‘เมื่อไม่มีใครปกป้อง ฉันก็จะปกป้องตัวเองและคนที่ฉันรัก’ ตะวันเอ่ยบอกกับตัวเองในขณะที่ดวงตางดงามคู่นั้นของเธอยังคงจับจ้องไปที่ร่างบางตรงหน้าอย่างไม่วางตา
“อีตะวัน!!” แพรวร้องเรียกร่างบางตรงหน้าอย่างโกรธจัด ในขณะที่คนอื่นๆ ได้แต่ยืนอึ้ง เพราะไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าตะวันหญิงสาวที่ดูใสซื่อจะกล้าทำถึงขนาดนี้
“.../...”
“เกิดอะไรขึ้น?” ชายหนุ่มเจ้าของคฤหาสน์เอ่ยถามขึ้นมาเสียงเรียบ พร้อมกับเดินเข้ามาขวางหน้าของตะวันเอาไว้ ตาคมจ้องมองไปยังร่างบางตรงหน้านิ่งๆ
“พี่ฮันเตอร์คะ...” แพรวเอ่ยเรียกร่างสูงที่มาใหม่เสียงอ่อนเสียงหวาน ก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาโอบกอดรอบแขนแกร่งของเขาเอาไว้ในทันที
“คนใช้ของพี่ทำไวน์หกใส่แพรวและยังตบหน้าแพรวอีกค่ะ...”
“...” ฮันเตอร์ยังคงมองใบหน้างดงามของตะวันด้วยสายตาที่เย็นชา และยากจะคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่
“พี่ฮันเตอร์ต้องจัดการให้แพรวนะคะ”
“ฉันไม่ได้...”
“ห
