“Finally! You’re here! Akala ko i-indiyanin mo na ako,” napatayo si Adam nang makita na ako sa pagbukas ng pinto. Gaya ng nakasanayan niya ay yumakap siya sa akin nang mahigpit kaya humigpit din ang pagkakahawak ni Landon sa kamay ko.
“Stop hugging my wife!” singhal niya agad kay Adam.
“Oh,” natawa naman siya nang bumaling kay Landon. Bigla akong kinabahan kasi medyo masungit din itong si Adam kapag hindi niya kursunada ang kaharap niya.
“Ah, Adam, si Landon Abellama, asawa ko. Landon, this is my friend Adam Fuentebella,” pakilala ko sa kanilang dalawa.
Pero nagulat ako nang walang tuminag ni isa sa kanila at pirmeng nagtititigan lang. Iisipin mo tuloy na parang may giyerang nagaganap sa pamamagitan ng mga titigan nilang iyon.
Tumikhim ako para basagin ang katahimikan. Doon pa lang ng
