"ไอ้เอ็กซ์! มึงแทงเรียบเลยเหรอวะ!"
เก๋าที่กำลังแทงสนุ๊กอยู่กับเพื่อนๆ ในคลับโวยวายยกใหญ่เมื่อเอ็กซ์เล่นแทงลูกบิลเลียตซะหมดโต๊ะ ทำเอาไอ้ปลีกับไอ้กล้วยที่ร่วมเล่นด้วยเกิดอาการเฟลไม่ต่างกัน
พวกเขาเสียเงินให้ไอ้เอ็กซ์ไม่รู้ไปตั้งเท่าไหร่แล้วกับคำว่าพ่ายแพ้ต่อมัน
"ช่วยไม่ได้ ก็พวกมึงมันกากเอง"
"โธ่ ไอ้คนเก่ง! แน่จริงมึงแข่งกับเฮียเจ๋งไหมล่ะ!"
เก๋าหยิบยกเฮียที่เคารพรักขึ้นมาพูด แน่นอนว่าไอ้เอ็กซ์สู้เฮียเจ๋งไม่ได้ถ้าหากมีคนคนนี้มาเล่นด้วย
แต่จะว่าไปแล้วหลังจากเลิกเรียนตอนบ่ายสามพวกเขาก็ไม่เห็นเจ๋งแล้ว แต่ก็เดาได้ไม่ยากว่าไปไหนเพราะตั้งแต่เสนอหน้าไปให้เดือนมณีเห็นที่ร้านน้ำเต้าหู้ในวันนั้น เจ๋งมันก็ขยันเสนอหน้าไปหาทุกวันไม่ขาดและวันนี้ก็คงจะเหมือนกับวันที่ผ่านๆ มา
ทว่าในขณะที่ทุกคนกำลังโวยวายอยู่นั้นโทรศัพท์ของเก๋าก็มีสายเรียกเข้าก่อนจะเห็นว่าเป็นเจ๋งโทรมา
"ว่าไงเฮีย?"
[ไอ้เก๋า มึงมาที่โร
