“Baby, are you okay?” nag-aalalang tanong agad sa akin ni Landon.
“Yeah. I’m fine,” walang buhay kong sagot. Para kasing bigla akong napagod sa pakikipag-usap kay Betty.
“Don’t be bothered by that b***h, okay? Gagawa ako ng paraan para tumigil na siya sa mga kalokohan niya,” pangako niya pero umiling ako.
“I’m not bothered. I’m just annoyed that I have to waste my time with her. Saka hayaan mo lang siya sa mga ginagawa niya. Gusto ko rin namang makita kung hanggang saan ang kaya niyang gawin,” pabalewala kong sagot. Muli akong bumuntong-hininga saka tumayo na.
“Breakfast is ready, tara na?” yaya ko kay Landon. Sa pagkakataong ito ay nakangiti na ako para ipakita sa kaniyang hindi naman talaga ako apektado kay Betty. Isa pa, iyon naman talaga ang totoo.
Noong una ay nakatitig lang siya
