The Revenger's Karma (Oneshot 18+)

Bumuntong-hininga si Lira bago padabog na isinara ang pinto ng kotse na iniwan niyang naka-park sa street. Hindi naman ito pinagbabawal dahil nasa tapat naman ng bahay niya. Bitbit ang supot ng ulam na binili niya sa kanto, lumapit siya sa gate para makapasok na. Alas-sais pa lang ng hapon pero gusto na niyang matulog. It's been a while since they became this busy in the office, at napilitan pa siyang mag-OT today. Isasara na sana niya ang gate nang may kamay na pumigil dito. Agad nag-init ang ulo ni Lira sa kung sinumang nagca-cause ng delay sa kanyang pahinga. "Hi, Ate Lira." Tumingala siya at nakita ang mukha ng salarin. Nandoon si Nico, ang bunsong anak nina Kuya Marco at Ate Elen. Pawisan ito, suot ang jersey, halatang galing sa basketball. Nakangiti ito sa kanya. "What?" tanong niya, medyo naiirita. Mabait na bata itong si Nico. Hindi man sila madalas mag-usap dahil ayaw niya sa nanay nito, wala naman siyang naging masamang experience sa lalaki. As a matter of fact, nag-kainuman na sila nang minsang napadaan ito sa bahay niya habang umiinom siya kasama ang ilang katrabaho. Kung hindi dahil sa pagod, baka mas maganda ang bati niya rito — but he caught her at the wrong time. "Hinintay kita. Gusto ko sanang ibigay sa 'yo ito." Noon lang napansin ni Lira na may hawak pala itong box of chocolates. Nabawasan ang inis niya, mahilig kasi siya sa tsokolate. "Thanks, but..." Mula sa box ay tumingala ulit siya sa mukha ni Nico. "...what for? And where'd you get this?" "Binili ko para sa 'yo." "Saan ka kumuha ng pera?" "Pera ko." Kumamot si Nico sa batok. "Kasi gusto ko sanang sabihin... I like you." Bumakas ang gulat sa mukha ni Lira. She never saw this boy show interest in her. At hindi niya ito type. Kung si Kuya Marco pa... but not Nico. "Uhm..." Tila lalong sumama ang pakiramdam ni Lira. Minasahe niya ang noo. "...thank you, pero masyado kang bata para sa 'kin." Imbes na umatras, lalo pang lumapit si Nico, inilapit sa dibdib ni Lira ang chocolates. "21 na ako. Konti lang ang agwat natin." "Yeah, still young for me. I prefer older men." Bumuntong-hininga si Lira. "Umalis ka na, Nico, I'm tired." "Hindi naman masyadong halata na mas bata ako sa 'yo." Hinawakan ni Nico ang kamay ni Lira. "Plus, kamukha ako ni Papa." Natigilan si Lira. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Ni hindi niya magawang bawiin ang kamay na hawak ni Nico. Unti-unti niyang naintindihan—alam ni Nico. Pero paano? It doesn't matter how. What matters is what could happen once he opens his mouth. "Pinahanap siya sa akin ni Mama noong time na 'yon kasi ginabi siya." Yumuko si Nico, nilapit ang bibig sa tenga ni Lira. "Alam ko kung saan siya galing noon, Ate. Nakita ko," bulong nito. Kinuyom ni Lira ang supot na hawak, kinabahan pero pinanatiling matapang ang boses. Huminga siya ng malalim. "What do you want?" Saglit na natahimik si Nico bago ngumiti ulit. "Gusto ko ng chance. Ako naman." Kinabahan si Lira, but she doesn't have time for this. Gusto na niyang mag-pahinga. Nico is just a boy, what harm can he do? Masokista ang tatay nito, hindi malayong parehas lang sila. "f**k it, Nico." Hinablot ni Lira ang kamay niyang hawak nito at agad kinuha ang cellphone na naka-ipit sa bewang ng jersey shorts. Inilapit niya ito sa mukha ni Nico. "Unlock your f*****g phone so I can save my number. Masyado akong pagod ngayon, so call me on the weekend." Nakangiting ibinalik ni Nico kay Lira ang naka-unlock na phone. Nagdadabog na itinype ni Lira ang number niya bago halos ibato ang cellphone pabalik sa walang-hiyang may-ari. "Your dad pampers me. He would lick the ground I walk on if I asked him. And yet here you are, blackmailing me." Dala ng pinag-samang pagod at inis, hindi napigilan ni Lira ang bibig niya. Napanganga si Nico, tila hindi komportable na marinig kung paano siya itrato ng sariling ama. It made sense. She wasn't Kuya Marco's wife, she wasn't his children's mother, and he wasn't even separated from Ate Elen. Kaya naiintindihan niyang mahirap para kay Nico na tanggapin iyon. But she could care less. He knows