22.BÖLÜM: “MANDALİNA BAHÇESİ”

1792 Words

Yüzümün üzerinde duran kaşındırıcı şey, uyanmama sebep olmuştu. Gözlerimi yavaşça aralar aralamaz burnumun dibindeki böcekle göz göze gelmiş, bağımsız bir ruh hastası gibi bağırmaya ve tepinmeye başlamıştım. Hayatta en çok korktuğum şeyler böceklerdi.  "Uygar! Uygar!" diye bağırırken böcekle bakışmaya devam ediyordum. Artık nasıl bağırıyorsam böcek yüzümden koluma doğru koşarak gitmişti. Uygar'ın gözleri endişeli bir şekilde aralanırken, ne olduğunu anlamaya çalışır gibi yüzüme bakmıştı.  "Uygar, böcek!" diye bağırmıştım korkuyla. Uykulu gözleri huysuz bir ifadeye bürünmüştü.  "Bunu söylemek için mi uyandırdın beni?" dedi kızgın bir sesle. Ona böcek dediğimi falan mı düşünüyordu acaba?  "Hayır, kolumda böcek var, böcek!" dedim işaret ederken. Uygar gösterdiğim yere baktığında, gözlerin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD