พิจิตใจคุณชายplayboy

ยังไม่เคย

ปาร์ตี้ชายหาด

" นี่มึงเห็นอีพีชปะวะ "

นิสาหันไปถามปูเป้ที่ยืนปิ้งบาร์บีคิวอยู่

" อ๋อ เมื่อกี้ก่อนที่กูจะออกมาจากห้องอ่ะมันยังอยู่ในห้องอยู่เลย "

ปูเป้หันมาตอบนิสาก่อนจะหันกลับไปปิ้งบาร์บีคิวต่อ

" เป็นไงครับสาวๆ ขาดเหลืออะไรอีกหรือเปล่า"

ปริ้นต์เจ้าของรีสอร์ทเดินมาถามทั้งสองสาวที่ช่วยกันปิ้งบาร์บีคิวอย่างขะมักเขม้น

" พอแล้วค่ะคุณ แค่นี้ก็กินเกือบจะไม่หมดแล้ว "

ปูเป้หันมาตอบ แล้วทั้งสองคนก็ส่งซิกอะไรให้กันจนนิสาหันมาสังเกตเห็น

" นี่ มึงกับคุณปริ้นต์มีอะไรกันหรือเปล่าวะ ครูเห็นแปลกๆตั้งแต่อยู่ในทะเลเลยนะเว้ย ตอบกูมาเดี๋ยวนี้เลยห้ามโกหก "

นิสาหันมาเค้นถามเพื่อนเมื่อชายหนุ่มเดินออกไป

" เอ่อ..คือว่า.."

ปูเป้ทำทีท่าอึกอักไม่กล้าที่จะบอก

" บอกมาเลย ไม่งั้นกูจะไปฟ้องอีลูกพีช "

" เออๆก็ได้ คืออย่างนี้เว้ย คุณปริ้นต์เขาชอบอีลูกพีชมาก เขาบอกว่าชอบมันตั้งแต่แรกเห็นแล้ว เขาก็เลยจ้างให้กูเป็นแม่สื่อให้เขา ตอนแรกกูไม่ได้อยากทำหรอกเว้ยเพราะกูรู้ว่าคนอย่างนี้ลูกพีชอ่ะจีบยาก กูก็ไม่ได้เห็นแก่เงินด้วยแต่กูอยากให้มันมีความสุขไม่อยากให้มันต้องมานั่งอมทุกอย่างเนี่ย "

แล้วปูเป้ก็ยอมเล่าออกมาจนหมดเปลือก

" อีเป้ มึงทำอะไรของมึงวะ ใช่ลูกพีชรู้มันต้องโกรธมึงแน่ มึงก็รู้นี่ว่ามันยังไม่พร้อมที่จะมีใครในตอนนี้ "

นิสาโวยวายเสียงดังเพราะเธอรู้ดีว่าลูกพีชเป็นคนยังไง ตั้งแต่คบกันมาถึงแม้นิสาและปูเป้จะเป็นคนเจ้าชู้แต่ผิดกับลูกพีช เธอไม่เคยมีแฟนและเธอเองก็ไม่เคยเสียตัวให้กับใคร

" กูรู้ว่าถ้ามันรู้มันต้องโกรธกู แต่กูก็อยากให้เพื่อนมีความสุขป่าววะ มึงชอบหรอที่เห็นมันต้องมานั่งอมทุกข์นั่งเหม่อลอยอยู่ทุกวันเนี้ย "

" กูรู้ว่ามึงหวังดี แต่มึงก็รู้ว่าคุณปริ้นต์เจ้าชู้ขนาดไหน แล้วมึงแน่ใจได้ไงว่าถ้าเกิดมันไปคบกับเขาแล้วมันจะมีความสุข "

" มึงเชื่อกูเหอะ เขาไม่ใช่คุณเซ้นต์น่ะเว้ย "

" แล้วแต่มึงก็แล้วกัน ถ้าอีลูกพีชเกิดขึ้นมาอย่าหาว่ากูไม่เตือนนะ "

พูดจบนิสาก็หันมาปิ้งบาร์บีคิวต่อ ปูเป้เองก็ไม่พูดอะไรต่อเธอเองก็เตรียมรับมือกับเพื่อนสาวของเธออยู่แล้ว

" สาวๆครับ ลูกพีชยังไม่ออกมาจากห้องหรอ "

ปริ้นต์เดินมาถามเพื่อนของลูกพีช

" ยังไม่เห็นมันเลยค่ะ ยังไงก็วานคุณช่วยไปตามมันที่ห้องหน่อยนะคะ "

