ALEV

Sahte yüzler

İpin ucunu tutmaya çalışıyordum nereye çıkacağından hiç bir fikrim yok ama yinede arıyordum o ipi çünkü içimde bir şey vardı ne desem nefret desem az kalır nefretten daha ağırdı bu taşınması bir hayli zor bir duyguydu.intikam almak istercesine savaşıyordum nasıl olcaktı mutlu son birinin mutlu sonu diğerinin mutsuz sonu olacaktı ve ben kararlıydım annemin hayatı kötü bir sonu olduysa ben annemin kaderini yaşamayacaktım ,yaşattıramazlardı.!

Fotoğraff kimlere aitti? kimdi o adamlar? Benim elimde sadece fotoğraftan başka bir şey yoktu ve bu benim sinirimi oldukca bozuyodu .uzun süre o evde kalmak istemedim çıktım evden gidiyodum gözlerim o eve takılı kaldı sadece adını bildiğim kim olduğu hakkında hiç birşey bilmediğim kişi

Rüzgar.

Rüzgarın eviydi orası gözlerimi kısarak eve doğru baktım.

ardından oraya doğru yöneldim neden gittiğimi bilmiyorum o gün bana yardım etti ve onun söylediği sözler kafama kazındı . gerçektende benim ayakta durmam lazım yoksa kimsenin umrunda olmazdı benim düşmem eve doğru yavaş adımlarla gittim saçlarım havanın etkisiyle sürekli önüme düşüyordu ve ben ısrarla tekrar arkaya atıyordum ardından kapıya geldim sessizdi ev , sanırım gitmişti. elimi kapı koluna uzattım açmaya çalıştım açılmadı kitliydi gitmişti sanırım hem burda olsa ne diycektimki buraya gelmem bile saçmaydı .

Karakola gitmem gerekti. Yola düştüm topuklu ayakkabıkarım kuma batıyordu bende ayakkabılarımı çıkardım çıplak ayakla kumun üzerinde yürümeye başladım kum taneleri parmaklarımın arasına giriyordu ve bu beni rahatlatıyodu ellerimde ayakkabılarla birlikte yürüyordum kaldırdım kafamı gökyüzüne baktım.

Karakola ulaşmıştım kapıdan içeriye girdim içeride yürümeye başladığım an topuklularımın sesleri yükseldi ister istemez dönüp bakıyolardı bana bu sırıtmama neden oldu.

Karşıda bir polis memuruna sordum .

"Ben annemin incelenmiş eyşalarını almak için gelmiştim" doğru düzgün cümle bile kuramıyordum annemin konusu geçince.

"Siz Sevgi kırgızın kızımısınız?"

"Evet ben Alev kırgız"

"Aşağıda inceleme odasına bırakıldı eşyalar alabilirsiniz"

Kafamı salladım onaylarcasına aşağıya doğru merdivenlerden inmeye başladım koridora vardığımda odaların tek tek isimlerine baktım ve en sondan bir önceki odaydı inceleme odası yazıyordu bende girdim içeriye içerde bir polis memuru vardı gelenlere gerekli eşyaları veriyordu.İçeri girdim hızlı bir şekilde eşyaları aldım çıktım. Eve doğru yol aldım

Akşam olmuştu ,Eve vardığımda bir an önce poşeti açmak istiyordum içinde belki bir şeyler bulurum küçücük olsada bir umudum vardı ve sanırım o umudu yakalamıştım.babamın telefonuydu galiba annemin telefonu yoktu şerefsiz kullanmasına izin vermiyodu beni aradığı numara buydu sanırım kalktım hemen telefonu elime aldım bilgisayarın karşısına geçtim ve telefonu incelemeye başladım.

Sabaha karşı

"Kahretsin ya" sesli bir şekilde bağırdım elimdeki kulaklığı masanın üzerine attım.sabaha kadar uğraşıp hiç bir şey bulamamıştım gerçi polislerde uğraşmıştır ama onlar polislerin bulabileceği bir güvenlik sistemi yapacak kadar salak değillerdi her ihtimale karşı çok güçlü bir güvenlik sistemleri vardı kıramıyordum baya bir uğraştım.

