Nakatitig lang sa kawalan si Lorebel.
Namumugto ang mga mata at namumula ang ilong.
Ilang araw na siyang ganito, parang wala sa sarili, parang namatayan, at hindi kaya pang makabangon mula sa pagkakadapa.
Parang gano’n na rin naman ang nangyari sa kaniya.
Wala siya sa kaniyang sarili, parang namatay na rin ang kalahating katawan niya, ang buong siya at parang hindi na kaya pang tumibok ng puso niya.
Itinuring niyang mundo si Andrei, buhay niya ang binata kaya nga nang iwan siya ng lalaki ay tila mababaliw siya, para siyang mawawala sa kaniyang katiinuan, masisiraan na ‘ata siya ng bait.
Hindi niya matanggap na gano’n na lang kadali para sa lalaki na iwan siya matapos nang kanilang mga pinagsamahan. Pakiramdam niya ay ginamit lang siya ng lalaki. Pinaglaruan lang siya.
Napangiti na l
