My p****i Life

Kabanata 1

"Amen?" tanong no'ng pari na nasa harapan.

"Amen!" sabay na sagot naman no'ng mga tao.

At dahil nga roon, nakahinga ako ng maluwag at ang antok na kani-kanina lang na nararamdaman ko'y naglaho ng parang bula dahil sa narinig.

Finally! Makakauwi na rin ako dahil finally tapos na rin ang boring na mesa na iyon! Jusko, patawad po kung ako'y naging makasalanan dahil sa aking sinabi. Pero lord, ba't naman kasi ang boring niyang mag homily? 'Yan tuloy imbes na ganahan akong makinig, inaantok tuloy ako. Huhu, sorry lord sa aking sinabi, pero inantok talaga ako.

Actually, I am not fan of mag simba kasi nga naman sa lugar na kinagisnan ko'y hindi uso ang pagsisimba do'n, kundi ang uso do'n ay ang pagbukaka sa mga lalaki, paglaklak ng alak at ang pagsusugal. Kung hindi nga lang, dahil sa p****k kung mama ay hindi talaga ako magsisimba tuwing linggo.

"Ma? Ba't ka pa ba, simba ng simba? E bumubukaka ka lang rin naman tuwing gabi?" tanong ko sa kan'ya isang araw dahil sa pagtataka. E kasi naman po, 'yong mama ko, p****k to e. Bumubukaka to tuwing gabi sa iba't-ibang lalaki, pero ang nakakapagtaka lang ba't ang hilig hilig niya magsimba tuwing linggo?

Diba, 'pag p****k o may makakasalanang gawain na ginagawa ay hindi nagsisimba? E bakit 'tong mama ko'y ang hilig hilig pa rin magsimba na tila bay wala man lang itong kasalanang ginagawa tuwing gabi.

Mabuti nga at hindi ito nasusubog sa tuwing pumapasok ito sa simbahan e.

"'Nak, hindi ang diyos sinisimba ko kaya huwag kang mag-alala," sagot niya sa tanong ko na siyang ipinagtaka ko.

"Ha?" taka kung busal rito.

She smirked at me, "Ang sabi ko hindi ang diyos ang sinisimba ko, kundi 'yong poging pari. s**t, anak 'yong p**e bumabasa sa tuwing nakikita ko siya e," kumikinang ang mga mata na ani niya na tila ba'y nag i-imagine siya na kinakain no'ng pari ang p**e niya habang sinasambit niya ang mga katagang iyon.

Napailing ako sa narinig. Tangina talaga 'tong nanay ko, may saltik ata to e. Sabi ba naman niya hindi ang diyos ang sinisimba niya kundi 'yong poging pari. Taena lang, hindi ba siya naduduling sa mga pinagsasabi niya?

"Hoy anak! Arats na!" Napapitlag ako mula sa pagkakatulala dahil sa narinig na sigaw. Napalingon-lingon ako at doon ko napagtanto na kanina pa pala nakalabas 'yong mga taong nagsisimba rin rito at kami na lamang ni mama ang natitira rito. Nilingon ko ang gawi ni mama, at doon ko nakita ang nakabusangot na pagmumukha nito. Na tila bay pinagsakluban ng langit ang mukha nito.

"Hoy maganda kung anak na may mabahong pepe pero hindi pa laspag, what are you thinking? At ba't ka nakatulala?" she asked curiously na siyang nagpairap naman sa akin.

"Nothing," ani ko sa kan'ya bago naglakad palabas sa simbahan. Sumunod naman 'yong gaga kong nanay na kahit nasa simbahan kami ay napakatabil pa rin ng baba.

"Hoy, anong nothing? Ang sabihin mo, iniisip mo rin si father babes ko," sagot nito sa tanong ko. Dahilan, kung bakit muli na naman akong napailing.

Tangina talaga 'tong nanay ko, kahit saan at kahit kailan — walang pinipiling lugar — ang tabil talaga ng dila ng isang 'to. Tamo, nasa simbahan pa kami tas isinigaw niya ang mga katagang iyon. Wala talagang hiya! Jusko! Mabuti na lamang at wala ng tao rito, kasi kung hindi, for sure doble ang hiya na nararamdaman ko ngayon.

"Father babes mong boring mag mesa," pabulong na sagot ko sa sinabi niya na siyang paniguradong hindi niya naman narinig.. Hindi, sa pagkat matanda na kasi ang nanay ko at medyo mahina na ang pandinig niya.

