Chapter Twenty One

1180 Words

Pagkatapos ko lagyan ng mga heavy objects ang likod ng pinto ay agad akong naghanap ng mga bagay na pwedeng pang depensa. Nakita ko ang isang bakal na drawer. Agad kong binuksan ang drawer at tumambad sa akin ang mga nagkukumpulang mga gamot Wala na akong pake sa gamot basta ang mahalaga sa akin ngayon ay ang buhay ko. Hindi ako pwedeng mamatay. Walang pasubali kong hinulog ang mga gamot. Sa unang palapag ay puro mga gamot lang talaga ang nakikita ko. "This is unbelievable!" I said frustratedly at sabay sabunot sa buhok. Bumalik ako sa paghahanap at sa pangalawang palapag naman ako naghanap. Ganon din ang ginawa ko, hinulog ko ang lahat na gamot na nakalagay doon. Pero wala parin akong nakikita na gamit. Arghh! Anong mangyayari sa akin dito? Kahit na hindi parin ako nakahanap ay hind

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD