"Kendinizi özletmeyin, her zaman gelin yavrum." diyerek kapıdan geçirmişti bizi anneanne. Uygar, kısa ve sade bir selamlaşmadan sonra arabaya doğru ilerlerken sıra anneanne ve benim vedalaşmama gelmişti.
"Su, sen uslu bir kıza benziyorsun. Erkek milletine fazla uymaman gerektiğini gerektiğini biliyorsundur, değil mi kızım?" dedi, bir anne edasıyla. Eminim ki kendi kızını da böyle şefkatle uyarmıştı o zamanlar da.
"Merak etmeyin, teşekkür ederim." demiştim gülümseyerek. Onunla vedalaşıp arabaya bindiğimde, sessiz sakin bir yolculuğa başlamıştık. O araba kullanırken ben de onu izlemeye dalmıştım. Neden ona ne zaman baksam karşımda böyle güzel duruyordu? Bu adam araba kullanırken neden bu kadar havalı görünüyordu? Hem de havalı görünebilmek için zerre özen göstermezken. Oturduğum yerde ya
