Makalipas ang ilang linggo ay tuluyan na ngang nagsimula ang asawa kong si Sophia at si Dino sa kanilang negosyong kainan.
Bagay na hindi ko naman talaga control at sa huli ay hinayaan ko nalang ng mapansin din ang sobrang pursigido ng aking Asawa para dito.
At sa madaling salita nga ay sinuportahan ko na din naman siya. At isiping mas mabuti na nga siguro ang ganito upang mabantayan niya si Dino at masigurado din namang hindi na ito muling magbabalik pa sa dati nitong bisyo. Dahil nga nandon ang kanyang Mama upang bantayan siya.
Kaya naman sa pagsisimula nila ay literal na naging abala din ako. Gaya ng pagda drive para sa kanya mula sa pamimili ng mga gamit hanggang paghatid sundo sa kaniya mula sa bahay hanggang sa kainin nga. At maging sa pagkausap sa mga karpintero at mason na magre renovate na dating paresan nga ni Dino na minsan ko din namang itinaguyod...
"Kumusta naman ang unang linggo ng pagbubukas niyo Sophia ng kainan?" Simpleng kumusta ko pa sa kanya matapos ko nga siyang sunduin.
"Maayos naman Mahal, in fact ay muli na namang dinadagsa ng mga tao ang kainan, kaya naman nakakapagod man ay masasabi kong worth it naman ito. Dahil sabi nga ng Anak mo ay in less that 6 months siguro ay mababawi na namin ang investment ko, oh diba tama lang ang ginawa ko." Pagmamalaking bida pa niya habang nakasandal lang ito at halata ang matinding pagod sa kanyang mukha st katawan.
"Mabuti naman kung ganon, atleast ay nalilibang ka din naman diba. Tapos ay kumikita pa." Sabi ko pa.
Mabilis namang rumihistro ang ngiti sa mga labi niya.
"Tama Steven. At sa tingin ko ay mabilis ko itong mapapalago dahil na din sa galing ni Dino." Pagmamalaki pa niya.
Sandali naman akong napailing sa huling sinabi niya at bahagya pa ngang napaismid.
"Talaga ba? Mabuti pala kung ganon. Kumusta naman ang samahan niyo bilang mag-ina pala? Sabihin mo sa akin kapag tumitigas na naman ang ulo ng batang yan at ako talaga ang kakastigo sa kanya. Lalo pa nga at kung ikaw na ang kasama niya."
Totoo yon sa sarili ko. Na bagamat puro positibo ang naririnig ko mula sa Asawa ko, ay ayoko pa din namang magpa kampanteng nagbago na talaga ang panganay kong Anak.
Paano nalang kung pinapasakay at hinuhuli lang pala niya ang loob ng Mama niya sa una diba?
"Ang masasabi ko lang Steven ay nagbago na si Dino. In fact ay naging mas malambing at maasikaso nga siya pagdating sa akin. Ang totoo nga niyan ay ayaw na ayaw niya akong napapagod at agad siyang naka alalay sa akin sa lahat naman ng gawain ko. Tapos ay asikasong asikaso pa niya ako kapag naman madalang na ang tao at oras na nga ng pamamahinga. Nandong dalan niya ako ng kung ano-ano para lamang mapasaya ako. Tapos ay mas madami na kaming oras ngayong mag-ina na mag-usap ng mga bagay na dati ay hindi namin nagawa. Marahil ay ito na din ang time upang makabawi kami sa bawat isa Steven. Alam naman nating hindi naman naging malapit sa akin si Dino dati, kaya naman masaya akong mas nagkakalapit kami..."
Mga simpleng litanya mula kay Sophia na nagpapanatag naman sa akin. At isipin ngang siguro ay marami nga siyang realizations noong time naman na nakapiit siya. At dahil dito ay nagpakatino na nga siya.
Kaya naman sa patuloy na paglipas ng mga araw at linggo ay masasabi kong mas nakakabuti nga ang ganito.
Na tama ang desisyon ng Asawa ko na makipag partner sa Anak naming si Dino.
Dahil dito ay naging mas masayahin siya. Na yung dating semi boring naming samahan sa bahay ay biglang nagkaroon ng sigla dahil sa masasayang kwento ni Sophia sa tuwing uuwi siya sa bahay.
At syempre ay higit pa dito.
Tama, ang mas maiinit naming mga gabi. Na sa kabila nga pagod niya mula sa pagluluto at pag-aasikaso sa negosyo ay hindi siya nawalan ng time para sa akin.
Sa isang obligasyon naman niya bilang Asawa ko...
"Aughhh gad ang sarap Steven, sige pa idiin mo pa please..."
Mga lintanyang namumutawi sa bibig niya sa sandaling mag-unay ang mga hubad naming katawan at muli nga ay lasapin ang sarap ng pag-ibig.
"Oo Sophia, mas ididiin ko pa dahil sobrang sarap mo aughhh."
At muli nga ay mapapaungol nalang kami habang malayang nagsasalubong ang aming mga katawan at dinadama ang sarap na hatid ng pagtatalik naming dalawa.
"Sobrang galing mo Steven... Kaya naman palagi ko itong hinahanap hanap..."
"Dahil masarap ka Sophia... At sa tingin ko lalo ka pang paganda ng paganda, bakit nga ba?"
"Dahil masaya ako Steven..."
At totoo ako sa sinabi ko.
Sa tingin ko ay paganda ng paganda ang Asawa ko sa tuwing mapagmamasdan ko siya.
Dahil ba natuto na ulit siyang mag-ayos ng sarili? O baka naman dahil ngayon ay pumapasok na siya kaya naman kailangan niyang mag-ayos araw-araw.
Kasabay ng mga skin cares niya na tila lalong dumami pa. Kaya ba lalo naman siyang kuminis at mas bumata pa kesa sa kanyang edad?
"Masaya ba dahil negosyante kana ngayon?"
Matamis naman siyang ngumiti at hinaplos pa ang aking pisngi.
"Oo Steven at masaya akong maranasan ulit maging isang babae. Yung sinusuyo... Yung minamahal..."
Muli naman akong umulos sa ibabaw niya. At mapaungol pa nga ng sobra ng tuluyan ng marating ko ang rurok sa mismong loob niya.
Sa masarap na kandungan ng Asawa ko...