ชีวิตเรา อยู่ที่เรา..ไม่ใช่ใครอื่น
" เรากำลังจะไปไหนอ่ะ " เสียงหวานเอ่ยถามสารถีที่กำลังตั้งใจขับรถอยู่
" ชมวิวนอกเมืองดีมั้ย "
" ดีๆ ตาลอยากไปสูดอากาศบริสุทธิ์ ไม่ได้ไปนานแล้ว ตั้งแต่ที่เมฆ...เอ่อ... " เสียงเจื้อยแจ้วก่อนหน้าค่อยๆเบาลง ใบหน้าหวานหันไปมองคนที่กำลังขับรถอยู่
" หยุดทำไมล่ะ พูดต่อสิ "
" ปันไม่ได้ เอ่อ..."
" ทำไม ? ตาลคิดว่าเราจะคิดมากเหรอ ฮึ .." เสียงทุ้มเอ่ยถามขณะที่สายตาก็มองตรงไปข้างหน้าอยู่
ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงของเขาไม่ได้เป็นอย่างที่เธอกังวลใจ ในเมื่อคิดจะเดินหน้าไปกับคนใหม่เธอก็ไม่ควรคิดถึงคนในอดีตอีก
" เอ่อ..ก็ใช่ "
" ปันเคยบอกตาลไปแล้วไง ว่าไม่จำเป็นต้องลืมอดีตก็ได้ เก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดี อันไหนไม่ดีก็ทิ้งมันไปซะ อีกอย่างไอ้เมฆก็เป็นเพื่อนของปันเหมือนกัน เราสองคนไม่จำเป็นต้องลืมเมฆ แต่แค่อย่าเอาชื่อของเมฆมาทำให้เราเป็นทุกข์ ทุกคนมีอดีตด้วยกันทั้งนั้น