anyway. "He f***s me so good, my eyeballs would roll to the back of my head." Hinablot niya ang box of chocolates mula sa kamay ni Nico. "Make sure you can compare, okay?" Nanatiling naka-nganga si Nico. Pero kumilos ang kamay nito para kunin ang towel na nakasabit sa balikat at itinakip sa harap ng shorts niya. "Wow!" Umirap si Lira. Sinasadya niyang inisin ito, pero heto't nakuha pa ring tigasan. Tinulak niya si Nico at ni-lock ang gate. "Leave my f*****g house and don't contact me until Saturday." Huling bilin niya bago tuluyang lumakad papasok. Mukhang hindi na siya makakakain. - Saturday came faster than Lira expected. She already had an agreement with Kuya Marco — wala muna silang kitaan today, dahil masyado siyang busy sa trabaho. But she lied. The truth was, she was f*****g his son this time. Hindi niya alam kung anong idadahilan niya kay Kuya Marco kung sakaling makita nito ang sariling anak sa bahay niya. Besides, she wasn't comfortable doing it there anymore. The last time she f****d Kuya Marco, Nico saw him leaving. That alone was enough to make her skin crawl whenever she thought of repeating it under the same roof. So when Nico called her earlier today, she laid it out straight: they'd meet at the nearest mall, and from there, she would drive them to a motel — one time only. After that, kakalimutan ni Nico ang lahat ng nalalaman niya tungkol sa kanila ni Kuya Marco. Clean and simple. Nico, of course, didn't argue. Hindi naman siya lugi — makukuha pa rin niya ang gusto niya. Also, wala rin itong sariling kotse. He only ever borrowed his dad's, and that was another line Lira refused to cross. No way in hell was she going to ride Kuya Marco's car to a d**k appointment with his f*****g son. Kaya siya na ang magmamaneho today. Now here she was, behind the wheel, drumming her fingers against it while parked at the mall. Her mind was a storm — part disbelief at what she was about to do, part irritation that Nico had managed to corner her this way, and, deep down, part curiosity. Would he really be like his dad? Or was this going to be a colossal mistake? Bago pa niya masagot ang sariling tanong, bumukas ang pinto ng driver's seat. Gulat siyang lumingon at nakita si Nico, nakatayo roon na may malaking ngiti sa labi. "Sorry to keep you waiting." Inabot nito sa kanya ang isang pulang rosas na may nakataling ribbon sa stem. "I'll drive us today." "Uhm, no." Firm na sagot ni Lira, pero kinuha pa rin ang bulaklak at tinitigan. "I don't let unlicensed children drive my car." "Sabi ko sa 'yo, twenty-one na ako." Yumuko si Nico para tanggalin ang seatbelt niya. Marahan siyang tinulak, ine-encourage lumipat sa passenger seat. "Tsaka may lisensya ako, Ate Lira. Minsan, ako ang nagda-drive kapag nag-grocery kami ni Mama sa Puregold." Umiwas ng tingin si Lira at lumipat ng upuan, hindi na nakipag-talo. Wala nang rason para patagalin pa. She just wanted it done. "Drive to the Candy Motel," utos niya nang makaupo si Nico sa driver's seat. "Yes, ma'am." - The Candy Motel's neon sign flickered red and blue as they pulled up to the front desk. Lira crossed her arms, still debating if she should just back out now and drive home. Pero bago pa siya makapagsalita, naibaba na ni Nico ang bintana sa driver's side at nagsimulang makipag-usap sa attendant. Napanganga si Lira. Nico was talking with the confidence of someone who had done this many times before. Has he been here before? "Wait—" Lira touched his arm quickly, half-annoyed, half-anxious. Pero hinawakan lang ni Nico ang kamay niya habang patuloy na nakikipag-usap sa attendant. Pagkatapos ay isinara ni Nico ang bintana at humarap sa kaniya, may iniabot na keycard. Malaki ang ngiti sa labi, as usual. "Discounted tayo," sabi nito. "Suki card." Natigilan saglit si Lira, pero nagawa niyang bawiin ang kamay niya mula sa hawak ni Nico. She raised an eyebrow, scanning his face. "You f**k boy." She accused. Tumawa lang si Nico at nag-drive papunta sa parking lot. "Ikaw lang ang gusto ko, Ate Lira." Now, she got it. Hindi talaga siya gusto ni Nico. Nacurious lang siguro ito noong nalaman nitong