İnsan kaybı düşünüldüğü kadar kolay mıydı?
Haberleri sunan sert yüzlü ve makyajlı kadınlar "Bugün beş kişi öldü" derken çok soğukkanlı duruyorlardı. Sanki bahsettikleri sadece rakamdı, insan değillerdi. Bunu söyledikleri zaman öyle zoruma gidiyordu ki, "onlar birer rakam değiller, insanlar!" diye bağırasım geliyordu.
Peki ya, Ahmet amca? Onun ölümünü kalbime nasıl kabullendirebilecektim? Kutay onun yokluğunu nasıl kabullenecekti?
Kapalı olan gözlerimi zorlanarak aralamaya başlamıştım. Çok uzun zamandır uyuyor gibiydim, bedenim kaskatı kesilmişti ve gözlerimi aralamakta bile çok zorlanıyordum.
"Su, iyi misin?" diye sordu Uygar uyandığımı görünce bana doğru gelirken. Sadece başımı sallamakla yetinmiştim. Konuşmak istiyordum ama sesimi kaybetmiş gibiydim. Kendimi konuşmak zorlamıştım.
