ห้าโมงเย็น…
"หนูดี เอากับข้าวแล้วก็กุ้งไปให้ลุงสมหมายหน่อยสิ"
เดือนมณีร้องบอกลูกสาวเมื่อกับข้าวและกุ้งเผาจำนวนหนึ่งถูกจัดเตรียมแยกเอาไว้แล้ว หนูดีเดินมารับถุงอาหารและเดินไปบ้านลุงสมหมายที่ห่างจากบ้านเธอแค่ไม่กี่หลังเท่านั้นก่อนจะยื่นให้กับภรรยาลุงสมหมายที่เป็นฝ่ายรับเอาไว้แทน
"ขอบคุณนะหนูดี แล้วก็สุขสันต์วันเกิดนะคะ"
ลุงสมหมายกับภรรยาเป็นเพื่อนบ้านที่ดีมาโดยตลอด เพราะขายของในตลาดและแผงขายของติดกัน จึงไม่แปลกถ้าหากสมหมายกับภรรยาจะสนิทสนมและคอยช่วยเหลือหสองแม่ลูกในวันที่พวกเธอต้องการควรช่วยเหลือ
หนูดีกับเดือนมณีรู้สึกขอบคุณในน้ำใจที่สองภรรย***านใกล้เรือนเคียงคอยช่วยเหลือกันเพราะอย่างนั้นในทุกๆ วันสำคัญจึงไม่ลืมแบ่งปันกับข้าวมาให้อยู่เสมอ
"ขอบคุณค่ะ ถ้าอย่างนั้นหนูดีกลับไปช่วยแม่ก่อนนะคะ"
"เดี๋ยวก่อนๆ เอาส้มไปด้วยสิ เมื่อวานพี่สมหมายได้มาเยอะ น้าก็กลัวกินกันไม่ทัน"
ภรรยาของสมหมายรีบกล
