Pagod na pagod akong umuwi ng gabing ‘yon after kong maisara na ang bakery. Dahil malapit lang naman ang bahay namin, naglakad pa ako na bitbit ang aking baby na napakaliit pa lamang. I know na hindi ko dapat siya dinadala sa aking trabaho, pero wala na rin naman akong choice. Hindi ko kasi maasahan ang aking asawa. Paggising ko kaninang umaga, wala pa rin siya at mukhang hindi na umuwi nang lumabas siya kagabi. Hindi ko na alam ang gagawin ko sa kanya. Ilang buwan na rin ang nakakalipas nang mawalan siya ng trabaho. Hindi ko rin alam kung ano bang pinagkakaabalahan niya. Sana naman may consideration siya sa akin at tulungan ako na alagaan si baby. Oh kaya naman tulungan niya ako sa aking bakery. Salitan kami na mag-alaga sa aming anak.
Binuksan ko ang pinto ng aming bahay, nakailaw ito