ถัดมาที่ฝั่งของลูกพีช 1 ชั่วโมงก่อนหน้านี้

ก๊อกๆๆ เสียงเค๊าะประตูดังขึ้นลูกพีชที่กำลังแต่งตัวอยู่ไม่ได้เอะใจอะไรคิดว่าเป็นเพื่อนของเธอ แต่เมื่อเธอเดินไปเปิดประตูนั้นหน้าห้องกลับเป็นชายหนุ่มรูปหล่อเจ้าของรีสอร์ทแห่งนี้ ที่ดูเหมือนว่าน่าจะเมาแล้ว เพราะกลิ่นเหล้าลอยมาเตะจมูกของเธอ

" ว๊ายย คุณปริ้นต์ มีอะไรหรือเปล่าคะ "

ลูกพีชรีบปิดประตูแต่ไม่สนิทเพราะเธอยังอยู่ในชุดผ้าขนหนูพันตัวอยู่ แต่ยังไม่ได้คำตอบชายหนุ่มที่อยู่ด้านนอกก็ดันประตูเข้ามาด้านใน

" นี่คุณเข้ามาทำไมฉันยังแต่งตัวไม่เสร็จ ออกไปก่อนเดี๋ยวฉันตามไป "

ลูกพีชโวยวายก่อนจะดันประตูให้ปิดแต่เธอสู้แรงผู้ชายหนุ่มไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มได้เข้ามาในห้องของเธอ

" นี่คุณเข้ามาทำไมเนี่ย ต่อให้คนเป็นเจ้าของรีสอร์ทอ่ะแต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาในที่ของฉัน เพราะฉันคือลูกค้าของคุณ "

" หึ ลูกค้างั้นหรอ ฉันว่าคนอย่างเธออ่ะมาอ่อยน้องชายฉันมากกว่า "

เมื่อได้ยินคำพูดของชายตรงหน้าลูกพีชก็รู้ได้ทันทีว่าเขาไม่ใช่ปริ้นต์ แต่เขาคือเซ้นต์ แฝดพี่ที่มีนิสัยปากร้าย ไม่ให้เกียรติคนอื่นแถมยังเอาแต่ใจตัวเองสุดๆ

" นี่นาย พูดให้มันดีๆหน่อยใครเขาจะมาอ่อยน้องชายของนายคะนายคิดว่าฉันชอบน้องชายของนายมากหรือไง หล่อมากมั้ง "

ลูกพีชตอบกลับไป เธอไม่ชอบนิสัยของผู้ชายคนนี้เอาซะเลย ตั้งแต่เจอกันวันแรกเขายังดูถูกเธอสารพัดจะมาตอนนี้ก็ยังมาดูถูกเธออีก

" ไม่อ่อยงั้นหรอ ไม่อ่อยแล้วเธอมาพักทำไมที่นี่ฮะ "

" ฉันโทรมาจองที่นี่ไว้ตั้งแต่ก่อนที่จะมา แล้วใครจะไปรู้วะว่าที่นี่เป็นของพวกนายอ่ะถ้าฉันรู้นะฉันไม่มาพักหรอก "

" งั้นหรอ ฉันว่าคนอย่างเธอจ้องแต่จะจับผู้ชายรวยๆซะมากกว่า เพราะผู้หญิงอย่างเธออ่ะแค่เอาเงินฟาดก็คงจะให้ได้ทุกอย่างแล้ว"

เพี๊ยะ ลูกพีชทนไม่ไหวอีกต่อไป ขวามือน้อยๆของเธอฟาดลงไปบนใบหน้าอันเรียบเนียนของผู้ชายคนนั้นอย่างจัง

" คนอย่างนายอ่ะไม่มีสิทธิ์มาดูถูกฉัน แล้วก็เชิญออกไปจากห้องนี้ได้แล้ว "

พูดจบลูกพีชก็ผลักชายหนุ่มคนนั้นให้ออกไปจากห้องของเธอ หากแต่ผู้ชายคนนั้นร่างสูงกว่าเธอ เธอเลยสู้แรงกว่าเขาไม่ได้

" เธอกล้าดียังไงเธอมาตบหน้าฉัน ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครมาตบหน้าของฉันแบบนี้ "

" แล้วนายทำไมถึงชอบมาดูถูกคนอย่างฉัน ฉันขอร้องออกไปเถอะ ฉันไม่อยากมีเรื่องฉันมาพักผ่อน "

" ไม่อยากมีเรื่องนั้นหรอ แต่ฉันอยากมีว่ะ "

ชายหนุ่มไม่พูดเปล่า เขาคว้าตัวของลูกพีชแล้วผลักให้ลงไปนอนบนเตียงก่อนที่จะขึ้นคร่อมหญิงสาวเอาไว้

