จะรักหรือจะร้าย

ตอนที่ 2

-ฉิบหาย-

"หึ! ผัวทิ้ง เมาแล้วมาขึ้นรถฉัน แถมยังสั่งให้หุบปากอีก อยากลองของคนอย่างฉันใช่ไหม" ขุนพลยกยิ้มที่มุมปากเหมือนคิดจะทำอะไรที่ไม่ดีบางอย่าง

ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกันแล้วมันจะเป็นยังไง อีกทั้งผู้หญิงเองก็เมาไม่ได้สติแบบนี้ อันตรายอยู่แค่เอื้อมรอดไม่รอดแล้วแต่โชคชะตาจะนำพา

ขุนพลเขาขับรถแล่นมาตามท้องถนนใหญ่เหมือนเดิม ทว่ากลับตีรถวนไปอีกที่หนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ทางกลับบ้านแน่นอน เขาตบไปเลี้ยว ด้านหน้าที่มีโรงเเรมเล็กๆ เมื่อขับเข้ามาแล้ว ก็จะเจอม่านรูด

อืมใช่! มันคือโรงแรมม่านรูดนี่เอง

"ฉันกำลังอยากหาที่ลงพอดี" ขุนพลว่าจบรีบเปิดประตูรถฝั่งคนขับลงไป อ้อมมาด้านหลังเปิดประตูอุ้มร่างบางที่ไม่มีสติเข้าไปในห้อง

"พี่ทอม อือ" เปรี้ยวครางเรียกชื่ออดีตแฟน โดยไม่รู้ชะตากรรมตัวเองเลย ว่าจะรอดหรือถูกฆ่าเป็นศพกันแน่

"ตัวแค่นี้แม่งหนักฉิบหาย" เขาบ่นะลางวางร่างเธอลงบนเตียงนอนขนาดกลาง พอดีสำหรับการทำกิจกรรมร่วมรัก

"อื้อพี่ทอม ของเปรี้ยว อยู่กับเปรี้ยวก่อน ยอมให้เอาแล้วนะคะ" ถ้าไม่ใช่ เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ทำให้สติของหญิงสาวนั้นหายไป ไม่มีทางที่จะร้องชวนเชิญอย่างนี้หรอก

"หึ! เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอลืมไอ้ผู้ชายคนนั้นเอง" ขุนพลแต่นหังเราะ ไล่สายตามองเรือนร่างระหงอย่างหื่นกาม ผิวพรรณของเปรี้ยวขาวผ่องดุจไข่มุก ชุดเดรสสีแดงเหมาะกับเธอพอดี

"เธอก็สวยดีนี่หวา ทำไมแฟนถึงไม่แล หรือว่าลีลาไม่เด็ด" ขุนพลเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆ แล้วก้มหน้าต่ำลงจ้องมองไปที่ใบหน้าในระยะใกล้ ทว่าต้องมาตกใจเพราะหญิงสาวดันลืมตาขึ้นเอามือมาโอบคอแล้วรั้งให้ใบหน้ามาชิดกัน

"พี่ทอม กลับมาหาเปรี้ยวแล้ว อย่าเลิกกับเปรี้ยวนะคะ" ขุนพลตาโตมองริมฝีปากที่เคลื่อนไหวยามเอ่ยพูด

"ใจเย็นๆ ฉันไม่ใช่ผัวเธอ ยัยขี้เมา" ทว่ากลับตรงกันข้ามกับอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะประคองสติตัวเองไม่อยู่ ใช้สองมือเรียวดึงเกาะอกตัวเองให้ต่ำลงเผยให้เห็นเนินอกอันอวบขาวเนียนน่าสัมผัส

"เปรี้ยวยอมพี่แล้วนะ จัดการเปรี้ยวเลย ยอมให้หมดแล้ว" ขุนพลนิ่งเงียบพลางก้มลงจับปลายคางมนเบาๆ แล้วเอ่ยอย่างหยันๆ

"ได้...ฉันจะเล่นกับเธอเอง" ในเมื่อเธอมองว่าเขาเป็นผู้ชายคนนั้น ตื่นมารับให้ได้ละกันว่ามีเขาเป็นสามีอีกคน

ขุนพลโจมตีทันทีบดปากขยี้ลงไปที่ริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อ หญิงสาวเองก็ตอบสนองดีอย่างรู้งาน อ้าปากเผยอให้เขานั้นดันลิ้นอุ่นๆ เข้าไปสำรวจโพรงปาก

"อื้อ พี่ทอม" เสียงครางเล็ดลอดออกมา

"ครับ พี่ทอมเอง" เขายกยิ้มมุมปากขึ้นคร่อมร่างบางในทันที แววตาฉายความถูกใจ

"อื้อ" เธอมีปฎิกริยาที่ตอบสนองกลับมา ขุนพลหยุดการกระทำตรงหน้าเอาไว้ ลุกขึ้นออกจากการคร่อมตัวของร่างบาง

