เล่นน้ำ
1454 Words
"มึงไปไหนมาวะอีเป้ เพื่อนแต่งตัวรอแล้วเนี่ย "
ลูกพีชถามปูเป้ที่เดินยิ้มหน้าบานมาในห้อง
" อ๋อเปล่า ฉันก็ไปเดินเล่นแถวนี้แหละ "
ปูเป้ถามแล้วเดินไปหยิบชุดว่ายน้ำในกระเป๋า
" ว่าแต่ ทำไมวันนี้มึงแต่งตัวแซ่บจังวะอีพีช "
ปูเป้หันมามองพรางสำรวจเรือนร่างของลูกพีช ที่ใส่ชุดว่ายน้ำโป๊ไปหน่อยเผยให้เห็นเดือนร่างอันขาวสวย และหน้าอกที่โตเกินตัว
" ธรรมดาป่ะ ก็คนมันสวยอ่ะนะ "
ลูกพีชตอบไปเล่นๆ เพราะจริงๆแล้วเธอไม่ค่อยจะแต่งโป๊แบบนี้สักเท่าไหร่
" โอ๊ยอย่าไปสนใจเรื่องการแต่งตัวของอีพีชเลยมึง มาทะเลนะยะไม่ได้มาปฏิบัติธรรม "
นิสาหันมาพูดขณะที่ตะวเธอกำลังเปลี่ยนชุดเหมือนกัน
" ไปกันได้ยังวะ เดี๋ยวก็ค่ำกันซะก่อนไม่ได้เล่นกันพอดี "
ลูกพีชไม่พูดอย่างเดียว เธอเดินไปเปิดประตูเพื่อจะออกไปเล่นน้ำ ทว่า..
ตุ๊บ " โอ๊ยย "
ลูกพีชร้องเสียงหลง เมื่อทันทีที่เธอเปิดประตู ยังไม่ทันที่จะก้าวออกพ้นปะตู เธอก็ได้เดินชนกับชายหนุ่มที่เดินมาหยุดตรงหน้าห้องของเธอ
" เป็นอะไรมากรึเปล่าครับ "
ปริ้นต์เอ่ยถามหญิงสาวที่ยืนเอามือลูบหน้าผากของเธออย่างเบามือ
" ไม่เป็นอะไรมากค่ะ ว่าแต่คุณมาทำอะไรตรงนี้คะ "
ลูกพีชเอ่ยถามปริ้นต์ ชายหนุ่มรูปงามตรงหน้า
" อ๋อเปล่าครับ ผมว่าจะมาชวนพวกคุณไปเล่นน้ำด้วยกัน "
ชายหนุ่มตอบและยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน
" อ๋อ เพราะฉันก็กำลังจะไปเล่นน้ำอยู่พอดีเลยค่ะ งั้นเราไปด้วยกันไหมคะ "
ปูเป้เอ่ยตัดหน้าลูกพีช
" อีเป้ มึงนี่น่ะ "
ลูกพีชหันไปตะคอกปูเป้เบาๆ
" งั้นไปกันเลยครับ "
แล้วพวกเขาทั้ง 4 คนก็เดินไปที่ชายหาดพร้อมกัน
" ไปเล่นน้ำกันเถอะ แดดก็ไม่มีแล้วน่าเล่นพอดีเลย "
นิสาที่ดูตื่นเต้นกว่าใครอื่นรีบต่อชุดคลุมออกเพื่อให้เห็นหน้าอกสวยของนาง
" เฮ้ยอีสารอด้วย "
ปูเป้เองก็รีบถอดชุดคลุมออกและวิ่งตามลงไป
" แล้วคุณล่ะครับ ไม่ลงไปเล่นน้ำกับเขาหรอ "
ลูกพีชไม่ตอบอะไร เธอรีบถอดชุดคลุมออกเผยให้เห็นหน้าอกคู่สวย ที่ใหญ่กว่าตัวของเธอและขาว ท่อนล่างของลูกพีช เธอใส่กางเกงขาสั้นจนเกือบจะเห็นเนินก้นกลม ขาว ของเธอเลยทำให้ปริ้นต์ถึงกับยืนอึ้งอยู่อย่างนั้น
" คุณปริ้นต์ค่ะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ"
ลูกพีชชายหนุ่มตรงหน้าพร้อมกับสะกิดเบาๆเพราะเมื่อเธอเรียกตั้งหลายคำแล้วแต่ชายหนุ่มกลับไม่ตอบรับ