" คิดจะทำอะไรอ่ะ ออกไปจากตัวฉันนะ อย่ามาทำกับฉันแบบนี้ฉันไม่ชอบ "

ลูกพีชทำใจดีสู้เสือ ก่อนที่จะพยายามผลักเขาให้ออกไปจากตัวของเธอ

" ไม่ชอบนั้นหรอเดี๋ยวก็รู้ว่าชอบไม่ชอบ "

พูดจบชายหนุ่มก็ลงมือกระหน่ำจูบของเธอทันที

" ไอ้บ้า แล้วเธอทำอะไรอ่ะปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ขอร้องอย่าทำแบบนี้ ปล่อยฉันไปเถอะฉันขอโทษ "

หญิงสาวได้แต่ร้องขอความเมตตาจากชายหนุ่มที่เอาแต่กระหน่ำจูบเธอไม่หยุด

มือของเขาเริ่มเลื้อยไปตามเรือนร่างของหญิงสาว ก่อนที่จะไปแกะผ้าขนหนูที่อยู่บนตัวของเธอออก

" นายเซ้นต์ อื้ออ ปล่อยฉันเถอะนะ อย่าทำกับฉันแบบนี้เลยขอร้องล่ะ "

ลูกพีชเธอขอร้องทั้งน้ำตาหากไปชายหนุ่มไม่ได้เห็นใจเธอเลยสักนิด

" ซ่อนรูปดีเหมือนกันนิ "

ชายหนุ่มเงยหน้ามาพูดกับเธอเมื่อเห็นหน้าอกของเธอที่ใหญ่เกินตัวก่อนที่เขาจะต้องลองไปใช้ปากของเขาดูดดื่มหน้าอกของเธอ อย่างหื่นกระหาย

" ไม่เอา อึกๆ ขอร้องอย่าทำแบบนี้กับเราเลย"

ลูกพีชได้แต่ร้องไห้คร่ำครวญ เธอยังไม่อยากสูญเสียความสาวความเชื่อในตอนนี้

" โอ๊ย!! ฉันเจ็บนะ "

ลูกพีชร้องออกมาเมื่อเธอโดนชายหนุ่มกัดที่เต้าอันขาวเนียนของเธอ

ชายหนึ่มไม่ได้สรใจคำร้องขอของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย เขายังคงชื่นชมเรือนร่างของลูกพีชอยู่อย่างนั้น

" นายอย่า ... "

ลูกพีชรีบร้องห้าม เมื่อพบเซ้นต์กำลังจะถอดกางเกงในตัวน้อยของเธอออก

" อย่ามาขัดฉัน อย่าไม่อยากเจ็บตัว "

เซ้นต์กระซิบเบาๆข้างหูลูกพีช

" ฉันไหว้ล่ะ ปล่อยฉันเถอะน่ะ "

ลูกพีชยกมือไหว้ชายหนุ่มรูปงามตรงหน้า

" ขอโทษน่ะ แต่ฉันหยุดไม่ได้แล้ว "

พูดจบชายหนุ่มก็รีบดึงกางเกงในของลูกพีชออก ก่อนจะก้มลงดูเน้นสาวที่ยังไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน

" สวยจัง ผมขอชิมหน่อยน่ะ "

ยังไม่ทันที่ลูกพีชจะร้องห้าม ชายหนุ่มก็รีบก้มลงไปลิ้มรสความหวานของหญิงสาว อย่างกับเสือที่ได้พบเหยื่ออันโอชะ

" อื้มม อ่าส์ ยะ..อย่า ซี๊ดดด "

ลูกพีชร้องห้าม พร้อมกับเสียงครางที่หวานหู

" ผมไม่ไหวแล้ว ผมขอน่ะ "

ว่าแล้ว เซ้นต์รีบจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนจะควักท่อนเนื้อที่ทั้งยาว และใหญ่จนลูกพีชรีบลุกหนี

" จะไปไหน ผมบอกแล้วไง ว่าอย่ามาขัด ถ้าไม่อยากเจ็บตัว "

เซ้นต์จับขาของลูกพีชแยกออกเล็กน้อยก่อนจะพยายามยัดหัวมังกรเข้าไป

" โอ๊ย.. เจ็บ ไม่เอาแล้ว ปล่อย "

แต่ยัดยังไงเขาไม่เข้าเพราะลูกพีชเธอไม่เคยผ่านผู้ชาย

" นี่เธอ...ยังไม่เคยมีอะไรกับใครหรอ "