"เดี๋ยวฉันมา" ขุนพลถอดชุดชูทราคาหลักหมื่นออก เพื่อความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวที่สะดวกกว่านี้ นาทีถัดมาเขาก็โยนชุดสูทราคาแพงไปกองอยู่กับพื้น

"พี่ทอมอยู่ไหน เปรี้ยวร้อนเหลือเกิน" เรียวแขนปัดป่ายทำท่าดึงชุดที่คาอยู่ในร่างกายออก

"ยัยนี่ ร้อนแรงชะมัด" เขายกยิ้มอย่างชอบใจขุนพลพอใจในตัวของเปรี้ยวอย่างมาก ประกบปากลงไปโดยไม่รีรอให้เสียเวลา

"อื้อ" จูบที่ไร้ซึ้งความปรานี บดขยี้คลึงเคล้น แต่ก็ทำให้เปรี้ยวหวาบไหววูบวาบ เหมือนถูกสูบพลังออกจากร่างแทบจะขาดอากาศหายใจ กระทั่งขุนพลยอมปล่อยปากออกจากเธอ

"ปากเธอโคตรหวาน ฉันชอบจริงๆ "

"พี่ทอม เปรี้ยวรักพี่นะคะ" คิ้วเข้มเลิกขึ้นมองใบหน้าที่สวยหวาน พลางคิดอะไรตามไปด้วย ทว่ากลับถูกมือเรียวโอบคอเข้าหาอย่างรวดเร็ว

"ใจร้อนเป็นบ้า" เขาฉีกชุดเดรสดังแคว่ก เดรสสวยถูกฉีกออกจากกันหายไปจากเรือนร่างอย่างรวดเร็ว

"โอ๊ะ! เจ็บ" แรงดึงจากการฉีกผ้าออกทำให้บาดตัวร่างบางเป็นรอยฟาดแดงๆ ตามผิวขาวๆ แต่ไม่เท่าสิ่งสวยงามที่อยู่ตรงหน้านี้

"เอ็กซ์เป็นบ้า" เขาไล้สายตาไปตามร่างเปลือยเปล่าที่นอนหลับตาพริ้ม ด้วยใบหน้าที่หวานซึ้ง

"เปรี้ยวรักพี่ทอม อย่าเลิกกันเลย" ขุนพลไม่ได้สนใจเปรี้ยวที่เอาแต่พร่ำเพ้อหาชายอื่น เขาสนใจแต่ตรงหน้า มือหนาเลื่อนไปลูบคลำแล้วขยำๆ อกอวบที่ตั้งชูชันขึ้นสูง มันล่อตาล่อใจผู้ชายอย่างเขามาก

"อื้อ เจ็บ" เธอร้องครางเสียวปนเจ็บอย่างซาบซ่าน

"ฉันคงบีบแรงไป โทษทีมันมันส์มือไปหน่อย" ขาก้มต่ำลงไปประชันหน้ากับภูเขาลูกใหญ่ จัดการดันลิ้นอุ่นๆ งับลงไปทันที

"อื้อ" เธอแอ่นอกรับลิ้นเขาอัตโนมัติ

"รู้งานดีนิ เหอะ! เตรียมครางไม่เป็นภาษาได้เลย"

ขุนพลละจากทรวงอกเงยหน้าขึ้น มองเปรี้ยวที่กำมือตัวเองไว้แน่นกลั้นความเสียวซ่าน ที่ขุนพลกำลังระเลงตามเรือนร่างของเธอ ปากเรียวบางเม้มเข้ากันสุดฤทธิ์มันทั้งทรมานทั้งมีความสุขปะปนกันไป

"อื้อ..พี่ทอม เปรี้ยวเสียว"

"ถ้าเธอเสียวมาก ก็เอามือดึงผมฉันระบายได้" เพราะเขาไม่ว่าหากมันจะช่วยคลายความเสียวให้เธอ

"อื้อ..." เปรี้ยวสั่นไปทั้งร่างเมื่อถูกชายหนุ่มกระชากเข้าหาตัว ขุนพลจับเเขนเรียวโอบรอบคอตัวเองเอาไว้ ในขณะที่ลิ้นสากดูดกลืนความหวาน

"อื้อ..." เสียงครางเล็กๆ ของเปรี้ยวดังขึ้นในลำคอ ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ให้เสืออย่างขุนพลเร่งบทรักที่กำลังเร่าร้อน

"อ๊ะ..." เปรี้ยวรู้งานเป็นอย่างดี นี่ครั้งแรกของเธอนะทำไมตอบรับเขาดีเช่นนี้

"ฉันเบื่อเอาบนเตียงแล้ว ขอในห้องน้ำละกัน" ขุนพลพูดจบ ใช้แขนแกร่งทั้งสองข้างยกร่างบาง เปรี้ยวเกี่ยวขารอบเอวขุนพล ในขณะที่ปากกับปากยังจูบแลกลิ้นกันนัวอย่างดูดดื่ม