Pero alam niyo ba? Kahit, matanda na 'yan at mahina na ang pandinig niya ay isip bata pa rin niya, minsan tuloy napapaisip ako kung sakit ba niya 'yan or sadyang isip bata lang talaga siya. At alam niyo ba na kahit mahina na ang pandinig ng isang 'yan ay ang lakas lakas pa rin niyang umungol at oo, hindi pa po siya tumitigil sa trabaho niya. At alam niyo ba kung ano ang rason niya kung hindi pa siya tumitigil? Iyon ay ang wala daw'ng pension sa pagpopok kaya kung kaya pang bumukaka, bubukaka 'raw! Taena lang talaga.

Pero kunsabagay may point naman siya sa sinabi niya'ng walang pension ang pag popokpok.

"Ano may sinasabi ka?" she asked.

"Wala!" sagot ko sa tanong niya bago mas binilisan pa ang paglalakad. At ang gaga mas binilisan niya rin ang paglalakad.

Hindi kagaya ng ibang pamilya na tuwing pagkatapos ng pagsisimba ay naggagalala, kami ng mama ko ay diresto uwi agad sa bahay. Kailangan pa kasi naming matulog dahil sa trabaho namin sa gabi. Oo kaming dalawa ay may trabaho sa gabi, siya sa pagpopokpok niya ako naman ay sa casino na kung saay nagtratrabaho ako bilang isa sa mga casino girl o 'yong mga julalay ng mga mayayaman.

At oo, kung si mama ay p****k ako nama'y high class na p****k. Pero charot lang, hindi po totoo na 'yong mga casino girl ay ang mga p****k ng mga mayayaman. Huwag po tayong magpani-paniwala sa tsismes ng mga marites.

Charot lang, actually, totoo talaga 'yon. Hindi talaga 'yon naiiwasan. Actually, marami na talagang cases na ganoon, 'yong tipong tatanoningin ka no'ng mga mayayaman na magpapakantot ka ba daw sa kanila for extra income. At nasa sayo na 'yon kung papayag ka. But in my case, hindi ako pumapayag. Ayaw ko kasing magaya sa mama ko, gusto ko kasing seseryosohin ako ng lalaking mamahalin ko soon.

Alam niyo kasi, bilang anak ng isang p****k at lumaki sa isang environment na sanay na sa ganoon may napagtanto ako, at iyon ay ang walang mag seseryoso saiyong lalaki kung pakantot ka. Just like my mom, ilang beses na

siyang nabigo sa pag-ibig dahil sa pag-aakalang seseryosohin siya ng lalaki. Umasa siyang seseryosohin siya despite sa trabaho na meron siya pero ni isang lalaki ay walang nagseryoso sa kan'ya at ang dahilan ay ang trabaho niya. Pinaglaruan at pinaluha lamang siya. Dahilan kung bakit hindi na niya sinubukan pang umibig mulo.

At ayaw kung maranasan ang mga naranasan niya—ayoko kong maging kagaya niya. Gusto kung seseryosohin rin ako ng taong iibigin ko. Dahilan kung bakit, kahit malalaki ang offer na pera kapalit ng pakikipag s*x sa mga mayayaman, ay tumatanggi ako. Ayaw ko kasing maging kagaya ni mama na walang nag seseryoso at palaging kinukutya sa lipunan.

Dahil sa lipunang ito, kung wala kang dangal hindi ka rerespituhin ng mga tao. Kung wala kang pinag-aralan ay mababa rin ang tingin sa iyo. Kung p****k ka ay mas mababa pa sa basahan ang tingin nila sa iyo.

"Girl, why are you late?" ang tanong na iyan ay ang unang bumungad sa akin pagkapasok na pagkapasok ko pa lang sa employees quarter na kung saan kami nagpapaganda at nagbibihis.

Napalingon ako sa gawi ng pinanggalingan ng boses na iyon at doon ko nakita ang pagmumukha ni Gilly, nakaupo ito at nakanguso ang mga labi nito habang nakatingin sa salamin. Nagpapacute ito roon at may papikit-pikit pa itong nalalaman na na tila ba'y feel na feel nito ang moment na cute siya. At imbes na magmukha itong cute, nagmumukha itong timang na may mapulang nguso and honestly, nagmukha rin itong clown.

"Traffic girl," sagot ko sa kan'ya kasabay niyon ay ang paglapag ko sa bag na dala-dala ko sa mesa.

Umupo ako sa upuan na katabi ng inuupuan niya bago binuksan ang bag upang kunin rin roon ang mga gamit ko pang make-up.

"Yeah, whatever!" she rolled her eyes, bago mas kinapalan pa ang paglalagay ng lipstick sa labi. Dahilan, kung bakit mas nagmukha pa siyang coloring book.

