"Hadi ama, her zaman böyle yapıyorsun tontiş!" dedim mızmızlanarak. Tontiş bir oyun oynamayı teklif etmiş ve kaybedenin kuzu taklidi yapacağını da eklemişti. Kutay ve ben kazanmıştık, o kaybetmişti ama taklidi yapmıyordu.
"Şimdi olmaz kızım." dedi gülümseyerek oturduğu yerden kalkarken. Bize doğru kısa bir bakış atmış ve bahçenin dışındaki caddeye doğru ilerlemeye başlamıştı.
"Ahmet amca," diye seslendim arkasından. Bana baktığında ona doğru bir kaç adım atmıştım. "Nereye gidiyorsun? Ben de seninle geleceğim." derken ona doğru yürümeye devam etmiştim ama biri beni kolumdan tutup engellemişti bir süre sonra. Kolumu tutan kişiye doğru baktığımda Kutay'ı görmüştüm.
"Bu sefer olmaz kızım." dedi Ahmet amca. Gözlerimi Kutay'dan alıp ona doğru baktığımda çoktan gözden uzaklaşmaya başlamıştı
