O kadar çaresiz hissediyordum ki kendimi o kadar yorgun o kadar kötü. Gün ışığı yüzüme vururken dün acı bir gerçek gibi vurmuştu yüzüme. Kaç saat ağladım bilmiyorum hemşirenin gelip sakinleştirici yaptığını hatırlıyorum sadece daha sonra uyumuştum onun da etkisiyle. Bir an önce kendime gelmem gerekiyordu bana yakışmıyordu böyle şeyler bu kadar çabuk pes edemezdim. Vücudum daha iyi durumdaydı. Saatlerce yattığım için birden kalkmak zorlasa da yavaş adımlarla banyoya gittim aynadaki görüntüme baktım.
Ağlamaktan kızarmış mor gözler. Daha önceden olan kabul tutmuş yaranın yerine eklenen birkaç çizik ve solgun bu beniz. Daha ne kadar kötü olabilirdim diye düşünürken hep daha kötü oluyordum.
Elimi yüzümü yıkayıp çıktım banyodan üzerime çamuru kurumuş kıyafetlerimi geçirdim.
Hastaneden çıkıp d
