bc

test aabbcc

book_age4+
0
FOLLOW
1K
READ
bxg
like
intro-logo
Blurb

Having multiple and precise tags will get your story more exposure. Please select a maximum of 10 tags. At least one tag of 'Relationship' must be selected.Having multiple and precise tags will get your story more exposure. Please select a maximum of 10 tags. At least one tag of 'Relationship' must be selected.Having multiple and precise tags will get your story more exposure. Please select a maximum of 10 tags. At least one tag of 'Relationship' must be selected.

chap-preview
Free preview
test aaabb
บุรุษหนุ่มในชุดเสื้อคลุมตัวยาวกรอมเท้าอันเป็นชุดประจำชาติ เขากระตุกบังเหียนบังคับอาชาสีขาวพิสุทธิ์ให้หันมองไปตามทางรถลีมูซีนคันหนึ่งที่เพิ่งแล่นเข้าเขตพระราชฐานไป ดวงตาสีสนิมเหล็กทอประกายเจิดจ้า ริมฝีปากเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรงโดยที่เจ้าของไม่รู้ตัว “องค์รัชทายาท” ราเฟย์ บิน อัจฟาห์ หันไปตามเสียงที่เรียกเบาๆ ของคานัน คนสนิทและองครักษ์ประจำตัวขององค์รัชทายาทแห่งบาฮาเนีย ชายหนุ่มปรายตามองอย่างรับรู้ถึงการมาของอีกฝ่าย “อีกสามสิบนาทีผู้แทนการค้าน้ำมันจะมาถึงครับ” คานันรายงาน “แต่นั่นคงไม่ใช่รถที่รับผู้แทนการค้า” “เอ่อ...กระหม่อมไม่ทราบ” ชายหนุ่มองค์รักษ์ร่างกำยำอึกอัก เขาสวมเสื้อผ้าชุดประจำชาติไม่ได้แต่งกายเป็นทหารเต็มยศ เพราะนั่นคือความประสงค์ของเจ้านายของเขา ผู้มีอำนาจในชีวิตเขาทุกอย่าง “หรือพวกฝ่ายขวาจะมีการเคลื่อนไหว” ราเฟย์เปรยออกมา “กระหม่อมจะไปสืบความมาให้” ราเฟย์กระตุกยิ้มที่มุมปาก เขาบังคับม้าให้เดินเหยาะๆ กลับเข้าวังโดยไม่หันไปมององค์รักษ์หนุ่มผู้แสนรู้ใจ ทันทีที่พระวรกายสูงสง่าลงจากหลังอาชาสีขาว เหล่าทหารมหาดเล็กรีบกุลีกุจอมารับม้าประจำพระองค์ ราเฟย์ลูบคอม้าเบาๆ ก่อนเดินเข้ามาในพระราชวังของตน แต่ยังไม่ทันจะถึงห้องหนังสือซึ่งเป็นที่หมายในใจ ปรายตาก็รู้สึกว่ามีคนเดินตามหลังอย่างหลบๆ ซ่อนๆ แม้เจ้าของใบหน้าคมเข้มจะไม่ค่อยแย้มยิ้มแต่ก็อดขำน้อยๆไม่ได้ “เจ้าอยากจะเป็นลิงน้อยหรือเป็นเจ้าหญิงแห่งบาฮาเนียกันแน่...จัสมิน” “พี่ราเฟย์” ร่างเพรียวบางที่หลบหลังต้นเสาทอดเสียงยาวอย่างหมดสนุก จัสมินหรือ องค์หญิงจัสมิน บิน อัจฟาห์ เดินมาคล้องแขนของราเฟย์อย่างออดอ้อน ใบหน้าสวยหมดจด ผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวยผมยาวสลวยหยักเป็นลอนสีแดงเพลิงเร้าร้อนเหมือนแววตาซุกซนของเธอ จัสมินเป็นลูกสาวที่เกิดจากนางสนมซึ่งเป็นสาวอเมริกันที่เป็นครูสอนหนังสือ เมื่อพ้นวัยเด็กได้ไปร่ำเรียนที่อังกฤษโดยใช้ชีวิตอย่างสามัญชน เธอเพิ่งเรียนจบเศรษฐศาสตร์กลับมาอยู่ที่บาฮาเนียได้ไม่ถึงสองเดือน และด้วยนิสัยแบบ ‘ผู้หญิงสมัยใหม่’ ทำให้เธอดูเป็นคนแปลกแยกไปกว่าคนอื่นๆ มีแต่ราเฟย์เท่านั้นที่ยังปฏิบัติตัวตนเธอไม่ต่างจากเมื่อสิบปีที่แล้วนัก ราเฟย์กระตุกยิ้มที่มุมปากมองดูหญิงสาวผู้เป็นน้องต่างมารดา เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวคอระบายกับกระโปรงยาวคลุมเข่า เขาแอบถอนใจเพราะเกรงว่าน้องสาวที่ไปใช้ชีวิตอยู่ซีกโลกตะวันตกจะแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดจนรับไม่ได้ แม้ว่าบาฮาเนียจะเข้าสู่ยุคใหม่ กฎหมายหลายข้อที่ปรับให้หญิงชายมีสิทธิ์เท่าเทียมกัน แต่กระนั้นเขาเองก็ยอมรับว่า คงทำใจไม่ได้ถ้าจะเห็นผู้หญิงในบาฮาเนียนุ่งสั้นจนเห็นโคนขาหรือเสื้อผ้ารัดติ๋วจนแทบหายใจไม่ออก “ถ้าเลือกได้น้องขอเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดาดีกว่าค่ะ” จัสมินตอบด้วยน้ำเสียงสดใส แต่เป็นความรู้สึกจริงจากใจอย่างที่คนฟังก็เข้าใจความหมายนั้นดี ทั้งคู่เดินเข้ามาในห้องหนังสือซึ่งเป็นมุมโปรดของเจ้าชายราเฟย์ “แต่คนเราเลือกเกิดไม่ได้” ราเฟย์เตือนสติน้องสาวต่างมารดาเบาๆเขาเอ็นดูจัสมิน มากกว่าน้องสาวหรือน้องชายคนอื่น ในบาฮาเนียลูกชายมีความสำคัญกว่าลูกสาวเสมอ ลูกที่เกิดจากหญิงต่างชาติอย่างจัสมิน ไม่มีใครสนใจเหลียวแลนอกจากเสด็จแม่ของเขา ทำให้ราเฟย์สนิทสนมกับจัสมินมากเป็นพิเศษ แต่เพราะฐานะที่เขาเป็นถึงองค์รัชทายาททำให้เขาไม่สามารถแสดงท่าทางสนิทสนมรักใคร่กับใครมากไม่ได้ หลายต่อหลายคนที่พยายามใกล้ชิดเขาก็เพียงเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองทั้งนั้น เขาจึงชินชากับการอยู่อย่างโดดเดี่ยวและไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น เพราะแม้กระทั่งคนที่เขาเรียกว่า ‘คนรัก’ ยังทรยศเขาได้ “พี่ราเฟย์ได้ไปเยี่ยมท่านพ่อบ้างมั๊ย” เพราะความสนิทสนมจัสมินจึงไม่ใช้ราชาศัพท์กับพี่ชายที่เป็นถึงองค์รัชทายาทแห่งบาฮาเนีย “เมื่อวานก็ไปเข้าเฝ้ามา” เขาตอบน้ำเสียงเยือกเย็นพร้อมกับเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ที่อยู่บนโต๊ะทำงาน “แล้วทำไมเราไม่ไปเยี่ยมล่ะ มาถามพี่ทำไม” “พี่ราเฟย์ก็รู้นี่” จัสมินทอดน้ำเสียงน้อยใจ “เสด็จพ่อไม่โปรดลูกสาวมาแต่ไหนแต่ไร เข้าไปก็ไม่มีประโยชน์เกรงว่าพระอาการอาจจะทรุดหนักก็ได้” “อยากให้พี่พาไปว่างั้นเถอะ” ราเฟย์มองน้องสาวอย่างรู้ทัน “สมกับเป็นพี่ชายที่รู้ใจน้องสาวที่สุดเลยค่ะ” จัสมินกระโดดกอดคอราเฟย์อย่างลืมตัว คนเป็นพี่กระแอมไอสองสามครั้งเธอจึงปล่อยมือออกแล้วยิ้มทะเล้น “อีกวันสองวันก็แล้วกันนะ พอดีพี่มีประชุมกับตัวแทนการค้าน้ำมัน” “ได้ค่ะ” หญิงสาวลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตูห้องหนังสือ แต่ก่อนออกไปเธอหันหาเขาอย่างเพิ่งนึกได้ “น้องตอบตกลงไปเป็นอาจารย์พิเศษให้ที่มหาลัย จะเริ่มงานต้นเดือนหน้า ตอนนี้น้องยังว่างจะใช้งานอะไรก็รีบใช้นะคะ” ราเฟย์เลิกคิ้วอย่างแปลกใจ จะว่าไปเขาก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่นัก เพราะน้องสาวคนนี้มักตัดสินใจทำอะไรโดยไม่ปรึกษาใครอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่คิดว่าจัสมินจะเริ่มทำงานเร็วนัก เขาคิดอีกครึ่งปีเป็นอย่างเร็วน้องสาวแก่นแก้วคนนี้ถึงนึกอยากทำงานทำการ ชายหน้าหนุ่มส่ายหน้าไปมาเขาจัดการเรียกข้อมูลที่ต้องการออกมาจากคอมพิวเตอร์และลุกขึ้นเพื่อเตรียมตัวเข้าประชุมงานที่รออยู่ในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้า อารยาออกจะตื่นเต้น ไม่ซิ! ตื่นตะลึงถึงจะถูกหลังจากเข้าประเทศบาฮาเนียเธอก็ไปพักที่บ้านหลังของคาร์ดัลซึ่งหลังใหญ่ราวกับคฤหาสน์ เขาจัดการให้สาวใช้ซื้อเสื้อผ้าให้เธอใหม่ทั้งหมดและทำความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมเนียมประเพณีของที่นี่ คาร์ดัลเป็นคนอ่อนโยนและมีเมตตาแม้ว่าใบหน้าจะดูเคร่งขรึมตลอดเวลา แต่ตลอดสัปดาห์คาร์ดัลก็ไม่ปริปากเอ่ยชื่อ ‘เจ้านาย’ ที่เธอต้องไปดูแล แต่เช้านี้เธอถูกเรียกให้เตรียมตัวแต่เช้าเพื่อเข้าไปพบ ‘เจ้านาย’ แล้วคาร์ดัลก็พาเธอมาที่พระราชวังใหญ่โตมโหฬารอย่างที่ไม่คาดคิดมาก่อน ‘ตายแน่อารยา...