İnsanı huzurla dolduran anlar vardır, yağmur sonrası toprak kokusunu içine çekmek gibi, denize karşı sıcak bir bardak çay içmek gibi, insana iyi gelen dostlar gibi. Peki, neden Biricik' in dostları huzur vermek yerine onun olan azıcık huzurunu da kaçırmaya yemin etmişlerdi. Şehrin dışındaki evinin salonunda, başını iki elinin arasına almış koltukta oturuyordu Biricik. Onu ikna etmeye çalışan arkadaşlarını duymuyordu bile, böyle bir şeyi kabul edemezdi. Dostları sabrını fazlasıyla zorluyordu.
" Yeter, size bu olmayacak dedim. Aylin' i evine gönderin."
" Biricik lütfen izin ver sana yardım edeyim, lütfen."
Biricik sakinleşmek adına derin bir nefes alıp verdi, dakikalardır boşa konuşuyordu. Oturduğu yerden kalktı." Benimle gel." dedi Aylin' e ve ikinci kattaki çalışma odasına çıktı. İçeri
