyang matino na tulog para lang maging maayos ang execution ng project na iyon. Naiinis siya dahil base sa itsura nito ay hindi man lang nagustuhan ni Mark ang ginawa nila. He was looked bored while listening to them. Mas lalo siyang nakaradam ng galit sa pinakikita nito.

Nang matapos sila at makuha ang mga comments or rather critic ni Mark ay natapos na rin ang meeting. Bago sila lumabas sa conference room ay hinarap siya ng sekretarya. Nahapo siya bigla dahil sa dami ng revision. Pakiramdam niya ay pine-personal siya ni Mark. Masyadong maikli ang tatlong araw para sa mga revision na gusto nito.

"Ma'am, pinatatawag po kayo ni Mr. Romero."

Nginitian niya ang team niya at pinauna nang bumalik sa opisina. Sumunod siya sa sekretarya ni Mark hanggang sa papasukin siya sa opisina nito. Napabuntong-hininga na lang siya habang nakatingin sa harap. Dinis-miss nito ang kausap nang mapansin siya. Nang lumabas ang kausap nito ay saka lang siya hinarap ng lalaki.

"Fancy seeing you again, Camille,"

Walang emosyon na tumingin ito sa kanya.Hindi na niya napigilan ang pag-usbong ng inis.

"What the f**k do you want? Obviously, gusto mo pahirapan ang team ko." Nanggigigil na sabi niya.

"I don't do charity case, Ms. Tolentino."

She grit her teeth. "I understand Mr. Romero but we need more time to finish your entire request. We can't do that over the three days."

"Hindi ko problema 'yon, Ms. Tolentino."

Lumapit siya sa table nito at hinampas ang mga kamay sa lamesa. Nagagalit siya dahil pakiramdam niya ay may pinanggagalingan ito.

"You are taking it personally, Mark! Bakit ka nagagalit ha? Dahil may mga anak ako sa ibang lalaki? Bakit? Ano bang tingin mo sa sarili mo para maging ikaw pa rin pagkatapos ng lahat? You're so full of yourself. Hindi umiikot ang mundo ko sa'yo."

Napatayo ito. "I'm a businessman not a charity case here, Camille. I paid what I should get for."

Hindi makapaniwala na tinignan niya ito. Wala itong konsiderasyon.

"Ipapasa ko sa ibang team ng kompanya namin ang project na 'to." sabi niya.

Pinag-isipan na niya ang bagay na iyon. Malamang ay papayag naman ang boss niya kung sasabihin niyang hindi nila kaua ng team niya. They were handling other projects. Kahit i-priority nila iyon ay hindi nila kakayanin sa iksi ng deadline.

He shrugged.

"Then l'll transfer the project in other agency. I'm sure you are not the only one good in the market."

Napatiim-bagang siya. Tila iba ang gusto ipakahulugan nito.

"But I'm sure it is your company's biggest lost. If magustuhan ko ang gawa ninyo. I'll be your constant client."

She pursed her lips. Tama ito, madi-disappoint ang boss at presidente nila kung mawawala ang kompanya nito sa kanila. Parang hindi naman niya kayang sa kanya manggagaling na kaya nawala ito dahil ayaw niya kunin ang proyekto.

She smiled bitterly. Hindi niya akalain na ganito pala si Mark. It  different person now or it is the true him?

"Your friends are right to warn me about you. Hindi ko alam kung bakit ako nagpaloko sa'yo noon." she spat with regret and disgust.

She will never give him the satisfaction to know her true feelings. She will rather tell him a lie than to know how much he love this undespicable person. Iniwan at tinalikuran siya dahol sawa na sa kanya?

"I pity you before as everyone turning their backs on you. Bakit hindi? You're selfish and arrogant. I hope I made myself clear that I never have feelings for someone as heartless as you."

Mabilis na tinalikuran niya ito at bago pa siya makalabas ay inipit siya ni Mark sa pinto at sa mga bisig nito. Nanlaki ang mga mata niya nang marahas na hinalikan siya ng lalaki. Pumalag siya para bumitaw pero lalo lang humihipit ang kapit nito sa mga braso niya. Nalasahan niya ang lasang-kalawang sa labi niya sa diin ng halik nito. He was kissing her roughly and firmly. Nang magsimula na bumaba ang mga halik nito sa leeg niya. Lumikot na rin ang mga kamay nito sa katawan niya. Ang higpit ng kapit nang isang kamay nito sa mga pala-pulsuhan niya.

"Putang-ina! Dapat ako ang nauna sa'yo pero tira-tira na lang ang sa akin. Inanakan ka pa." he spat.

Malakas na tinulak niya ito at sinampal. Hindi ito nakaiwas sa bilis nang mga nangyari. Pumaling ang mukha nito sa ginawa niya. Nagpupuyos ang puso niya sa sobrang galit. Ang kapal ng mukha nito magalit sa kanya samantalang ito ang may ginawa sa kanya.

"Ang kapal-kapal ng mukha mo..." she cried. Dumausos siya sa likod ng pinto at niyakap ang sarili. "Ikaw ang unang nanakit kaya anong karapatan mo magalit sa akin?!"