นี่ฉันรับงานกับใครกันนี่’ อารยาพึมพำกับตัวเองเธอมองดูเสื้อผ้าที่สวมใส่ เสื้อเชิ้ตสีฟ้าแขนยาวเข้ากับกระโปรงพลีทยาวคลุ่มเข่า รองเท้าหุ้มส้น ดูๆ ไปเหมือนคุณครูมากว่าพยาบาลพิเศษ แม้จะเป็นเสื้อผ้าเรียบๆ แต่ก็ตัดเย็บด้วยเนื้อผ้าอย่างดี ผมยาวสลวยถูกรวบเป็นมวยเหนือท้ายทอยเผยลำคองามระหงและโครงหน้าได้รูป แม้จะแต่งหน้าเพียงบาง ๆ แต่ผิวขาวเนียนละเอียดและแก้มที่ฝาดเลือดก็ชวนมอง “พระองค์ให้เข้าเฝ้าได้แล้วครับท่านคาร์ดัล” องครักษ์หนุ่มคนหนึ่งเข้ามารายงาน “ขอบใจ” คาร์ดัลพยักหน้ารับและหันไปบอกกับหญิงสาวที่เขาพามาด้วยภาษาอังกฤษ “เข้าไปกันเถอะ” “เอ่อ...ค่ะ” หญิงสาวรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก หากเป็นเรื่องงานเธอเป็นคนที่มั่นใจในความสามารถของตนเองยกเว้นครั้งนี้ อารยาเดินตามแผ่นหลังของคาร์ดัลเข้าไปในห้องบรรทมของฮัสซัน กษัตริย์ แห่งบาฮาเนีย บุรุษร่างใหญ่ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราสีดอกเลา แม้จะทรงกายกึ่งนั่งกึ่งนอนบนที่นอนหนานุ่มแต่ก็ดูสง่างามและน่ายำเกรง “เราให้เจ้าไปเจรจาธุรกิจกลับได้ของแถมมาให้เราอีก” ฮัสซันเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษ “นี่นะหรือพยาบาลพิเศษจากเมืองไทยช่างสรรหาจริงๆ นะคาร์ดัล” “มิได้ฝ่าบาท” คาร์ดัลยิ้มที่มุมปาก “เพื่อพระองค์ชีวิตของเกล้ากระหม่อมก็ยอมพลีได้” “ชีวิตเจ้า เราจะเอามาทำอะไร” ฮัสซันหัวเราะเสียงดัง “เอาเถอะ แล้วแม่หนูนี่ชื่ออะไรนะ” “อารยาค่ะ เอ่อ...” หญิงสาวตะกุกตะกักเกรงจะพูดจาไม่เหมาะกับฐานะ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องพิธีรีตองนักหรอก เราต้องฝากเจ้าดูแลเราด้วย” อัสซันหันไปสั่งนางกำนัลเบาๆ ก่อนจะหันมาคุยกับพยาบาลคนใหม่ “เดี๋ยวเจ้าคุยกับหมอยามาทเป็นหมอประจำตัวเรา แล้วจะเริ่มรักษาเมื่อไหร่ยังไงค่อยคุยกันอีกที” “ค่ะ” อารยายิ้มรับบาง ๆ “งั้นกระหม่อมขอตัวก่อน พระองค์จะได้ทรงพักผ่อน” กษัตริย์แห่งบาฮาเนียเพียงแต่พยักหน้ารับรู้ คาร์ดัลพาอารยาเดินออกตามหลังนางกำนัลมาอีกห้องหนึ่ง ชายหนุ่มในชุดเสื้อกราวด์สวมแว่นตากรอบเงินกำลังยืนอ่านแฟ้มประวัติคนไข้อยู่ “สวัสดีคุณหมอยามาท” คาร์ดัลเอ่ยทักทำให้หมอหนุ่มหันมาและยิ้มให้ “กลับจากเมืองไทยแล้วหรือท่านลุง” เขาเอ่ยทักยิ้มแย้มอย่างเปิดเผย ก่อนปรายตามองมาทางหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง “นี่หรือของฝากจากเมืองไทย”

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

With the Wrong Man

read
48.6K
bc

The Billionaire's Pearl Ring

read
12.4K
bc

Their Dream Girl

read
397.0K
bc

Resisting The Bad Boy

read
10.0K
bc

The Luna He Rejected (Extended version)

read
219.3K
bc

Future Alpha Nix? (Book 3 -Azure Moon Series)

read
16.4K
bc

Revenge On The Rejected Alpha

read
16.8K

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook