เมฆหมอกบังตา หมอกเมฆบังใจ

ข้อตกลง

วี๊ด ... ซู่ๆ ซ่าๆ ปาทังก้า ปาทังกี้ ซู่ๆ ซี่ๆ ปาทังกี้ ปาทังก้า ซู่ซ่าๆ

เสียงเพลงเชียร์ที่กำลังดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณลานหน้าตึกคณะบริหารกำลังเป็นที่สนอกสนใจของเหล่านักศึกษาทั้งชายและหญิง

นี่เป็นเวลาพักกลางวันที่เขาและเพื่อนควรจะต้องอยู่ที่ลานเกียร์ของคณะตัวเอง แต่ไม่ใช่สำหรับเพื่อนของเขาทั้งสองคน ตั้งแต่เปิดเทอมมาทั้งกวินและปลาวาฬไม่นั่งที่ลานเลยสักวัน เพื่อนตัวดีของเขาเอาแต่มายืนแอบมองแฟนสาวของตัวเองที่ลานกิจกรรมหน้าตึกคณะบริหารเพราะกลัวจะมีหนุ่มๆมาวุ่นวายกับคนของตัวเอง

" มาแอบมองนี่ เค้าไม่ว่ากันเหรอ ? " หมอกเอ่ยถามเพื่อนรักสองคนของตัวเองที่มีคนรักอยู่คณะบริหารด้วยกันทั้งคู่

" กูก็แอบอยู่นี่ไง " กวินเอ่ยขึ้น

" พวกมึงสองคนไม่นั่งที่ลานเลยแล้วน้องปีหนึ่งมันจะขอลายเซ็นได้ไงวะ มาแอบอยู่แต่คณะอื่นเนี้ย "

อย่างที่หมอกว่าหลังจากกินข้าวกลางวันที่โรงอาหารของคณะตัวเองเสร็จเรียบร้อยทั้งกวินและปลาวาฬจะมายืนหลบมุมแอบดูคนรักของตัวเองทำกิจกรรมเพราะทั้งสองโดนสั่งห้ามไม่ให้มานั่งเฝ้า

" กูไม่อยากให้ลดาเป็นหรีดเลย " ปลาวาฬเอ่ย

" หวงว่างั้น .. ดีนะที่พิชเป็นนักกีฬา " กวินว่า

" นักกีฬาวิ่งก็ใส่สั้นนะมึง ปีที่แล้วกูยังแอบมองขาพิชเลย " ชายหนุ่มเอ่ยอย่างลืมตัว

ผั๊วะ...มือหนาฟาดลงที่หัวเพื่อนทันที

" โอ๊ยย!! ... นั่นไงกูว่าแล้ว " เขาโอดครวญพร้อมกับเอามือไปลูบที่หัวของตัวเอง

" ใครให้มึงแอบมองขาพิช "

" อ้าวไอ้ห่า .. ก็ตอนนั้นมึงยังไม่ได้เป็นอะไรกับเค้านี่ แหม.. แอบรักเค้า แต่ไม่กล้าบอก กูล่ะเชื่อมึงเลย " เขาเอ่ยพร้อมกับทำสายตาล้อเลียน

" แต่กูว่ามันก็ยังดีกว่าคนบางคนแถวนี้นะ เมื่อไหร่จะรู้ใจตัวเองสักทีก็ไม่รู้ " ปลาวาฬเอ่ย

" ตั้งแต่มีแฟนนี่มึงพูดมากขึ้นนะไอ้วาฬ " หมอกว่า

" ไอ้วาฬ ... คนที่ยืนข้างแฟนมึงนั่นใครวะ ? " กวินหันมาหาเขาและปลาวาฬที่ยืนอยู่ข้างๆ

" ไม่รู้ว่ะ ... ไม่เคยเห็น รอดูก่อน " ขณะที่ทั้งสามกำลังคุยกันอยู่นั้น สายตาของกวินก็พลันหันไปเจอกับชายหนุ่มสามคนกำลังยืนคุยกับกลุ่มของลดาอยู่ พลันเขาก็เกิดความคิดบางอย่างขึ้น

" กูว่าเป้าหมายไม่ใช่ลดาแล้วว่ะ " กวินเอ่ยพร้อมกับแสยะยิ้มที่มุมปาก

" กูก็ว่างั้นแหละ " ปลาวาฬว่าพลางขยิบตาให้กับกวิน

" เมื่อกี้กูว่าน้ำหวานเต้นสวยนะ ไอ้พวกนั้นคงอยากดูใกล้ๆ " กวินว่า

" อึ้ม กูก็ว่างั้น "

" เอ่อ.. ว่าแต่ว่า เจอน้ำหวานคราวนี้กูว่าสวยขึ้นว่ะ ไม่แปลกที่จะมีหนุ่มๆมาจีบ " กวินเอ่ย

