Hatırlamak yorucudur. Can yakıcıdır. Boğazınızı sıkan kanlı iki el gibidir. Nefesinizi ciğerlerinize hapsedip, yaşam kırıntılarını silip süpürür hayatınızdan.
Ama başarabilirsek hiç unutmayız. Kayıplarımızı, anılara dair resimleri, aşık olduğumuz yüzün küçük ayrıntılarını, birinin sizi sevdiğini söylerken ki ses tonunu ve en çok da huzurun kokusunu…
Hep yanımızda götürürüz belki. O zaman hatırlamamıza gerek kalmaz. Hep sol yanımızda taşırız onları. Fotoğraflar, kokular, ayrıntılar hayatımızın silik yırtılmış parçaları değil de bizimle devam edip giden hayatın ta kendisi olur. Bazı şeyler hiç unutulmaz. Yanındayken bile özlediğimiz, yanındayken bile hatırladığımız biri gibi.
Kerem’in dizimde duran başını okşuyorum yavaşça. Kapanmak üzere olan gözlerine bakıp gülümsüyorum. Gözl
