Point of View: Andrea Raizen Narvaez
Tinulinan ko ang pagtakbo ko kahit na ramdam ko ang pagod at pagkangawit sa binti ko. Hindi ako tumigil hanggang sa hindi ko siya nahahanap. Hindi mawawala ang takot ko hangga't hindi ko nakikitang ligtas siya. Kaya kahit na sinusukuan na ako ng lakas ko, patuloy pa rin ako. Hindi ko na pinansin ang mga sanga ng punong tumatama sa mukha ko. Sobrang bilis na ng t***k ng puso ko at hindi ko na halos maaninaw ang tinatakbuhan ko.
Matapos kong makitang walang laman ang apartment ni Devin, kinabahan ako agad. Tinext niya akong nasa bahay lang siya kaya naman imposibleng wala siya roon. Sinubukan ko pang halughugin ang buong lugar pero wala akong Devin na nakita.
When I saw blood on his couch, mas lalo akong kinabahan. Inamoy ko agad ang pinanggalingan ng