"Ayusin mo ang sarili mo," walang-emosyon na sabi nito.

She took a deep breath to release the tension and pain inside her chest. Kahit nanginginig ang mga binti niya ay pinilit niya tumayo at inayos ang sarili. Marahas na pinunasan niya ang mga pisngi gamit ang mga kamay.

"I hate you so much, Mark."

Hindi ito lumingon sa kanya.

"Hindi ba matanggap ng ego mo na kahit anong suyo mo sa akin noon ay hindi mo ko nakuha?" sarkastikong tanong niya.

Sinuklay niya ng mga daliri ang nagulo na buhok. "Hindi lahat ng gusto mo makukuha mo, Mark. Kahit ano ang gawin mo ay hindi mo rin ako makukuha."

Madilim ang mukha na tumingin ito sa kanya.

"Get out!"

"Hindi mo na ko kailangan sigawan. Aalis talaga ko dahil hindi ko maatim na malapit ka sa akin."

Pabalibag na binuksan niya ang pinto at sinarado iyon. Wala siyang pakialam kahit nakatingin sa kanya ang lahat ng empleyado nito. The hell she care about him!  

***

"SHE was crying so hard Mark. You broke her. Halos mabasag iyong pinto ng office mo sa lakas ng pagsarado niya kanina." Marahas na nilingon ni Mark ang kaibigang si Altair nang bumungad ang litanya nito. He was with Kurt.

"You fond her so. How can you be so rude on her?" ani Kurt.

He took a sharp breath. Ramdam niya ang galit sa buong kalamnan niya. He was not as good as she think he is but her words shattered her heart into pieces. Alam niyang kasalanan niya kung bakit galit ito pero ginawa niya ang lahat para protektahan lang ito. Pero ano ang nakuha niya? Pagkatapos nang lahat ay nagkaroon ito ng anak sa iba?

Altair sighed. "You can stop pushing her away from you, Mark. Kapag pinagpatuloy mo ito ay baka lalo lang siya mawala sayo."

"I lost her, you know that," maikling sagot niya.

Hindi niya pinansin ito. For the past years, some of his friends still with him. Inintindi at tinulungan siya ng mga ito. Conrad and him haven't talked until now. Pero ang balita niya ay kasal na ang kaibigan at may anak na. He will reconcile with him. Mas mainam na mag-usap sila para ma-settle ang nakaraan. Conrad might be thankful to him after all.

Hindi madali ang paglayo niya. He wanted to prove his worth to his family. Gusto niya makita ng ama na hindi puro gulo ang dala niya sa pamilya nila.

"Everyone move-on, Mark. Sandra was in the mental institution now and his Dad is rotting in jail. Try to patch up with your love." Altair shrugged his shoulders."Aa! Iyong nga lang kung ready ka sa extra baggage. I heard she has twins."

"I saw her twins..."

Those beautiful girls likes his Camille. Sweet and charming.

"Pucha, ang bilis mo talaga." halakhak ni Kurt.

"Mabagal ka kasi..." kantiyaw ni Altair.

"Oh shut up! Paulit-ulit ka naman na basted." nang-uuyam na sabi ni Kurt sa kaibigan.

"Patulan mo nga 'to Mark. 'Di ba crush ito dati ni Camille. You talked with her before--"

"Gagong 'to! Kapag hindi natuloy ang partnership ko kay Mark tatadyakan kita sa bayag mo, Altair Galvez." angil nito.

Kurt owned a local well-known cosmetic retailing company. Balak niya mag-venture sa kompanya nito para hindi lang mga gamot ang produkto nila.

Napailing siya. Camille like Kurt but he was sure not anymore.

Umupo si Kurt sa tapat niya.

"How about the Sullivan pala, Mark. Matagal ka nang nililigawan ng kompanya nila. I heard you meet the legitimate child, Hemlock Sullivan."

Tumango siya. "I'm still considering them, Kurt."

Partnering with one of the most powerful company was tempting. Sullivan was with Mondragon Empire, and they are literally hunger with power. Pero pinag-iisipan pa niya maigi dahil mahirap maging  under ng kompanya nito. Hindi madali maging isa ito sa executive stakeholders ng kompanya niya. It has perks but having a partnership with them means they will have this power over the company. He worked independently and he wanted to leave it that way.

He sighed.

"Anong ginagawa ninyo dito?"

"I brought the contract personally, Mark. We need to talked about my revised terms." ani Kurt at tinaas ang dokumento na hawak nito.

"And you?"

Tingin niya kay Altair.

"Wala naman. Gusto ko lang manggulo sa inyo."

"Dude, binabayaran ka ng taong bayan para magtrabaho."  ani Kurt.

"I'm working, okay. Geez, I'm on leave today. Ang nagger mo Kurt Bermudez."

Si Altair naman ay mas pinili ang maging pulis. May balak yata ito sumunod sa ama. Retired Chief of Police ang ama nito.

Altair looked at him.

"But on the serious note, Mark. Aminin mo kay Camille ang nangyari noon. I'm sure it will change everything between you."

He nod. But he doubt that because it will makes no difference.