CHAPTER 33
Abegail POV
Pagkatapos ng lahat ng nangyari, napagdesisyunan kong lisanin ang Pilipinas. Masyado nang masakit ang mga alaala rito, lalo na ang mga sandaling kasama ko sina Rafael at Antonio. Kinailangan kong magsimula muli, sa isang lugar na walang bakas ng nakaraan. Nagpasya akong lumipad patungong Macao kasama ang inay at ang kapatid ko.
Habang nasa eroplano, naramdaman ko ang kakaibang katahimikan. Nakaupo ako sa tabi ng bintana, pinagmamasdan ang mga ulap na tila mga piraso ng cotton candy. Lumapit si inay at hinawakan ang kamay ko.
“Anak, alam kong mahirap ang pinagdadaanan mo. Pero nandito kami ng kapatid mo, susuportahan ka namin,” sabi niya habang ang kanyang mga mata ay puno ng pag-aalala.
“Salamat, inay,” sagot ko, pilit na pinipigilan ang pagpatak ng aking mga