may nangyayari sa kanila ng ama niya. "You don't have to say shit." Bumuntong-hininga si Lira. "Hindi mo naman ako girlfriend, at hindi na rin mauulit ito." "Pwede namang maulit, kung pagbibigyan mo ako." "Sigurado akong madaming interesado sa 'yo, Nico. Sa kanila ka na lang." Nakukulitang sagot ni Lira. "Wala akong balak ulitin ito. Sa Papa mo pa lang, pagod na pagod na ako." Hindi sumagot si Nico, at hindi rin siya tiningnan ni Lira. Nagsalita lang ito nang huminto na sila sa parking. "I'll try to change your mind." "You won't. You have enough women. Based sa suki card mo, madalas ka dito." "Just a couple of times." Nagkibit-balikat lang si Nico, as if it wasn't a big deal. For some reason, that stung Lira. Hindi dahil nagseselos siya — but because it was the first time she really, truly realized Nico wasn't just a college boy hanging around his parents' house. He's tall, athletic, good-looking, and well-known in their barangay for his basketball games. He is very much capable of bagging any women. As a matter of fact, he could be playing her right now. And looking at him, he reminded her so much of Kuya Marco. Magkamukha nga sila — pero sobrang malambing si Kuya Marco, samantalang si Nico ay may pagka-makulit at mapang-asar. "Let's go." Nagulat na lang si Lira na nabuksan na pala ni Nico ang pinto, at inalalayan siya nitong bumaba at maglakad papunta sa kwarto nila. Inside the room, the motel's cold aircon blasted against her skin. Lira set her bag down and was about to lay some ground rules, but Nico was already behind her, his hands on her waist, his lips brushing her ear. "Sa wakas, Sabado na. I have been waiting." Bulong nito na nagpakilabot kay Lira. Has his voice always been this low? Halos mapatalon siya nang biglang kinagat ni Nico ang tenga niya. "Don't—" she tried to push him back, pero pinilit nitong iikot ang katawan niya para magkaharap sila. "Relax ka lang, Ate." Nakangisi nitong sabi. Nandoon pa rin ang kulit ni Nico, pero may halong panunukso sa boses nito. Para bang pinagtatawanan siya. And she would not be made fun of. "I always lead, Nico," inis niyang sabi, pero tinawanan lang siya ng lalaki. "You think I don't know what I'm doing?" A playful smirk crossed his face before he held her face and kissed her. Ayaw sana ni Lira. She never allowed kissing. Kahit si Kuya Marco, hindi pa niya nahalikan. Kissing, to her, is a reward that needs to be earned. Pero heto siya at walang magawa kundi tanggapin ang mga halik ni Nico. The kiss was rough, demanding, almost punishing. Sa gulat ay hindi naiwasang ibuka niya ang bibig, at sinamantala 'yon ni Nico sa pamamagitan ng walang babalang pag-pasok ng dila sa bibig niya. Halos mag-wala si Lira. She hates the situation she is in. Kung alam lang niyang sanay na sanay na pala si Nico, hindi nalang sana siya pumayag sa gusto nitong mangyari. But she's already here, the least she can do is to take the control back. Kaya naman sinubukan niyang itulak si Nico, pero hinablot nito ang dalawang kamay niya para hindi siya makakilos. Ikinagulat iyon ni Lira. Kuya Marco always liked when is in control. He loved to draw things out, treating her like something to be savored. But Nico... he bit her lower lip hard enough to make her flinch. At parang lalo pa itong nag-eenjoy kapag nararamdamang hindi siya komportable. Without warning, his hand slid down between her thighs, fingers pressing insistently through her shorts. "Damn, you're warm." Tinigilan ni Nico ang mga labi niya para bigyan siya ng isa na namang nakakainis na ngiti. "Pretty sure you're wet already." Halos kilabutan siya nang mapansing nag-iba ang mga mata ni Nico. Despite the same wicked grin, his eyes looked... hungry. "Tang-ina kang bata ka." Pinunasan ni Lira ang laway sa labi niya, trying to keep herself calm. "By the way, Ate..." "What?" Akala niya hindi nadinig ni Nico ang sinabi niya, pero noong bigla siyang tinulak nito sa kama, she realized he did. "I always lead," he mocked, echoing her words earlier. There was nothing boyish about the way he hovered over her, stripping his polo shirt off in one quick