Hastanede işim epey geç bitmişti. Derya'yı Zelal abla ve Zülüf bırakmamıştı, ısrarla evlerine götürmüşlerdi ,Derya'nın da keyfi yerindeydi.
Parkamı giyip saat bir gibi çıktım hastaneden. Gördüğüm manzarayla durdurdum adımlarımı. Aslan arabanın dışında beni bekliyordu.
Saatlerce beni mi beklemişti?
Haber de vermemiştim.
Her an daha da kötü hissettiriyor ve her hareketiyle biraz daha utanmama sebep oluyordu. Yanına yaklaştım.
"Teşekkür ederim beklediğin için"
Yüzüme bile bakmadan arabaya geçti
Ardından bende bindim Aslan'a baktım. Dikkatle yolu izliyordu bende onu izliyordum.
Korkuyordum ona tek kelime edemeyecek kadar korkuyordum. Hissettiklerim yüzünden canımın yanmasından çok korkuyordum.
Ben bunlara dalmışken bayağı yol almıştık sessizce. Aslan merkezin önünde durdu ne olduğunu