Napa rolled eyes rin ako kagaya niya. Itinuon ko ang aking atensiyon sa salamin, at saka roon sinimulan ang paglalagay ng kolorete sa mukha. Hindi ko masiyadong kinapalan ang make up sa mukha ko, ayaw ko kasing magmukhang clown or coloring book kagaya ng katabi ko.

I just put some Johnson's baby powder on my face and some lipstick on my lips. Itinali ko rin sa tamang puwesto ang buhok ko. At ng makitang ayos na ang itsura ko'y itinigil ko na ang pag-aayos sa mukha ko. Ay hindi pala to pag-aayos since wala na namang dapat pang ayosin sa pagmumukha ko. Pagpapaganda ang tawag dito dahil mas pinapaganda ko lang ang mukha ko.

Matapos ang mas pagpapaganda pa sa mukha ko'y tumayo na ako sa kinauupuan ko.

"Tapos ka na?" tanong ni Gilly sa tabi ko ng mapansin nito ang pagtayo ko.

Magpahanggang ngayon ay inaayos pa rin nito ang mukha nito, hindi pa rin kasi ito tapos e. At oo, inaayos since dapat naman talagang ayusin ang mukha niya. Para kasing daan na lubak-lubak e, maraming dapat ayusin. Kidding!

Napangiti ako dahil sa naisip. Hayst, tangina talaga ng pag-iisip mo kahit kailan, self. Kaya ka parating nagkakasala e.

"Oo girl," sagot ko sa kan'ya bago siya tinalikuran at saka tinungo ang gawi ng wardrobe upang mamili ng dress na siyang susuotin ko ngayong gabi.

"Ba't ang bilis naman?" tanong pa nito.

'E kasi, hindi ako kagaya mo na kung makapag make up ay daig pa ang payaso.' Gusto ko sanang isagot ang mga kataga na iyan sa tanong niya, ngunit mas pinilit ko na lamang itong isarili. Baka kasi magalit siya at matanggal pa ako sa trabaho kagaya no'ng ginawa niya kay Monique.

"Di ko lang bet ang mag make up ngayon." Instead, ang mga kataga na iyon ay ang isinagot ko sa tanong niya kahit ang totoo, ay 'yong naiisip ko talaga ang gusto kung isagot sa kan'ya.

Pero dahil sa kadahilanang, natatakot akong magaya sa kaibigan kung si Monique ay nanahimik nalamang ako. Si Gilly kasi ay isa sa pinaka ma bentang escort dito sa casino. Hindi lang kasi pag e-escort ang ginagawa niya sa mga mayayaman kundi ibenebenta niya rin ang sarili niya sa mga ito. Dahilan, kung bakit naging favourite siya ni Madame Stella, ang head escort namin. Kapag kasi mabenta ka ay malaking pera ang pumapasok sa casino, which means, malaking pera rin ang napupunta sa head namin na si Madame Stella. May commission kasi itong nakukuha sa bawat benta niya sa mga escort niya e.

At dahil nga favourite siya ni Madame, isang hiling niya lang kay Madame ay tinutupad agad ni Madame ang hiling niya. At 'yon nga ang nangyari no'ng minsan niyang hilingin kay Madame na ipatanggal ang kaibigan ko na si Monique. Nagkaaway kasi siya at si Monique that time, at dahil nga favourite siya ni Madame Stella, no'ng minsanang hiniling ni Gilly na ipatanggal si Monique ay agad itong tinupad ni Madame.

At ayaw kong magaya kay Monique 'no! Kaya as much as possible hindi ko talaga inaaway itong si Gilly, kahit na gustong-gusto ko na siyang awayin dahil sa galit na nararamdaman ko para sa kan'ya. Galit na namuo no'ng mawalan ako ng best friend gawa nga ng kagagawan niya at galit na rin dahil sa nakakairita nitong pagmumukha.

Bumuntong hininga ako bago itinuon ang atensiyon sa mga dresses na nasa harapan ko. Inisa-isa ko ang mga dresses na nasa aking harapan, umaasang sa pamamagitan niyon ay mahahanap ko ang dress na babagay sa akin para ngayong gabi.

Nasa kalagitnaan na ako ng aking ginagawa ng makarinig ako ng sunod-sunod na pagkatok mula sa pintuan nitong dressing room, dahilan kung bakit ako napatigil at napabaling ang tingin dito.

"Girls, it's time!" Madame Stella said from outside.

Nang marinig ang mga sinabi niya'y napabuntong hininga na lamang ako bago mas binilisan pa ang kilos ko. Iisa lang kasi ang ibig sabihin no'ng mga sinabi niya na iyon at iyon ay ang oras na, oras na para simulan ang mahabang gabi ng pagtratrabaho.