" เห็นดาว่า ยังไม่มีแฟนนะ มีหนุ่มมาจีบก็ดีเวลาไปเที่ยวด้วยกันลดาเค้าจะได้ไม่ต้องเกรงใจเพื่อน ทุกคนโสดหมด จะพากูไปด้วยเค้าก็เกรงในน้ำหวานกับใบเตย "

" มึงสองคนเป็นอะไรกันนี่ พูดไม่หยุด กูไปหาไอ้เบียร์ดีกว่า " หมอกเอ่ยขึ้นเหมือนไม่ได้สนใจในสิ่งที่เพื่อนรักทั้งสองพูดแต่อย่างใด

" ท่าทางชัดออกขนาดนี้มันยังปากแข็งอีก " กวินเอ่ยพร้อมกับส่ายหน้าให้เพื่อนของตัวเอง

" มึงว่ามันไม่แปลกเหรอวะ " ปลาวาฬเอ่ย

" แปลกยังไง "

" ก็ปกติถ้ามันชอบมันจะพูดออกมาเลยนะ แต่คราวนี้มันเลือกที่จะปิดบังเรา "

" อึ้ม..ถูกของมึง " กวินพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของปลาวาฬ

" แต่ดูมันไปก่อน กูไม่แน่ใจว่ามันกำลังคิดอะไร " พูดจบปลาวาฬก็เดินนำหน้ากวินไป

สองขายาวก้าวตรงเข้าไปหากลุ่มของหญิงสาวที่ยืนจับกลุ่มคุยกับเพื่อนๆ และชายหนุ่มทั้งสามอยู่ แม้ปากจะพูดเหมือนไม่ได้สนใจอะไร แต่ใครจะรู้ว่าตอนนี้ในใจของเขาแทบคลั่งเมื่อเห็นหญิงสาวคนที่เขาอยากให้เธอเสียใจเศร้าหมองกำลังยิ้มหน้าระรื่น ไม่มีอาการโศกเศร้าแต่อย่างใดเลย เมื่อเป็นเช่นนี้เขายิ่งต้องคิดหาวิธีเพิ่มความเจ็บปวดให้กับเธออีก หมอกเดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างชายหญิงทั้งคู่

" โอ๊ะ ๆ ขอโทษทีมองไม่เห็น " หมอกหันไปมองหน้าชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ น้ำหวาน

" ไอ้ห่า...เดินยังไงของมึง " เบียร์เอ่ยขึ้น

" ก็ที่สาธารณะกูจะมายังไงก็เรื่องของกู "

" กวนตีน " เบียร์พูดพร้อมกับส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

" มึงมาทำไมคณะกู ดูซิเค้าไม่เป็นอันจะทำอะไรกันแล้ว เอาแต่พากันมองหนุ่มวิศวะฯ นี่ " เบียร์เอ่ยถาม

" ก็พาคนขี้หวงมาแอบดูแฟนของตัวเองอ่ะ " หมอกว่าพร้อมกับหันไปทางที่กวินและปลาวาฬกำลังเดินเข้ามา

" อ้าวเหรอ ... กูก็นึกว่ามึงหวงเอง"

" เปล่า... กูจะหวงใคร กูยังไม่มีแฟน " เขาเอ่ยอย่างลอยหน้าลอยตาเหมือนไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของเบียร์

" พวกมึงเองหน่ะเหรอที่หวงแฟน " เบียร์เอ่ยถามพลางส่งยิ้มเมื่อสองหนุ่มเดินเข้าใกล้

" อึ้ม...ก็แฟนกูน่ารัก ใครๆ ก็คงอยากคุยด้วย " กวินว่าพลางเหล่ตามองไปยังเพื่อนรักที่เดินนำหน้าเข้ามาก่อน

" อ้าว..ไอ้วาฬแล้วมึงมาทำไม มึงไม่มีแฟนอยู่คณะนี้นี่ " เบียร์เองอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซวคนตัวสูงอีกคน

เมื่อคุยกับเบียร์อยู่สักพักกวินและปลาวาฬก็เดินไปยังทางที่พิชชาแฟนสาวของกวินนั่งอยู่ เขาเองก็จำต้องเดินตามเพื่อนไป กระนั้นสายตาของเขาก็ไม่อาจละจากใบหน้าหวานที่ไม่ได้เจอเลยตั้งแต่วันนั้น หลังจากกินข้าวเสร็จและแม่บ้านนำชุดที่ซักขึ้นมาให้หญิงสาวก็เปลี่ยนเสื้อผ้าและออกจากห้องเขาไปทันทีโดยที่เขาเองก็เอาแต่นั่งเล่นเกมประหนึ่งว่าไม่สนใจเธอ