Saat ; 17.10

Sabaha kadar uğraşıp tekrar bu saate kadar uğaşmıştım baya bir zorlanmıştım başım ağrıyordu uykusuzluktan . ama çabam boşa gitmemişti bulmuştum sonunda sanırım ipin ucunu tutmuştum. Bir adres vardı sanırım arkasında kim varsa kirli işlerke uğraşan bşriydş bu adreste malların geldiği yerdi . sevinmiştim yinede bir şeyler bulduğuma. Muhtamelen bir şeyler planlamıştı şerefsiz ve planı ters tepmişti telefonu burda unutarakta hayatının en büyük hatasını yapmıştı. Oraya gidecekmiydim?

tabiki gidecektim içimdeki nefret bana herşeyi yaptırırdı. Ama kendimi ele vermemeliyim benimde sonum annemden farklı olmazdı.kalktım ayağa iki elimle öne düşmüşnsaçlarımı geriye attım ardından üzerimi giyinmeye gittim.

Üzerime siyah bir gömlek ve siyah kotpantolon giydim gömleği pantolomun içine soktum az ardından saçlarımıda sıkıca topladım.

oraya akşam üzeri gitmeliydim gündüz gitsem görülme oranım yüksekti saklanamazdım karanlıkta saklanmam daha kolay olurdu gecede tehlike oranı yüksekti ama herşey yakalanırsam olurdu.

Gizemi aradım gizemin motorunu ödünç almak için banada lazımdı bir motor en yakın zamanda almam lazım.

Çalıyor...

"Alo "

"Gizem bana motorunu versene bi yere gitmem gerek işim var yarın geri bırakırım sana."

"Veririmde ne işin var neoldu?"

"Ya gizem bir soru sormasan keşke biraz işin var işte"

"Kızım bak şüpheleniyorum annen öldükten sonra kendine değilsin iyi gibi davranıyosun ama değilsin ne var söylesene?"

"Gizem gelcem motoru almaya görüşürüz" dedim ve bir şey söylemesine müsaade etmeden kapattım telefonu.

Evine gittim gizemin kapıdaydı motor sanırım kızmıştı yüzüne kapattığım için telefonu dışarıya bile çıkmamıştı anahtarı motorun üstüne koymuştu. Motora yaklaştım elime telefonu aldım gizeme mesaj attım kırgınlığı geçsin diye.

"Teşekkürler güzellik" yanınada öpücük atan emoji koydum görüldü atmıştı bana ama cevap yazmadı.

***

Ardından kaskı taktım motoru sürmeye başladım.

Şehirden baya uzakta ormanlık bir yere doğru gidiyordum. Hafif ışıkların belirdiğini gördüm motoru söndürdüm ağacın dibine koydum yürüyerek ilerlemeye devam ettim büyük bir depo gibi bir yere yaklaştım.ağacın arkasına durdum neler olup bitiyor izlemeye başladım kapının önünde bir sürü adam vardı içeri girmem olanaksızdı.izlemeye devam ettim bir tır yaklaştı deponun büyük kapısına doğru.

adamlarda oraya doğru yöneldiler.ben onları dikkatlice izliyodum ardından bir siyah araba geldi içinden bir kaç adam indi arkadaki adamın kapısı açtılar içinden kim çıksın şerefsiz oradaydı lan kendimi zor tuttum orda o annemin boğazını kesen ellerini tek tek koparmak istedim o an kendimi sakinleştirdim yerimde duramıyordum o hala nefes alıyordu hiç bir şey olmamış gibi hayatını yaşıyordu elimi ağaca vurdum tam gidecekken bir adamları beni farketti.

"Kahretsin"

Bana doğru ışık tuttular ağacın arkasında kımırdamadan durdum.

Biraz baktıktan sonra hayvan felandır diye kafa yormadılar işlerine devam ettiler.

Arkamı döndüm tekrar gitmek için yöneldim fakat diğer adamları şüphelenmiş buraya bakıyor olacakki beni gördü.

"Hey dur orda" diye bağırdı ardından hızla peşimden koşmaya başladılar.

"Hassiktir ya" sesli bir şekilde sinirlendim hemen koşmaya başladım hızlı haraketlerle ormanda koşuyordum .onlarda peşimden geliyorlardı. Evet bir kişi felanda değil en az 10 kişi vardı tabi o telaşla görebildiklerin o kadardı o kadar hızlanmış ve telaşlanmıştımki motorun olduğu tarafa değilde diğer tarafa koşmuştum. Koşmaya devam ediyordum rüzgardan saçımdaki toka düşmüştü saçlarım açılmış yüzüme geliyordu. Uzaklaştırmıştım sanırım onları biraz olsada ama koşmaya devam ettim .

Adım attığım yerde kendimi yüksek bir yerden aşağıda buldum ben orayı nasıl görmedim son duyduğum silah sesleri ve takım elbiseli bir adam kafamdan hasar almış olacaktımki kendimden geçmiştim.