motion. "f**k yourself," she hissed. "Ayoko," tumawa ito bago marahas na hinubaran siya. "But you will." She watched him. His body was lean and cut, muscles taut from basketball, sweat still clinging to his skin. And for the first time, Lira felt that dangerous spark. Oo nga at mas bata si Nico kaysa sa kanya. Oo nga at anak siya ni Kuya Marco... pero hindi siya si Kuya Marco. He had his own fire, his own rhythm. And as Nico pinned her wrists above her head with surprising strength, a thrill shot down her spine she hadn't felt in years. - Nico's weight pinned her naked body to the mattress, his grin never leaving his face. Before Lira could even push herself up, he crashed his mouth back onto hers—no tenderness, no hesitation. His teeth grazed her lower lip, sucking hard until she gasped. "Stop—" she tried, pero agad niyang naramdaman ang kamay ni Nico na hinablot siya sa buhok, marahas na hinatak ang ulo niya pabalik para mas lalo siyang mapasandal sa unan. "Don't tell me to stop." His breath burned against her throat before he bit down on her skin, hard enough to make her curse. "Because I won't." "f**k, Nico!" napasigaw siya, but the sound melted into a moan when his palm came down on her thigh, the slap was sharp and stinging. "A-Ahh... ouch!" Uminit ang kanyang mga pisngi. "See? You like it." Tumawa ito, sabay sapo sa pisngi ng puwit niya at kinurot ito. Lira grabbed at his wrist to stop him, but Nico only used the opening to pin both her hands above her head. Hindi inakala ni Lira na hahantong sila rito, siya ang nasa ilalim. With every passing second beneath the heat of his bare chest, her anger swelled. But it was not only anger, it was tangled with something else—something she couldn't name. Nico's free hand cupped her face, forcing her to meet his eyes while he kissed her hard, almost suffocating. She twisted beneath him in a vain attempt to escape, but every movement only made him press closer, his chest dragging against her breasts. And when he squeezed one breast roughly, thumb flicking her n****e, a low sound escaped her throat despite herself. Her breath hitched. She wanted to tell him to slow down, to back off—but the fire running through her veins betrayed her. "Papa treats you like glass, doesn't he?" Nico murmured at her ear, his grip tightening on her nape. "Pero iba ako, Ate Lira." Another sharp slap, this time to her breast, made her arch involuntarily. "F-f**k!" Hindi napigilan ni Lira ang sigaw. "Ibang-iba." Mas lalong idiniin ni Nico ang mga kamay niya sa ibabaw ng kama habang pinaghihiwalay ang mga hita niya gamit ang sarili nitong binti. "Shit..." she breathed, nails digging into the sheets. Idiniin ni Nico ang sarili sa gitna niya, habang patuloy ang pag-halik, sipsip, at kagat sa leeg niya. With the intensity and pain, something inside her stopped resisting. It seemed like every kiss, every bite, every grab chipped away at her defiance until all that remained was the sharp thrill of surrender. Ang kaninang malamig na kwarto, para bang naging sobrang init. Ramdam parin niya ang hapding gawa ng sampal na tinamo niya sa dibdib at hita. Despite that, pabilis nang pabilis ang pag-hinga sa bawat halik na iniiwan ni Nico sa katawan niya, kasabay ang pagkalalaki nitong kanina pa kumikiskis sa gita niya. Lumuwag ang kapit ni Nico sa mga kamay niya nang mag-focus ito sa mga dibdib niya. Sinamantala ito ni Lira para haawakan ang buhok nito, pero imbes na itulak o igiya palayo, lalo lang niya itong hinila papalapit. Nico groaned against her n****e, bago biglang pinalo ang pwet niya. Kasabay ng murang lumabas sa bibig ni Lira ay umalingawngaw ang tunog ng malakas na sampal sa loob ng kwarto "Relax ka lang, Ate," bulong nito, pero dumulas ang kamay niya pababa sa baywang ni Lira, parang napapaso ang balat na madadaanan ng malaking palad. She can try, but he makes it difficult for her to relax. "Puta— Nico..." Lira gasped when she felt him positioning himself in her entrance. "'W-Wag muna..." "Don't resist it." Nico chuckled, mababa at paos. "You'll like it." Bago pa siya makasagot, hinalikan ulit siya nito—mas