" อะ..อ๋อ มะ ไม่เป็นอะไรครับ เราไปเล่นน้ำกับพวกเธอกันเถอะ "
ชายหนุ่มพูดจบก็เดินตามหลังลูกพีชลงไป
2 ชั่งโมงต่อมา
เมื่อทั้ง 4 คนเล่นน้ำกันนานจนเหนื่อย เลยพากันขึ้นมานั่งอยู่ริมชายหาด
" เป็นไงครับ ทะเลที่นี่สวยหรือเปล่า "
ปริ้นต์เอ่ยถามหญิงสาวทั้งสามคนที่นั่งอยู่ใกล้เขา
" สวยมากเลยค่ะ ไม่ได้มาตั้งนานไม่คิดว่าจะสวยขึ้นขนาดนี้เลยค่ะ "
นิสาตอบ แล้วนอนเอนตัวลงไปบนพื้นทราย
" นั่นน่ะสิ ที่นี่เปลี่ยนไปเยอะเลย น้ำก็ใสขึ้นด้วย "
ปูเป้พูดแล้วเอนตัวตามนิสา
" แล้วคุณล่ะครับลูกพีช คุณว่าที่นี่สวยหรือเปล่า "
ชายหนุ่มหันไปถามลูกพีชที่เอาแต่นั่งเงียบ ไม่พูดจากับใคร
" อีพีช นี่อีพีชเว้ยย "
ทั้งนิสาและปูเป้ตะโกนเรียกลูกพีชที่เอาแต่นั่งเหม่อลอย "
" ห๊ะ พวกแกจะตะโกนทำไมเนี่ย อยู่ใกล้กันแค่นี้เอง "
ลูกพีชหันไปถามเพื่อนสาวทั้งสองคน
"ก็แกอ่ะนั่งเหม่ออยู่นั่นแหล่ะ ใครถามอะไรก็ไม่ยอมตอบเนี้ย "
" โทษทีว่ะ พอดีฉันคิดอะไรเพลินไปหน่อย ว่าแต่แกถามอะไรฉันว่ะสา "
ลูกพีชหันไปถามเพื่อนรัก
" ฉันน่ะไม่ได้ถามแกหรอก แต่คุณปริ้นต์เขาถามแกว่าแกชอบที่นี่หรือเปล่า "
" อ๋อ ก็เคยชอบค่ะ เมื่อก่อนฉันชอบมาที่นี่มาก แต่ตอนนี้มันกลับเฉยๆ ไปหมดแล้ว "
ลูกพีชแต่ตอบออกไปก่อนจะหันไปมองท้องทะเลอันกว้างใหญ่ ที่เมื่อก่อนเวลาเธอมาที่นี่กับพ่อแม่ของเธอ เธอชอบชวนพ่อและแม่ของเธอนั้นไปเล่นน้ำด้วยกัน มันทำให้เธอมีความสุขจนอยากกลับไปเวลานั้นอีกครั้งหนึ่ง
" เอาหน่า อย่าไปคิดอะไรให้มากเลยแก เดี๋ยวฉันไปหาเครื่องดื่มอะไรมาให้นะ แกนั่งกับคุณปริ้นต์ไปก่อนแล้วกัน ไปกันเถอะอีเป้ "
ว่าแล้วทั้งสองสาวก็เดินขึ้นกลับไป เพื่อจะไปหาเครื่องดื่มมานั่งกินกับเพื่อนของเธอ
" คุณมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ บอกผมได้นะ "
ชายหนุ่มถามหญิงสาวที่นั่งหน้าตาเศร้าหมองอยู่ข้างเขา
" ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เรื่องมันผ่านมานานแล้วฉันไม่อยากจะเอ่ยถึงมันอีก "
" งั้นไม่เป็นไรครับ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณอยากจะเล่าหรืออยากจะระบายอะไรบอกผมได้ตลอดนะครับ "
" ขอบคุณมากนะคะ "
" ไม่เป็นไรครับ แต่ผมว่าคุณขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะเดี๋ยวจะไม่สบายเอา "
" โอเคค่ะ งั้นเดี๋ยวพีชไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ "
" เดี๋ยวผมไปส่งครับ "
พูดจบทั้งสองคนก็เดินขึ้นฝั่งและตรงไปยังรีสอร์ททันที
" งั้นเดี๋ยวผมกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้านะครับ แล้วเรากลับมาเจอกันที่ชายหาดนะครับ "
ปริ้นต์เอ่ยบอกลูกพีช เมื่อเดินมาส่งเธอถึงหน้าห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
" ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะที่เดินมาส่ง "
พูดจบลูกพีชใจก็ปิดประตูและเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทันที
1 ชั่วโมงต่อมา
" อีพีช มึงไปทำอะไรในห้องน้ำเนี่ย จมน้ำตายแล้วมั้ง "
ปูเป้เดินมาเกาะประตูห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าลูกพีชเข้าไปในห้องน้ำเป็นเวลานานเกือบชั่วโมง
" เฮ้ยอีพีชมึงสบายดีไหมเนี่ย มึงไม่เป็นอะไรใช่ไหม"
นิสาเองก็ตะโกนถามเพื่อนสาวเหมือนกัน
" เออๆ ฉันไม่เป็นอะไร กำลังแต่งตัวอยู่ "
ว่าแล้วลูกพีชก็เดินมาเปิดประตูห้องน้ำและพบว่าเพื่อนสาวของเธอทั้งสองคนยืนทำหน้าทำตาแปลกๆ
" ทำไมทำหน้าตาแบบนั้นวะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย "
ลูกพีชบอกเพื่อนของเธอไปอย่างนั้นเองหากแต่สายตาของเธอนั่นแดงก่ำเหมือนคนพึ่งร้องไห้
" นี่มันแอบร้องไห้คนเดียวอีกแล้วหรอวะ "
นิสาถามเพื่อนสาวอย่างเป็นห่วง
" เปล่า ไม่ได้ร้องเว้ย "
ลูกพีชตอบก่อนจะหลบหน้าไปทางอื่น
" ไหนๆ หันมาให้กูดูดิ "
ปูเป้เดินมาจับตัวลูกพีชแล้วพลิกตัวเธอให้หันมา
" ใช่ นี่แกร้องไห้จริงๆด้วย แกไม่ต้องมาโกหกฉันหรอก "
ปูเป้พูดก่อนจะเอามือปาดน้ำตาให้ลูกพีช
" อีพีช กูไม่ได้อยากจะยุ่งเรื่องส่วนตัวของมึงหรอกนะ แต่กูว่ามึงก็ปล่อยเขาไปเหอะ ถ้าเกิดวันไหนที่แม่มึงจับได้ว่าพ่อมึงแอบเลี้ยงเด็กเอาไว้ แม่ของมึงก็คงมีวิธีจัดการเพราะของมึงเองแหละ ไม่ต้องไปคิดมากหรอก "
นิสาปลอบใจเพื่อนของเธอ
" นั่นน่ะดิ กูเห็นตั้งแต่มึงกลับมาจากต่างประเทศนะมึงไม่เคยยิ้มเลย ปล่อยมันไปบ้างเหอะว่ะ แล้วทำตัวเองให้มีความสุข "
" ความสุขนั้นหรอ กูหามันไม่เคยเจอหรอกตั้งแต่ที่กูรู้ว่าพ่อแอบเลี้ยงเด็กเอาไว้กูก็เครียดพออยู่แล้ว แล้วนี่อะไรอ่ะต้องมารู้อีกว่าเด็กที่พ่อเลี้ยงมันคืออีแนทเพื่อนของฉันที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วเป็นคนที่ไม่ของฉันเลี้ยงมาเองด้วย เธอคิดว่าแม่ของฉันรู้สึกยังไงวะ "
- Writer