***

Gözlerimi açtığımda karşımda bir köpek vardı yanıma yatmış bana bakıyordu.



neredeydim ben bana neolmuştu irkildim kalmaya çalıştım kalkarken bedenimde acı hissetim sanki kemiklerim kırılmış gibi elim kafama gitti kafamda da bir sargı bezi vardı aynı zamanda Oldukcada ağrı.kolumda da bir sargı bezi vardı Şaşkınlıkka etrafa baktım etrafta kimse yoktu ve üzerimdeki kıyafetler aynıydı ama gömleğimin düğmeleri açılmıştı sütyenim ve göğüslerim gözükecek kadar.etrafı inceledim hastane odası gibi bir yer ama fazla lükstü hastane olamazdı.kapıdan sesler geldi.

"İyi efendim şimdilik yüksek bir yerden düştüğü için kafatası zarar görmüş bide bileği çatlamıştı ve bazı yerlerde de morluklar var birazdan uyanır."

Biriside "tamam" diye yanıtladı.bu ses,bu ses neden bana bu kadar tanıdık geliyordu.

Kapı açılmaya başladı bende meraklı gözlerle kapıya baktım.

İçeriye rüzgar girdi siyah takım elbiseli gayet ciddi bir tavırla.içeriye girdi bana çevrildi bakışları.direk baktığı yerde açık olan düğmelerimdi öksürerek boğazını temizledi bende hemen kapatmaya başladım son iki düğme kalana kadar ilikledim.yine sessizliğini koruyarak karşımdaki sandalyeye oturdu bana baktı ve yarım ağız bir şekilde güldü.

Konuşmak için dudaklarını araladıki ben ondan önce davrandım.

"Neden burdayım?"

bu sözümü duyduktan sonra sırıtışı dahada genişledi siyah gözleri kısıldı.

"Neyine güvenipte gittin oraya yanında bir silah bile yok azrailemi koşuyodun?"

Ses tonu geçen günkü gibi değildi daha kendinden emin ve sertti.

Bende sert bir tonla cevap verdim.

"Sanane! soruma soruyla cevap verme neden buradayım?"

Geriye yastlanırken koltuğa dahada yerleşirken bana cevap verdi.

"Ben olmasaydım seninde sonun annenkinden farklı olmazdı" bu sözleri duraklamama neden oldu.bir süre sustum.

"Peki benim orda olduğumu nasıl bildin?"

"Seni takip ettiriyordum o günden beri"

"Neden?"

"Çok meraklısın sen ha"

Gözlerimi devirerek bakım ona ne saklıyordu?

Ardından yatağın kenarına geldim ayaklarımı uzattım dışarı ayaklarının yanına ona doğru yaklaştım oda gözlerimin içine bakıyordu.

"Neyin peşindesin?"

Yine güldü benim sinirimi bozaraktan ayağa kalktı yanda masanın üzerinde olan içki şişesinden biraz doldurdu ve dudaklarına götürdü bir yudum içti dudaklarındaki içkiyi diliyle yaladı.

"Sana bir fırsat sunuyumu hemde muhteşem bir fırsat. Benim yanımda işe başla büyük paralar kazan ve babanı öldürme fırsatını yakın zaman getir nasıl fikir ama"

Şaşkın bir ifadeyle ona baktım güzel bir fikirdi hatta baya iyiydi ama ben bu adam nasıl güvenecektim ne belliydi babamın arkasında olan adamlardan biri olmadığı.tehlikeyi göze alarak o adamdan çok sürmeden kurtulacakmıydım? yoksa baya bir uğraşıp sonunu hazırlayacakmıydım?

Seçmesi zordu ama benim nefretim tehlike felan dinlemezdi.

Kafamı kaldırdım oda bana doğru döndü "tamam,kabul dedim"

Hiç bir soru sormadan kabul ettim.gülümsedi siyah gözlerini kıstı

"İyi o zaman kendine iyi bak çabuk iyileş tek başınada haraket etme yaptığın tek hata seni ele verir"

Odadan tam çıkacakken tekrar bana baktı

"Birde şu kılık kıyaftini değiştirelim kıyafet getirecekler birazdan giyin onları iyi hissetiğin zaman adamlarıma söyle yanıma getirsinler seni"

Kafamı onaylarcasına salladım.

Bu ibnenin neden kibrini çektim mal emir verip verip duruyo sinirimi bozdu.ah ah Alev bu içindeki neyse seni hiç iyi yola sokmuyo.