4 months later.
Nanatili ang takbo ng buhay ko na hindi kami nagkikibuan ni Evan. Kapag nagkikita kaming dalawa o nagkakasalubong sa school ay deadma na lang. Aaminin kong kahit ilang buwan na ay ramdam ko pa rin ang lungkot sa tuwing marerealize ko na tapos na ang lahat sa amin. Nasanay na rin si Sheen sa set-up namin kaya hindi na niya kami pilit na pinagtutulakan sa isa't-isa.
Si Matthew naman ay patuloy ang pagsusuyo sa akin kahit sinabi ko nang pag-iisipan ko ang lahat tungkol sa amin. Sabay pa rin kaming pumasok at umuwi. Sa tuwing naglalunch naman ay sinusundo niya ako o minsan siya na lang ang kusang pumupunta sa canteen namin at doon na lang kumakain.
"May dumi ka sa mukha," aniya habang kumakain kami sa canteen.
"Ha?"
Nagulat ako nang dumampi na lang ang tissue sa ilalim