ยิ่งเห็นก็ยิ่งหงุดหงิด...นี่เธอไม่รู้สึกเสียใจอะไรเลยเหรอ

สายตาคมจ้องมองไปที่หญิงสาวไม่วางตา เมื่อเห็นว่าเธอเดินออกจากกลุ่มเพื่อนไปเขาก็ไม่รอช้าที่จะเดินตามเธอไปเช่นกัน น้ำหวานเดินมาด้านข้างตึกที่มีห้องน้ำหญิงอยู่ เธอใช้เวลาทำธุระส่วนตัวอยู่ไม่นานก็เดินออกมา

" คุยกับผู้ชายคนอื่นได้อย่างหน้าระรื่น ไม่เกรงใจชั้นหน่อยเลยเหรอ " หญิงสาวที่พึ่งก้าวพ้นขอบประตูห้องน้ำออกมาต้องหยุดชะงัก

" อะไรของนาย " หญิงสาวเอ่ยเล็กน้อยและเตรียมจะก้าวเดินต่อ เธอทำทีไม่สนใจในสิ่งที่เขาพูด

" เดี๋ยว...ที่ชั้นพูดเธอไม่ได้ยินรึไง " มือหนาคว้าหมับที่ต้นแขนของเธอ

" นายจะพูดอะไรรึทำอะไรชั้นก็ไม่สนใจทั้งนั้นแหละ ปล่อยได้แล้ว "

" หึ..ลืมแล้วเหรอว่าเธอกับชั้นทำอะไรกันคืนนั้น "

" จำไม่ได้เพราะไม่อยากจำ ปล่อยซะที "

" แต่ชั้นยังจำได้ดีเลยว่าหุ่นของเธอเซ็กซี่ขนาดไหน ไหนจะลีลาเร่าร้อนนั่นอีก และไหนจะ " ชายหนุ่มพูดไปก็ทำหน้าครุ่นคิดไป

" หยุด...นายต้องการอะไร? "

" เรื่องนี้จะเป็นความลับระหว่างเรา ถ้าเธอทำตามข้อตกลงของชั้น "

" ข้อตกลงอะไร ? " หญิงสาวเอ่ยถาม

" ตอนนี้ยังไม่ได้คิด เอาไว้คิดได้เมื่อไหร่จะบอก แต่ระหว่างนี้ห้ามเธอยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนไหนเด็ดขาด ห้ามมีอะไรกับใครทั้งนั้นเข้าใจมั้ย "

" นี่หยุด..นายคิดว่าชั้นเป็นผู้หญิงใจง่ายเที่ยวนอนกับผู้ชายไปทั่วรึยังไง "

" ก็ใครจะรู้...วันนั้นเธอยังไปนอนกับชั้นเลย "

" เฮอะ...ถ้าไม่ใช่เพราะเมาคนอย่างชั้นไม่มีวันปล่อยตัวปล่อยใจให้นายหรอก "

" แต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว เออ..ชั้นลืมบอก...ว่าวันนั้นชั้นไม่ได้ป้องกันนะ เธอได้กินยารึเปล่า ? "

" ห๊ะ...ไม่ได้ป้องกัน หมายถึงไม่ได้ใส่ถุงยางน่ะเหรอ " หญิงสาวทำหน้าตกใจ

" ก็ใช่น่ะสิ "

" แล้วที่พูดเมื่อกี้คืออะไร กินยาอะไร " เพราะไม่เคยสนใจกับเรื่องอย่างว่า เธอจึงไม่มีความรู้ด้านนี้เอาเสียเลย

" ก็ยาคุมฉุกเฉินไง นี่อย่าบอกนะ ว่าเธอไม่รู้ว่าจะต้องกินยาคุมหลังมีเพศสัมพันธ์แล้วน่ะ แล้วนี่เกิดท้องขึ้นมาจะทำยังไง " เมื่อเห็นอาการของคนตรงหน้าเขายิ่งมั่นใจว่าเธอไม่ได้กินยาที่เขาว่า

ชายหนุ่มแสยะยิ้มนึกถึงแผนการที่จะทำต่อไป แผน...ที่ไม่ได้อยู่ในแผน แผนที่จะทำให้เธอและครอบครัวได้รับความทุกข์เสียบ้าง หลังจากงานศพของพี่ชายของเขา พี่สาวของเธอก็ไม่เคยคิดที่จะมาเหยียบที่บ้านของเขาเลย ไม่เคยที่จะกลับมาดูดำดูดีแม่ของเขาเลยแม้แต่น้อย ทั้งๆที่ก่อนหน้าที่จะเกิดเรื่อง แม่ของเขาและพี่สาวของเธอค่อนข้างที่จะสนิทกันมาก ทั้งสองจะไปเที่ยวช็อปปิ้งที่ห้างในวันหยุดด้วยกันบ่อยๆ หากพี่สาวของเธอมาเยี่ยมแม่ของเขาบ้างสักครั้ง เขาเองก็จะไม่ผูกใจเจ็บขนาดนี้

....................................................................................

ทำกับเค้าไว้เยอะ ระวังเค้าจะเอาคืนนะเธอนะ