“UMIRI ka pa, Nenita! Iri pa! Malapit na! Nakikita ko na ang ulo ng bata!” sigaw ni Ipang habang pinapaanak nito si Nenita sa bahay nina Danilo.
Nasa tabi si Danilo na kaniyang asawa habang magkawak ang kanilang mga kamay. Ilang oras na lamang at sasapit na ang hatinggabi. Labis ang kabang lumulukob kay Danilo ng sandaling iyon. Kaba na may kasamang saya dahil sa wakas, makalipas ang ilang buwan ay nabuntis na si Nenita. Mabisa pala talaga iyong halamang gamot na pinapainom ni Ipang. Sa loob ng mga buwan ng pagbubuntis ng kaniyang asawa ay talagang inalagaan niya ito ng husto. Pero hindi naman niya kinalimutan ang tungkulin niya sa Baryo Sapian. Tumutulong pa rin siya sa mga kabaryo niya lalo at siya na ang namamahala sa taniman ng papatas ni Fredo noon. Nagkasundo kasi ang lahat na siya