madiin, mas matindi. Pakiramdam ni Lira ay mapapadugo nito ang labi niya, biting hard enough to send a sharp spark down her spine. Combined with the sharp pain between her legs, the rough kiss made her eyes sting with tears. "Dahan-d-dahan—" sinubukan niyang lumayo, pero natigil nang hawakan ni Nico ang magkabilang pisngi niya, pinipisil ang mga ito para bumuka ang bibig. "Shut up." sabi nito. "Akong bahala sa'yo." His thumbs brushed her lower lip, rough, teasing, before giving her another deep kiss. Sunod-sunod ang nangyari, hindi halos masundan ni Lira. Ang alam niya lang, masakit...pero gusto niya. He grabbed her neck to keep her in position, and she automatically grabbed his wrist with both of her hands. Para itulak? To get support? Lira doesn't even know. Ang alam niya lang, hindi siya makahinga. "A-Aghh..." Nag-simulang manginig ang magkahiwalay na hita ni Lira nang unti-unting itinulak papasok ni Nico ang sarili sa loob niya. She was wet, but not enough to handle his size and intensity. Napatitig siya sa mukha ni Nico na halatang walang balak huminto. Pleasure twisted with aggression was displayed on his face. Lalo lang dumiin ang kapit ni Lira sa braso nito, ibinaon ang mga kuko sa balat para mabawasan ang sakit na nararamdaman. Kuya Marco was also big, but he would always eat her out first until she is dripping. Pero ni hindi manlang siya pinrepare ni Nico. "I-It..." Despite his palm on her throat, she tried to reason. "...hurts, Nico. S-Stop for a moment." But all she received is a full thrust, Nico burying himself to the root. "S-s**t ka, aahh..." Kung hindi siya sakal ni Nico, malamang ay napatingala siya dahil sa sakit. But right now, she doesn't have an option but to take it. "God, your tight." Wala na ang ngisi at yabang sa mukha ni Nico. Kunot ang kilay nito, at pawisan ang noo. "Masikip ka pa sa girlfriend ko. I thought my Dad f***s you so well? He makes your eyes roll?" Mula sa leeg ay kumapit si Nico sa magkabilang bewang ni Lira at nag-simulang umindayog. Mabilis. Madiin. She feels like she's being sawed in half. "You challenged me to make sure I can compare, and this is what you give? Just tears? Patuloy ang pambubuyo nito. "Ate Lira. Nasaan ang pinagyayabang mo?" "Nico..." Iyak niya, itinukod niya ang kamay sa dibdib nito. "Slowly, please..." Pero hindi nakinig si Nico. And it's not that she was expecting him to. Hinila siya nito sa buhok hanggang mapatingala siya, pinanuod ang bawat emosyon sa mukha. She knows she has been crying, her face contorted in pain. Pero parang hindi pa sapat ito para kay Nico. Because with his heavy and ragged breathing, he slapped her shaking breasts over and over again till they're red. It was painful. Very. But Lira just felt herself arched her back, her body quivering while she reached release. Lira's body trembled as the aftershocks of release ran through her—a shiver that loosened every knot of defiance inside her. The sharp edges of pain blurred, replaced by a strange, heavy warmth. Nico loosened his hold, forehead resting against hers. Nakapikit si Lira, pero alam niyang pinapanood nito ang mukha niya. For a moment, tanging tunog lang ng mabilis nilang paghinga ang maririnig. "Easy..." bulong ni Nico, mababa at paos, wala na 'yong kaninang pang-aasar. Hinaplos ni Nico ang nanginginig niyang katawan, kaya napaungol siya. Mahapdi ang parte saan magkadugtong ang katawan nila, pero matapos siyang labasan, parang nagising lahat ng natutulog na nerve endings. Lahat ng madaanan ng palad ni Nico, nakikiliti siya. Nanatiling nakapikit si Lira. She wanted to avoid Nico's gaze, ayaw niyang asarin siya nito. At the same time, she was catching her breath, slowly coming down from the high Nico had brought her to. Ganunpaman, hindi na siya nagtutulak; instead, her fingers stayed on his arms. Hindi na siya nagkukuyom ng kuko. She was gently caressing him. May kung anong init na pumalit sa kaninang kaba at galit—hindi na lang puro sakit, may halong kilig at anticipation. Maya-maya pa ay naramdaman niya nang dahan-dahan gumalaw ulit si Nico, this time mas maingat, mas mabagal. "Don't sleep just yet," ungol ni Nico, nanatiling nakapatong ang noo sa kanya. Inilagay ang dalawang palad sa ibabaw ng ulo niya, parang ikinulong siya para hindi makaalis. But she wouldn't. She opened her legs further, giving him more space. Sa wakas ay nagtagpo ang kanilang mga mata, at pinanood ni Lira ang pagkunot ng noo at pagbuka ng mga labi ni Nico. The pleasure was clearly displayed on his beautiful face. Masarap din sa tenga ang mga ungol nito. Tulad ni Kuya Marco, maingay sa kama si Nico. And men's moans always made her feel some type of way. Bumalik ang kapit ni Lira sa katawan ni Nico nang bumilis ang bawat indayog nito. Tulad kanina, sagad na sagad ang pagkalalaki nito sa loob ng katawan niya, halos hindi na siya makahinga. Pain and pleasure mixed, and the room seemed to shift with them—the thrusts still rough, but more deliberate—parang inaakay siya papunta sa susunod na alon. "Malapit na ako, Ate Lira." Halos itiklop ng matangkad na si Nico ang balingkinitan niyang katawan. Pinagdikit nito ang mga hita niya at itiniklop palapit sa kanyang dibdib. Tuluyan siyang tinanggalan ng kakayanang kumilos habang pabilis nang pabilis ang bawat bayo. "M-Me, too..." Kumapit si Lira sa kama, hindi mapigilan ang pagkuyom ng mga daliri sa paa at kamay habang muli na namang naabot ang rurok. Ramdam niya ang pag-t***k nang kaloob-looban niya na kanina pa nasusundot ng kahabaan ni Nico nang nilabasan siya sa ikalawang pagkakataon. Hindi nagtagal, kahit na lanta pa ang katawan niya ay mabilis na kumilos si Nico. Hinila nito ang nanlalambot niyang katawan at inilapit siya sa matigas nitong ari na pumipitik-pitik, tila ba malapit nang sumabog. "Open your mouth," utos ni Nico habang dinakot ang buhok niya para hilahin, mas lalong idinikit ang mukha niya sa namumulang pagkalalaki. Isinampal nang paulit-ulit sa kanyang pisngi hanggang sa ibinuka niya ang bibig. Pikit mata niyang tinanggap ang marahas na ulos ni Nico sa bibig niya. Halos maduwal nang malasahan niya ang sariling katas, kasabay ng paulit-ulit nitong madiing pag-ulos. "A-Ayan na..." Mas lumalim ang bawat baon ni Nico sa kanyang lalamunan. "Lunukin mo." Ginanahan lalo si Lira dahil sa mga desperadong ungol nito, kaya mas pinag-igihan ang pagtanggap kay Nico hanggang sa naramdaman niya ang mainit na katas na pinalabas nito sa lalamunan niya. Halos maluha man ay pinilit niyang lunukin lahat. Madami, maalat, malansa. Pero nagawang tiisin ni Lira, gawa nang maiingay na ungol at malakas na pag-pintig ng kahabaan nito sa loob ng bibig niya. "Ah, shit..." Hinimas ni Nico ang buhok niya bago siya muling sinabunutan—this time para hilahin siyang palapit at halikan. Malalim, walang halong pandidiri kahit kakagaling lang ng ari nito sa bibig niya. "You did so good, Ate," puri nito, sabay tinampal nang mahina ang puwit niya bilang pabuya. "What about me?" "W-What do you mean?" Umiwas ng tingin si Lira, tila nahiya. For the first time in a long while, she'd been pushed around inside the bedroom. Hindi naman siya madalas makipag-s*x, pero ang huling beses na hindi siya ang nag-lead ay noong sa lalaking naka-virgin sa kanya. "You know what I mean." Hinawakan ni Nico ang baba niya para iharap ang mukha nito sa kanya. "I didn't follow your lead, but I made you follow me." Ngumisi siya habang nakatitig nang matagal sa namamagang labi niya. "I don't care if you compare me to my dad," tuloy niya, bumaba ang tingin sa katawan niyang puno ng kagat at pasa bago muling tumitig sa mga mata niya. "Magkaiba kami. Si Papa, palaging ikaw ang nasusunod. Ako, gusto kong ako ang may control. Ang tanong..." He paused, thumb tracing her swollen lower lip. "...nagustuhan mo ba?" Umirap si Lira bago umiwas ng tingin. "Let's just say..." kinagat niya ang labi bago ibinalik ang tingin kay Nico, "...you proved to me that you're not just a child." Nico smirked proudly, then brushed a strand of hair from her damp cheek, eyes locked on hers. "Well then," he murmured, still smirking like an i***t. "Next time, call me first." Lira rolled her eyes and didn't answer, but the small, traitorous curve of her lips said enough.