"พี่ทอมเย็น" แผ่นหลังบางสะดุ้งเฮือกเมื่อสัมผัสกับแผ่นกระเบื้องเย็นๆ บนอ่างล้างหน้า

"อืม ฉันไม่ไหวแล้ว โอ้ว" ขุนพลส่งกายแกร่งเข้ามาอย่างรวดเร็วจนหญิงสาวร้อง

"กรี๊ดเจ็บ" เธอกรีดร้องออกมาเพราะเจ็บส่วนนั้น

"เชี่ยนี่ครั้งแรก..? " ขุนพลเลิกคิ้วขึ้นสูงหยุดการเคลื่อนไหวใดๆ

"เจ็บ! เอามันออกไปก่อน" ใบหน้าเธอบิดเบี้ยวร้องขออย่างนั้น ทว่าขุนพลกลับไม่ยอมถอนตัวตนออก เขาจูบสัมผัสละมุนเพื่อปรับให้เธอนั้นผ่อนคลาย

"อยู่นิ่งๆ อย่าเกร็ง" เขาเอ็ดเสียงแข็งด้วยความหงุดหงิด พร้อมเริ่มขยับมันอีกครั้งเมื่อความแข็งขึงเริ่มต้านไม่อยู่

"อื้อ..." เธอครางจากเจ็บเป็นครางด้วยความเสียวเข้ามาแทน สมองของเปรี้ยวขาวโพลนไปหมด

"อา...เปรี้ยว เธอนี่สดดีจริงๆ หึ! " เขาคำรามเสียงแหบ ในขณะที่สะโพกแข็งแกร่งยังคงเคลื่อนไหวเป็นจังหวะหนักเบาผสมปนเปกันไป

"โอ้ววว" ขุนพลกัดฟันแน่นเมื่อร่างกายของหญิงสาวบีบรัดน้องชายจนบรรยายไม่ถูก

"อื้ออา..พะพี่ทอม..เปรี้ยวจะเสร็จแล้ว"

"อา..อืม..ตอดดีฉิบหายเลยเปรี้ยว"

ปัก! ปัก! ปัก! ปัก เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นกระแทกกันรัวๆ หัวเปรี้ยวก็โขกกับผนังห้องน้ำ แต่ก็สู้ความเสียวและความมันส์ไม่ได้เลย

"ไม่ไหวแล้ว...พี่ทอมของเปรี้ยว"

"อา...มันส์ที่สุดเลย" เขากระแทกแก่นชายเร็วขึ้นขาเรียวสั่นระริก เธอจิกเล็บเข้าที่แผ่นหลังหนาเพื่อระบายความเสียว

"กรี๊ดดดด" สุดท้ายก็ถึงฝั่งฝันกันสำเร็จ เข้าปลดปล่อยน้ำอุ่นๆ พุ่งเข้าท้องของเปรี้ยวจนหมดแม็ก ทว่ากลับต้องมาเบิกตาโพลง เมื่อรู้ตัวทีหลังว่าลืมป้องกันความผิดพลาด

"เชี่ย!! ฉิบหายแล้วกู ไม่ใส่ถุงยางเสือกปล่อยในอีก" เป็นเรื่องที่พาลให้หัวเสียอย่างมาก

"ปัญหาของเธอนะ" เขาพูดกับคนที่หมดสติ แต่ก็ติเตียนตัวเอง เสืออย่างขุนพลกลับพลาดท่าสะงั้น แล้วเขาก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่าเปรี้ยวไม่มีสติ คงจะจำเขาไม่ได้

สายตาคมกริบเพ่งมองไปที่ร่างเปลือยเปล่าที่ตอนนี้นอนหายถี่ๆ ด้วยความเหนื่อยล้า เขาอุ้มร่างเธอมาวางที่อ่างเปิดน้ำชำระร่างกายของทั้งคู่

"อื้อ หนาว" เธอครางทั้งที่ยังหมดสติ เพราะเปรี้ยวสลบคาอกแกร่งของขุนพล เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว เขาจึงอุ้มร่างอรชรที่อยู่ในชุดคลุมสีขาววางลงบนเตียงนุ่มพร้อมห่มผ้าให้เธอ ขุนพลสวมใส่เสื้อผ้า ปรายตามองร่างอรชรที่นอนสลบอยู่บนเตียงอย่างเหยียดหยัน

ของฟรีที่ได้ชิมคนแรก...ก็ผ่านอยู่หรอก

"ป้องกันเอาเองละกัน" เขาพูดขึ้นพลางเปิดกระเป๋าหยิบธนบัตรสีเทาหลายใบวางไว้ให้หญิงสาวบนหัวเตียง หวังว่าเงินจำนวนนี้คงเพียงพอที่จะเป็นค่าตอบแทนและค่าทำขวัญของเธอได้