CHAPTER 11
Rafael POV
Napatigil ako sandali at natawa na lang habang naaalala ang usapan namin kanina ni Antonio. Kunwari okay lang sa akin, na parang walang nangyari, pero sa totoo lang, nagtitiis lang ako kanina sa galit. Alam kong hindi ko dapat ipakita sa kanya na apektado ako. Kaya naman, napapikit ako at nagbuntong-hininga, sinusubukang kalmahin ang sarili.
Biglang tinapik ako sa likod ni Jonathan, ang matalik kong kaibigan at kasamahan sa trabaho. "Rafael, congrats! Unti-unti mo nang nakukuha ang loob ni Abegail," sabi ni Jonathan, habang nakangiti.
"Thanks, Jonathan. Pero hindi ganun kadali," sagot ko, habang iniiling-iling ang ulo ko.
"Of course, it's not. Alam kong maraming pinagdaanan at pinagdadaanan pa rin kayo ni Abegail," sagot ni Jonathan. "Pero mahalaga na nariyan k
